To stanowisko wyraźnie różni się od deklaracji Hamasu, który zgodził się na etapowe ramy porozumienia przewidujące rozbrojenie organizacji. W efekcie ujawnił się jeden z najpoważniejszych od dziesięcioleci rozdźwięków między Teheranem a jego wieloletnim sojusznikiem .
W komunikacie wydanym 2 sierpnia IRGC przypomniał o zabójstwie Haniji w Teheranie 31 lipca 2024 r. i stwierdził, że odwet za śmierć byłego szefa biura politycznego Hamasu oraz za zabójstwo ajatollaha Alego Chameneiego, do którego miało dojść wcześniej w 2026 r., pozostaje nieunikniony .
Formacja oświadczyła, że zemsta nie zostanie „wymazana z pamięci historycznej”. Jednocześnie uznała wysiłki na rzecz rozbrojenia Hamasu za „spisek”, który „nigdzie nie doprowadził” i już poniósł strategiczną porażkę . Było to bezpośrednie odrzucenie porozumienia przygotowanego przez powołaną przez Donalda Trumpa Board of Peace, czyli Radę Pokoju zajmującą się planem dla Gazy .
Retoryka ta nawiązuje do wcześniejszych ostrzeżeń IRGC z początku lipca, wygłaszanych podczas uroczystości pogrzebowych Chameneiego. Strażnicy Rewolucji ostrzegali wówczas, że każdy „błąd w kalkulacji” przeciwnika spotka się z „bardziej zdecydowanym i miażdżącym ciosem niż kiedykolwiek wcześniej”, podkreślając pełną gotowość bojową .
Hamas publicznie zgodził się na etapowe ramy porozumienia Rady Pokoju dotyczące całkowitego rozbrojenia. Plan obejmuje przekazanie broni, zniszczenie tuneli oraz oddanie zarządzania Strefą Gazy nowej palestyńskiej administracji .
W zamian porozumienie przewiduje wycofanie izraelskich wojsk z Gazy według określonego harmonogramu. Izrael nie zaakceptował jednak formalnie najnowszej propozycji, a jej wdrożenie wciąż napotyka poważne przeszkody . Hamas zastrzegł, że nie zrealizuje żadnego elementu planu, jeśli Izrael nie wypełni własnych zobowiązań .
Deklaracja oznacza zmianę dotychczasowego stanowiska organizacji. Jeszcze w marcu 2026 r. Hamas odrzucał propozycje rozbrojenia . Pod koniec lipca przedstawiciel wysokiego szczebla potwierdził jednak BBC, że organizacja zgodziła się na inicjatywę . Trump określił porozumienie jako „krytyczny krok” w kierunku przekazania Gazy nowemu palestyńskiemu rządowi .
Kilka relacji wskazuje, że Iran aktywnie próbował doprowadzić do odrzucenia planu, lecz nie osiągnął celu .
Według tych doniesień przedstawiciele IRGC nakłaniali członków delegacji Hamasu do odrzucenia porozumienia podczas rozmów w Teheranie, związanych z uroczystościami pogrzebowymi Chameneiego . Wysoki rangą przedstawiciel USA powiedział dziennikarzom, że Iran próbował przekonać Hamas, by nie przyjmował propozycji Rady Pokoju, ale ostatecznie poniósł porażkę .
Ten sam przedstawiciel stwierdził, że Iran „porzucił Hamas jakiś czas temu” i nie może już pozwolić sobie na dalsze wspieranie organizacji. Według tej oceny presja finansowa mogła skłonić Hamas do postawienia na własne przetrwanie i interesy, nawet jeśli oznaczało to sprzeciw wobec strategicznych celów Teheranu .
Relacje Axios, Reutersa i innych mediów potwierdzały, że irańskie działania lobbingowe nie powstrzymały Hamasu przed przystąpieniem do porozumienia . Komunikat IRGC z 2 sierpnia można odczytać jako pośrednie przyznanie, że Teheran nie zdołał wpłynąć na decyzję organizacji .
Obie strony prezentują dziś wyraźnie odmienne priorytety:
| Obszar | IRGC i Iran | Hamas |
|---|---|---|
| Plan rozbrojenia | Odrzucony jako „skazany na porażkę” | Zaakceptowane etapowe rozbrojenie |
| Odwet za zabójstwa | Zapowiadana „miażdżąca” odpowiedź wobec USA i Izraela | Priorytetem są negocjacje i ramy porozumienia |
| Zarządzanie Gazą | Sprzeciw wobec odebrania Hamasowi kontroli | Zgoda na przekazanie władzy nowej administracji palestyńskiej |
| Podejście dyplomatyczne | Konfrontacyjne; odrzucenie amerykańskich propozycji zawieszenia broni | Pragmatyczne; przyjęcie ram Rady Pokoju |
Nie jest to pierwszy sygnał napięć między Iranem a Hamasem. Obie strony już wcześniej różniły się w ocenie strategii, lecz obecny spór ma znacznie większą wagę. Hamas podjął decyzję zgodną z tym, co uznał za własny interes, zamiast podporządkować się stanowisku Teheranu. Jak ujął to amerykański urzędnik, przywódcy Hamasu zrozumieli, że muszą zrobić to, co będzie najlepsze dla nich samych .
Ismail Hanija został zabity 31 lipca 2024 r. w Teheranie, gdy uczestniczył w uroczystości zaprzysiężenia prezydenta Iranu. Według irańskich władz zginął w wyniku trafienia pociskiem krótkiego zasięgu. Iran obwinił Izrael i od tamtej pory wielokrotnie zapowiadał odwet .
Zabójstwo Alego Chameneiego w 2026 r. pogrążyło Iran w kryzysie przywództwa i doprowadziło do wojny ze Stanami Zjednoczonymi, która ostatecznie przeszła w trudne do utrzymania zawieszenie broni w kwietniu 2026 r. . W okresie sukcesji IRGC wykorzystuje uroczystości i publiczne komunikaty do podkreślania twardej linii, mimo ogromnej presji wewnętrznej i zewnętrznej .
Równocześnie w Gazie nadal dochodziło do izraelskich nalotów, także po ogłoszeniu porozumienia. Pokazuje to, jak kruchy pozostaje każdy plan zawieszenia broni. Propozycja wymaga formalnej zgody Izraela, której dotąd nie udzielono, a Hamas uzależnia własne działania od wycofania izraelskich wojsk .
Najważniejszą konsekwencją jest publiczne pęknięcie między Iranem a Hamasem. IRGC pozostaje przy konfrontacyjnej strategii, odrzuca kompromis ze Stanami Zjednoczonymi i Izraelem oraz traktuje odwet za zabójstwa przywódców jako sprawę niepodlegającą negocjacjom . Hamas natomiast próbuje znaleźć dyplomatyczne wyjście z konfliktu: zgadza się na rozbrojenie, przekazanie władzy i obecność międzynarodowych sił stabilizacyjnych w zamian za wycofanie Izraela i odbudowę .
To, czy porozumienie przetrwa etap deklaracji, zależy jednak od zgody Izraela, kolejności wzajemnych ustępstw i zdolności stron do wdrożenia kolejnych faz. Na razie stanowisko IRGC dodatkowo oddala Teheran od jego najważniejszego regionalnego sojusznika .