Alarm na Bałtyku a rzeczywistość militarna: czego naprawdę obawiają się Łotwa i Litwa w kontekście Rosji

Jednak równolegle do tych stanowczych ostrzeżeń pojawił się bardziej wyważony komunikat: w pobliżu bałtyckich granic nie ma koncentracji konwencjonalnych rosyjskich sił zbrojnych. Wszyscy najwyżsi rangą litewscy dowódcy wojskowi i urzędnicy resortu obrony jednogłośnie to potwierdzają, co odzwierciedla celowe rozróżnienie analityczne pomiędzy zagrożeniem atakami hybrydowymi a brakiem przygotowań do wojny lądowej.

Co Łotwa faktycznie robi

Łotwa zaostrzyła już ochronę wybranych obiektów infrastruktury krytycznej — tamy hydroelektrowni na rzece Dźwinie powyżej Rygi oraz strategicznego podziemnego magazynu gazu w Inčukalns — działając na podstawie danych wywiadowczych o możliwych rosyjskich aktach sabotażu i atakach hybrydowych . Kulbergs zwrócił się do NATO z prośbą o dodatkowe systemy obrony powietrznej, więcej żołnierzy sojuszniczych oraz przyspieszenie integracji łotewsko-ukraińskiego systemu antydronowego .

Spójny przekaz litewskiego establishmentu obronnego

Poniższe wypowiedzi litewskich urzędników prowadzą do tego samego wniosku:

• Minister obrony Robertas Kaunas (15 lipca): „Nie obserwujemy koncentracji wojsk rosyjskich w pobliżu naszej granicy. Obecnie nie ma zagrożenia konwencjonalnego.”
• Szef Sztabu Generalnego gen. Raimundas Vaikšnoras (20 lipca): „Obecnie nie ma widocznego zagrożenia konwencjonalną rosyjską agresją militarną wobec Litwy ani innych państw bałtyckich.”
• Litewskie Ministerstwo Obrony (29 czerwca): „Obecnie nie ma oznak, że Rosja przygotowuje zakrojoną na szeroką skalę atak militarny na państwa bałtyckie.”
• Ambasador Litwy przy NATO Darius Jauniškis (2 lipca): „Prawdopodobnie nie powinniśmy spodziewać się zagrożeń konwencjonalnych… Najpierw pomyślałbym o elementach wojny hybrydowej.”
• Starszy doradca ds. bezpieczeństwa narodowego Deivydas Matulenis (21 lipca): Oficjalnie zdementował pogłoski o nieuchronnej rosyjskiej inwazji militarnej, określając prawdopodobieństwo konwencjonalnego ataku na „zero” .

Poniższa tabela podsumowuje spójne stanowisko wszystkich bałtyckich urzędników:

Dlaczego te dwa obrazy do siebie pasują

Ostrzeżenia i oceny o braku koncentracji wojsk nie są ze sobą sprzeczne. Przywódcy państw bałtyckich biją na alarm nie w związku z konwencjonalną wojną lądową, lecz z kampanią hybrydową w szarej strefie — sabotażem, operacjami cybernetycznymi, wtargnięciami dronów i instrumentalizacją migracji — zaprojektowaną tak, by wystawić na próbę zdecydowanie NATO w ramach Art. 5, nie wywołując jednak pełnoskalowej odpowiedzi militarnej . Jak ujął to litewski ambasador przy NATO, elementy wojny hybrydowej są „prawdopodobnie najłatwiejsze do przeprowadzenia” .

To rozróżnienie ma znaczenie dla gotowości. Państwa bałtyckie podejmują już konkretne kroki: wzmacniają infrastrukturę energetyczną, zwracają się do NATO o więcej systemów obrony powietrznej i integrują systemy antydronowe. Zagrożenie jest realne, ale nie jest tym, które trafia na pierwsze strony gazet.