Rio Tinto H1 2026: 47% wzrostu zysku i zmiana kursu na miedź

• Wyższe ceny surowców, zwłaszcza miedzi i aluminium, napędzane popytem na budowę centrów danych oraz napięciami geopolitycznymi na Bliskim Wschodzie .
• Większy wolumen produkcji miedzi, rudy żelaza i litu .
• Wzrost wydajności i dyscyplina kosztowa, które pomnożyły korzyści z wysokich cen. Rio Tinto zrealizowało już 870 mln USD oszczędności i jest na dobrej drodze do osiągnięcia rocznego tempa 1,8 mld USD do końca roku .

Skorygowana EBITDA wzrosła o 28% do 14,8 mld USD, a przychody o 15% do 31,0 mld USD . Skorygowany zysk wyniósł 6,9 mld USD, powyżej prognoz rynkowych na poziomie ok. 6,6 mld USD .

Dywizja miedzi: Perfekcyjny występ

Miedź była zdecydowanym liderem w I połowie 2026 r. Miedź, aluminium i lit razem odpowiadały za ponad 50% skorygowanej EBITDA – to kamień milowy, który podkreśla odejście Rio Tinto od tradycyjnej zależności od rudy żelaza . Sama EBITDA z miedzi wzrosła o 84% w porównaniu z analogicznym okresem rok wcześniej, głównie dzięki rozruchu podziemnej kopalni miedzi Oyu Tolgoi w Mongolii .

Dyrektor generalny Simon Trott określił pierwsze półrocze jako „skokową zmianę wyników”, z miedzią na czele . Przejście w kierunku surowców wzrostowych to nie tylko zabezpieczenie – to staje się centralnym silnikiem zarobków.

Rudy żelaza: Solidna produkcja, nieco wyższe koszty

Produkcja rudy żelaza pozostawała wysoka, mimo niższych cen w porównaniu z 2025 r. Działania w Pilbarze przyniosły rekordową produkcję od kwietnia, a wyniki pierwszego półrocza są zgodne z całorocznym celem Rio Tinto wynoszącym 280 mln ton metrycznych .

Spółka zasygnalizowała jednak wyższe jednostkowe koszty gotówkowe w Pilbarze, które obecnie szacuje na 24,80 USD za tonę metryczną – wobec wcześniejszych 24,10 USD – co plasuje je w górnej części niezmienionego przedziału 23,50–25,00 USD . Wzrost kosztów jest umiarkowany, ale wart uwagi, jeśli ceny rudy żelaza dalej spadną.

Dywidenda i wolne przepływy pieniężne

Skok wolnych przepływów pieniężnych o 75% nastąpił mimo zwiększonych nakładów inwestycyjnych, co było możliwe dzięki poprawie operacyjnej i wyższym cenom surowców . Podwyżka dywidendy do 3,4 mld USD, przy wskaźniku wypłaty na poziomie 50%, bezpośrednio odzwierciedla zaufanie zarządu do poprawy profilu generowania gotówki .

Dla porównania, dywidenda śródroczna za H1 2025 wyniosła 2,4 mld USD , więc bezwzględny wzrost jest znaczący.

Prognozy na cały rok

• Produkcja bez zmian: Prognozy na cały rok pozostają na poziomie ok. 280 Mt dla rudy żelaza z Pilbary, ok. 725 000 ton metrycznych dla miedzi i ok. 3,4 mln ton metrycznych dla aluminium .
• Koszty nieco wyższe: Jednostkowe koszty gotówkowe w Pilbarze skorygowano do 24,80 USD/t z 24,10 USD/t, w górnej części przedziału docelowego .
• Kierunek strategiczny: Rio Tinto oczekuje kontynuacji „skokowej zmiany wyników”, napędzanej wzrostem miedzi (rozbudowa Oyu Tolgoi, inwestycje w lit) oraz utrzymującym się popytem ze strony centrów danych i elektryfikacji . Spółka podkreśla, że miedź, aluminium i lit stają się coraz ważniejsze dla wyników – a trend ten ma przyspieszyć w drugiej połowie 2026 r.

Najważniejsze wnioski

Wyniki Rio Tinto za H1 2026 sygnalizują realizację strategicznego zwrotu w działaniu. Rudy żelaza wciąż są znaczącym generatorem gotówki, ale to miedź i aluminium w coraz większym stopniu napędzają historię zarobków. Połączenie silnego popytu na surowce ze strony centrów danych, rozbudowy kopalni Oyu Tolgoi i dyscypliny kosztowej przekłada się zarówno na wyższe zyski, jak i wyższe zwroty dla akcjonariuszy.