Celem ataku – wsie w prowincji Daraa

Jak podała syryjska państwowa agencja prasowa SANA, izraelskie siły wkroczyły do wiosek Maarijah (Maarija) i al-Arda (Al-Ardah/Al-Aridah) jeszcze przed świtem w niedzielę.

Siły te składały się z trzech pojazdów wojskowych i buldożera. Żołnierze utorowali drogę w tym rejonie i założyli wojskowy punkt kontrolny w wiosce al-Arda. Równocześnie izraelskie wojska ostrzelały obszary w prowincjach Kunajtira i Daraa. Zarówno syryjski kanał Al-Ekhbariya, jak i agencja SANA określiły tę operację jako najnowszy przejaw eskalacji izraelskiej aktywności lądowej w kotlinie Jarmuk.

Potępienie ze strony sekretarza generalnego ONZ (25–26 lipca 2026 r.)

25 lipca 2026 r., podczas dwudniowej wizyty w Damaszku – pierwszej w jego roli szefa ONZ – António Guterres otwarcie skrytykował działania Izraela w południowej Syrii. Guterres oświadczył, że „jakiekolwiek naruszenie integralności terytorialnej Syrii jest niedopuszczalne” i podkreślił, że Wzgórza Golan są terytorium syryjskim. Wezwał społeczność międzynarodową do wsparcia narodu syryjskiego i zaapelował o zaprzestanie izraelskich naruszeń.

26 lipca Guterres poszedł o krok dalej, ogłaszając, że ONZ przedłoży Radzie Bezpieczeństwa szczegółowy raport na temat izraelskich naruszeń w Syrii jeszcze w tym samym miesiącu. Nazwał łamanie suwerenności Syrii „niedopuszczalnym” i wezwał do przestrzegania Układu o wycofaniu sił z 1974 r..

Szerszy kontekst: Operacje Izraela od upadku reżimu Assada

Po upadku reżimu Baszszara al-Assada w grudniu 2024 r. Izrael radykalnie zwiększył swoją aktywność militarną w Syrii:

• Ekspansja lądowa: Izrael wkroczył w głąb strefy zdemilitaryzowanej nadzorowanej przez ONZ między okupowanymi Wzgórzami Golan a syryjską częścią Kunajtiry, zakładając dziewięć placówek wojskowych rozciągających się od góry Hermon przez miasto Kunajtira po zachodnie części Daraa.
• Skala operacji: Według raportu syryjskiej organizacji monitorującej w okresie od sierpnia 2025 r. do maja 2026 r. odnotowano co najmniej 1672 izraelskie naruszenia na terytorium Syrii. Marzec 2026 r. był miesiącem bezprecedensowej eskalacji – ponad 321 operacji wojskowych w ciągu jednego miesiąca.
• Kampania lotnicza: Do kwietnia 2025 r. Izrael uderzył w Syrię co najmniej 780 razy od upadku reżimu, celując w lotniska, systemy obrony powietrznej, byłe wojskowe zasoby reżimu oraz obiekty powiązane z Iranem i Hezbollahem.
• Codzienne najazdy: W połowie 2026 r. rajdy lądowe w częściach Kunajtiry i Daraa stały się w niektórych rejonach „codziennością”. Zaledwie pięć dni przed najazdem z 26 lipca, 21 lipca izraelskie siły wtargnęły do kilku wiosek w południowej części prowincji Kunajtira i założyły punkt kontrolny na zachód od Saidy Al-Golan.
• Strategiczne cele: Izraelski minister obrony Israel Katz oświadczył w grudniu 2025 r.: „Nie cofniemy się ani na milimetr z Syrii”, sygnalizując długoterminową obecność wojskową. Analitycy z ACLED opisują tę interwencję jako ewolucję z tymczasowego rozmieszczenia w stałą, silnie ufortyfikowaną strefę buforową, mającą na celu zmianę de facto granicy.

Najazd z 26 lipca nie jest zatem pojedynczym incydentem, ale najnowszym elementem trwającej od ponad 19 miesięcy od upadku Assada, uporczywej izraelskiej kampanii najazdów lądowych, nalotów i konsolidacji terytorialnej.

Celem ataku – wsie w prowincji Daraa

Jak podała syryjska państwowa agencja prasowa SANA, izraelskie siły wkroczyły do wiosek Maarijah (Maarija) i al-Arda (Al-Ardah/Al-Aridah) jeszcze przed świtem w niedzielę.

Siły te składały się z trzech pojazdów wojskowych i buldożera. Żołnierze utorowali drogę w tym rejonie i założyli wojskowy punkt kontrolny w wiosce al-Arda. Równocześnie izraelskie wojska ostrzelały obszary w prowincjach Kunajtira i Daraa. Zarówno syryjski kanał Al-Ekhbariya, jak i agencja SANA określiły tę operację jako najnowszy przejaw eskalacji izraelskiej aktywności lądowej w kotlinie Jarmuk.

Potępienie ze strony sekretarza generalnego ONZ (25–26 lipca 2026 r.)

25 lipca 2026 r., podczas dwudniowej wizyty w Damaszku – pierwszej w jego roli szefa ONZ – António Guterres otwarcie skrytykował działania Izraela w południowej Syrii. Guterres oświadczył, że „jakiekolwiek naruszenie integralności terytorialnej Syrii jest niedopuszczalne” i podkreślił, że Wzgórza Golan są terytorium syryjskim. Wezwał społeczność międzynarodową do wsparcia narodu syryjskiego i zaapelował o zaprzestanie izraelskich naruszeń.

26 lipca Guterres poszedł o krok dalej, ogłaszając, że ONZ przedłoży Radzie Bezpieczeństwa szczegółowy raport na temat izraelskich naruszeń w Syrii jeszcze w tym samym miesiącu. Nazwał łamanie suwerenności Syrii „niedopuszczalnym” i wezwał do przestrzegania Układu o wycofaniu sił z 1974 r..

Szerszy kontekst: Operacje Izraela od upadku reżimu Assada

Po upadku reżimu Baszszara al-Assada w grudniu 2024 r. Izrael radykalnie zwiększył swoją aktywność militarną w Syrii:

• Ekspansja lądowa: Izrael wkroczył w głąb strefy zdemilitaryzowanej nadzorowanej przez ONZ między okupowanymi Wzgórzami Golan a syryjską częścią Kunajtiry, zakładając dziewięć placówek wojskowych rozciągających się od góry Hermon przez miasto Kunajtira po zachodnie części Daraa.
• Skala operacji: Według raportu syryjskiej organizacji monitorującej w okresie od sierpnia 2025 r. do maja 2026 r. odnotowano co najmniej 1672 izraelskie naruszenia na terytorium Syrii. Marzec 2026 r. był miesiącem bezprecedensowej eskalacji – ponad 321 operacji wojskowych w ciągu jednego miesiąca.
• Kampania lotnicza: Do kwietnia 2025 r. Izrael uderzył w Syrię co najmniej 780 razy od upadku reżimu, celując w lotniska, systemy obrony powietrznej, byłe wojskowe zasoby reżimu oraz obiekty powiązane z Iranem i Hezbollahem.
• Codzienne najazdy: W połowie 2026 r. rajdy lądowe w częściach Kunajtiry i Daraa stały się w niektórych rejonach „codziennością”. Zaledwie pięć dni przed najazdem z 26 lipca, 21 lipca izraelskie siły wtargnęły do kilku wiosek w południowej części prowincji Kunajtira i założyły punkt kontrolny na zachód od Saidy Al-Golan.
• Strategiczne cele: Izraelski minister obrony Israel Katz oświadczył w grudniu 2025 r.: „Nie cofniemy się ani na milimetr z Syrii”, sygnalizując długoterminową obecność wojskową. Analitycy z ACLED opisują tę interwencję jako ewolucję z tymczasowego rozmieszczenia w stałą, silnie ufortyfikowaną strefę buforową, mającą na celu zmianę de facto granicy.

Najazd z 26 lipca nie jest zatem pojedynczym incydentem, ale najnowszym elementem trwającej od ponad 19 miesięcy od upadku Assada, uporczywej izraelskiej kampanii najazdów lądowych, nalotów i konsolidacji terytorialnej.