Sam Altman twierdzi, że żyjemy już w epoce osobliwości. AI nie skróci jednak tygodnia pracy

„AI nie przyniesie krótszego tygodnia pracy”. Altman odrzucił wizję powszechnego czterogodzinnego dnia pracy lub masowego czterodniowego tygodnia pracy. Jego argument brzmiał następująco: „Technologia od dawna obiecuje ludziom, że będą pracować mniej i zyskają mnóstwo wolnego czasu (...). Jednak jako społeczeństwo wciąż nie doczekaliśmy się powszechnego czterogodzinnego tygodnia pracy. I nie sądzę, żeby AI miała to zmienić”.

Według Altmana, gdy sztuczna inteligencja zwiększy produktywność, ludzie niekoniecznie wybiorą więcej odpoczynku. „Ludzie są konkurencyjni. Chcą wyprzedzić innych. Dlatego pracują więcej” — przekonywał .

Wniosek jest dość pesymistyczny: to nie brak technologicznych możliwości blokuje krótszy czas pracy, lecz sposób, w jaki ludzie reagują na przewagę produktywności.

Sprzeczność z własnym dokumentem OpenAI

Stanowisko Altmana trudno pogodzić z dokumentem opublikowanym przez OpenAI zaledwie trzy miesiące wcześniej.

W kwietniu 2026 r. firma przedstawiła 13-stronicowy dokument Industrial Policy for the Intelligence Age — propozycję szerokiej przebudowy polityki gospodarczej na czas rozwoju superinteligencji . Jednym z najbardziej konkretnych postulatów było przeprowadzenie pilotażu 32-godzinnego, czterodniowego tygodnia pracy „bez utraty wynagrodzenia” .

Autorzy dokumentu przekonywali, że wzrost efektywności dzięki AI powinien zostać zamieniony w trwałą poprawę świadczeń pracowniczych i większą ilość wolnego czasu . Wśród innych propozycji znalazły się publiczny fundusz majątkowy, przenośne świadczenia, podatki od robotów oraz zabezpieczenia społeczne uruchamiane automatycznie po spełnieniu określonych warunków .

Sam Altman powiedział wówczas serwisowi Axios, że dokument jest „punktem wyjścia, a nie receptą” . Nie zmienia to jednak zasadniczej różnicy między obiema wypowiedziami.

Dokument OpenAI traktuje skrócenie tygodnia pracy jako pożądany, wyraźnie wskazany cel polityki publicznej. W podcaście Altman przedstawił podobne oczekiwania jako naiwne założenie, które ludzka konkurencyjność najpewniej pokona.

Możliwe jest, że dokument opisuje aspiracyjny program instytucji — czyli to, co OpenAI uważa, że rządy powinny zrobić — podczas gdy Altman mówił o tym, jak jego zdaniem ludzie zachowają się w rzeczywistości. Możliwe też, że w ciągu kilku miesięcy jego osobiste poglądy uległy zmianie. Żadne z tych wyjaśnień nie usuwa jednak sprzeczności między oficjalnym poparciem firmy dla czterodniowego tygodnia pracy a deklaracją jej prezesa, że taki scenariusz się nie wydarzy.

Dimon, Yuan i Gates widzą przyszłość inaczej

Altman znajduje się po bardziej sceptycznej stronie szerszego sporu wśród liderów biznesu.

Jamie Dimon, prezes JPMorgan Chase, przedstawia jedną z najbardziej konkretnych prognoz. W liście do akcjonariuszy z kwietnia 2026 r. przewidywał, że w ciągu 30 lat AI może doprowadzić do tygodnia pracy trwającego 3,5 dnia . W rozmowie z CBS powiedział, że „za 30 lat wasze dzieci prawdopodobnie będą pracować trzy i pół dnia w tygodniu” .

Dimon opiera tę wizję na danych dotyczących obecnego wykorzystania AI w JPMorgan. Bank ma około 600 aplikacji AI działających produkcyjnie, a z narzędzi korzysta co tydzień 150 tys. z około 300 tys. pracowników. Każdy z nich oszczędza średnio około czterech godzin, co daje łącznie około 600 tys. odzyskanych godzin pracy tygodniowo . Dimon mówił również, że AI „już wykonuje całość hedgingu akcji” w banku .

Jego prognozy pozostają jednak w napięciu z bieżącą polityką firmy. Dimon jest jednym z najbardziej zdecydowanych zwolenników pracy z biura i nakazał pracownikom JPMorgan powrót do biur przez pięć dni w tygodniu . Ten sam prezes, który zapowiada trzyipółdniowy tydzień pracy w odległej przyszłości, obecnie popiera najbardziej tradycyjny model organizacji pracy.

Eric Yuan, założyciel i prezes Zooma, wyznacza znacznie bliższy termin. „Nie znoszę pracować pięć dni” — powiedział Wall Street Journal w 2026 r. Jego zdaniem w ciągu pięciu lat trzydniowy tydzień pracy może stać się normą, jeśli agenci AI przejmą rutynowe zadania związane z koordynacją .

Podczas konferencji TechCrunch Disrupt 2025 Yuan mówił też o „cyfrowych sobowtórach” — awatarach AI, które mogłyby uczestniczyć w spotkaniach w zastępstwie człowieka . Zoom pozostaje przy tym jedną z najbardziej elastycznych pod względem pracy hybrydowej firm dużej branży technologicznej .

Bill Gates również przewidywał, że AI może umożliwić trzy- lub czterodniowy tydzień pracy, choć ostrzegał, że przejście do takiego modelu będzie zakłócające i nie nastąpi automatycznie . W publikacjach Fortune i TechCrunch Gates jest wymieniany obok Dimona, Yuana i dyrektora generalnego NVIDIA Jensena Huanga jako jeden z liderów biznesu publicznie prognozujących skrócenie tygodnia pracy .

Dlaczego prognozy nie pasują do praktyki

Optymistyczne przewidywania — od 3,5 dnia tygodniowo w wizji Dimona po trzy dni u Yuana — zderzają się z trzema wyraźnymi trendami.

Firmy zaostrzają nakazy powrotu do biur. Od 2023 r. banki z Wall Street, w tym Goldman Sachs i JPMorgan, a także firmy technologiczne, takie jak Amazon, Google, Apple i Meta, oraz przedsiębiorstwa konsultingowe zwiększały wymagania dotyczące obecności w biurze. W wielu przypadkach oznaczało to odejście od elastyczności obiecywanej podczas pandemii. Polityka JPMorgan jest tu szczególnie wymowna: pięć dni w biurze pozostaje obowiązkiem, choć prezes banku zapowiada krótszy tydzień pracy w przyszłości.

Kultura „always on” nie słabnie, lecz przyspiesza. Narzędzia AI zwiększyły oczekiwania dotyczące natychmiastowego odpowiadania na e-maile i wiadomości, a także tempa przygotowywania treści i analiz. Pracownicy mierzą się z dłuższym czasem pozostawania w kontakcie oraz coraz bardziej rozmytą granicą między pracą a życiem prywatnym. W wielu miejscach AI nie zmniejszyła ilości pracy — podniosła oczekiwaną skalę produkcji.

Żaden duży pracodawca nie wdrożył powszechnego krótszego tygodnia pracy wyłącznie dzięki wzrostowi produktywności AI. Pilotaże i propozycje nadal mają charakter eksperymentalny. Własny dokument OpenAI mówi jedynie o „ograniczonych w czasie pilotażach 32-godzinnego, czterodniowego tygodnia pracy”, które miałyby zachęcać firmy i związki zawodowe do przeprowadzenia testów. Nie oznacza to wprowadzenia takiego systemu w samej organizacji .

Spór dotyczy bardziej ludzkiej natury niż samej technologii

Wśród przedstawicieli biznesu panuje dość szeroka zgoda co do tego, że AI może radykalnie skrócić tydzień pracy. Spór dotyczy tego, czy rzeczywiście go skróci.

Altman reprezentuje najbardziej sceptyczne podejście: technologia nie zmienia ludzkiej natury, więc wzrost wydajności zostanie przeznaczony na walkę o przewagę, a niekoniecznie na odpoczynek. Dimon i Yuan zakładają natomiast, że technologia zmieni ograniczenia gospodarki, a ludzie dostosują się do nowych warunków i wybiorą więcej czasu wolnego.

Dotychczasowe doświadczenia większości pracowników umysłowych są bliższe diagnozie Altmana: rośnie presja na wyniki, dostępność i szybkość reakcji, a pracodawcy coraz częściej wymagają fizycznej obecności. Trzeba jednak pamiętać o różnej perspektywie czasowej. Dimon mówi o horyzoncie 30 lat, a Yuan — o pięciu latach. Żaden z tych scenariuszy jeszcze się nie zrealizował.

Najbezpieczniejszy wniosek jest pragmatyczny: technologia rozwija się szybciej niż instytucje społeczne i gospodarcze, które mają zarządzać jej skutkami. O długości tygodnia pracy zdecyduje więc nie tylko to, co potrafi AI, lecz przede wszystkim to, co ludzie — oraz firmy, dla których pracują — postanowią z tą możliwością zrobić.