John Paulson twierdzi, że hossa złota dopiero się zaczyna. Fakty kontra teza o bankach centralnych

22 lipca 2026 roku miliarder i zarządzający funduszem hedgingowym John Paulson pojawił się na antenie CNBC w programie „The Exchange” i oświadczył, że złoto znajduje się „w początkowej fazie długoterminowej hossy” . To odważne stwierdzenie inwestora, który zarobił miliardy na zakładzie przeciwko amerykańskiemu rynkowi nieruchomości, a następnie postawił na złoto – i pozostaje byczo nastawiony do kruszcu od ponad dekady, choć z mieszanymi wynikami .

Argument Paulsona opiera się na prostej, ale ważkiej tezie: zakupy banków centralnych, rosnący popyt sektora prywatnego i słabnące zaufanie do walut papierowych tworzą strukturalny wiatr w żagle złota, który ma charakter nie cykliczny, lecz długoterminowy . Paulson przewidywał wcześniej, że napięcia handlowe mogą wypchnąć cenę złota w okolice 5000 USD za uncję do 2028 roku, a banki centralne będą kupować niezależnie od poziomu ceny .

Jak jednak fakty mają się do tych deklaracji? Poniżej sprawdzamy kluczowe twierdzenia Paulsona w świetle najnowszych danych z World Gold Council, notowań rynkowych i wzorców zakupów poszczególnych krajów.

Środowisko cenowe złota: rajdu pod presją

Złoto kosztowało około 4147 USD za uncję 22 lipca 2026 roku, czyli w dniu wywiadu Paulsona, według dziennych danych cenowych . Oznacza to, że znajdowało się mniej więcej w przedziale 4100 USD, ale znacznie poniżej styczniowego rekordu wszech czasów na poziomie 5595 USD – co stanowi spadek o około 28% w środku roku, spowodowany podwyższoną inflacją w USA i oczekiwaniami podwyżek stóp procentowych Fed .

World Gold Council w swoim modelu wyceny złota określa jego wartość godziwą na około 4100 USD z pasmem tolerancji ±5% . Złoto chwilowo spadło poniżej 4000 USD za uncję 25 czerwca 2026 roku – najniżej od siedmiu miesięcy – zanim odbiło powyżej 4100 USD na początku lipca .

Kiedy więc Paulson mówi, że złoto „dopiero zaczyna” swoją hossę, wypowiada to stwierdzenie po dramatycznym spadku z historycznych maksimów, a nie w trakcie parabolicznego wzrostu. Ten kontekst ma znaczenie.

Zakupy banków centralnych: strukturalny wiatr w żagle

Najmocniejszy dowód na poparcie tezy Paulsona leży w danych banków centralnych, które pokazują rzeczywistą, strukturalną zmianę w suwerennym popycie na złoto.

Trend wieloletni: Banki centralne są netto nabywcami złota od 16 lat . W latach 2022–2024 zakupy netto przekraczały 1000 ton rocznie przez trzy kolejne lata – to historyczna zmiana w porównaniu ze średnią z lat 2010–2021 wynoszącą około 473 ton rocznie . W 2025 roku banki centralne dodały 863 tony, co jest wartością niższą niż w latach poprzednich, ale wciąż o 82% wyższą od średniej sprzed 2022 roku .

Przyspieszenie w Q1 2026: Zakupy netto banków centralnych osiągnęły 244 tony w pierwszym kwartale 2026 roku, co oznacza wzrost o 17% w porównaniu z poprzednim kwartałem i wzrost o 3% rok do roku, według danych World Gold Council . Było to najszybsze tempo kwartalne od ponad roku, a na czele kupujących znalazły się Polska (31 ton) i Uzbekistan (25 ton) . Banki centralne kupiły już ponad 200 ton w 10 z ostatnich 11 kwartałów .

Dane za maj 2026 roku: W jednym ze źródeł pojawiła się informacja o 41 tonach netto w maju 2026 roku, z Polską (18 ton), Chinami (10 ton) i Uzbekistanem jako głównymi kupującymi . Jednak tego miesięcznego zestawienia nie udało się niezależnie zweryfikować na podstawie podstawowych danych World Gold Council zwróconych w tym wyszukiwaniu.

Zakupy według krajów

• Polska (Narodowy Bank Polski): Największy nabywca złota wśród banków centralnych drugi rok z rzędu w 2025 roku, dodając 102 tony . W Q1 2026 roku Polska przewodziła wszystkim kupującym z 31 tonami netto .
• Chiny (Ludowy Bank Chin): Chiny dodały 7 ton w Q1 2026 roku, ponad dwukrotnie więcej niż w Q1 2025 roku, według danych World Gold Council . Szersza narracja o nieustannej akumulacji Chin jest dobrze udokumentowana, choć precyzyjne twierdzenie o 18 kolejnych miesiącach zakupów do kwietnia 2026 roku nie mogło zostać bezpośrednio potwierdzone w zwróconych źródłach.
• Republika Czeska: Czeski Bank Narodowy konsekwentnie kupuje złoto w ramach szerszego trendu dywersyfikacji rezerw w Europie Wschodniej, choć konkretne dane za Q1 2026 roku nie zostały szczegółowo opisane w dostępnych źródłach.
• Inni znaczący nabywcy: Brazylia dodała 31 ton w Q1 2026 roku, co jest największym pojedynczym kwartalnym zakupem od ponad dekady . Indie i Uzbekistan również były znaczącymi kupującymi .

Dlaczego to ma charakter „strukturalny”, a nie tylko „cykliczny”?

Argument Paulsona opiera się na tym, czy zakupy banków centralnych są tymczasową reakcją na szoki geopolityczne, czy też trwałą zmianą w zarządzaniu rezerwami. Dane przemawiają za poglądem strukturalnym z kilku powodów:

1. Czas trwania: Banki centralne są netto nabywcami od 16 lat, a trend ten poprzedza konflikt Rosja-Ukraina w 2022 roku i wynikającą z sankcji dywersyfikację .
2. Skala: Średnie roczne zakupy na poziomie około 1000 ton w ciągu ostatnich czterech lat są mniej więcej dwukrotnie wyższe niż w poprzedniej dekadzie .
3. Instytucjonalne zaangażowanie: Badanie World Gold Council wykazało, że 95% banków centralnych spodziewa się wzrostu światowych rezerw złota w ciągu najbliższych dwunastu miesięcy .
4. Nieczułość na cenę: Banki centralne kupiły 244 tony w Q1 2026 roku, nawet gdy złoto osiągnęło rekordowy poziom 5405 USD w styczniu, a następnie gwałtownie spadło, co sugeruje, że zakupy mają charakter strategiczny, a nie taktyczny .

Kluczowe zastrzeżenia i nierozstrzygnięte kwestie

Teza Paulsona jest dobrze poparta danymi, ale kilka ważnych zastrzeżeń zasługuje na uwagę:

• Test cenowy: Dramatyczny spadek złota z 5595 USD do około 4100 USD w pierwszej połowie 2026 roku pokazuje, że byczy scenariusz jest testowany przez jastrzębią politykę Fed i silne środowisko dolara . Zakupy banków centralnych zapewniają podłogę, ale nie gwarancję wzrostu cen.
• Spowolnienie rocznego tempa: Zakupy banków centralnych zwolniły z rocznego tempa powyżej 1000 ton do 863 ton w 2025 roku . Pytanie brzmi, czy odbicie w Q1 2026 roku do 244 ton sygnalizuje ponowne przyspieszenie, czy też tymczasowy wzrost na spadkach cen.
• Niezweryfikowane punkty danych: Dwie konkretne liczby z oryginalnego zapytania – zakupy netto w maju 2026 roku na poziomie 41 ton i 18-miesięczna passa zakupów Chin – nie mogły zostać bezpośrednio potwierdzone w podstawowych źródłach podczas tego wyszukiwania i należy je traktować jako niezweryfikowane, chyba że czytelnik ma dostęp do oryginalnych miesięcznych danych World Gold Council.
• Twierdzenie o „wczesnym etapie”: Jeśli hossa złota rozpoczęła się w 2022 roku wraz z gwałtownym wzrostem zakupów banków centralnych, nazywanie jej „wczesnym etapem” po spadku o 28% z rekordowych poziomów jest kwestią oceny, a nie stwierdzeniem faktu. Paulson formułuje długoterminową tezę strukturalną, a nie krótkoterminową prognozę cenową.

Podsumowanie

Deklaracja Johna Paulsona, że hossa złota dopiero się zaczyna, ma solidne podstawy w rzeczywistych, dobrze udokumentowanych zmianach strukturalnych w globalnym popycie na złoto. Banki centralne rzeczywiście przekształciły się z netto sprzedawców w agresywnych nabywców netto, a zakupy utrzymują się na poziomie mniej więcej dwukrotnie wyższym od średniej historycznej przez cztery kolejne lata. Polska, Chiny i rosnąca lista banków centralnych w Europie Wschodniej i Azji traktują złoto jako aktywo rezerwowe o znaczeniu strategicznym, a nie taktyczną inwestycję.

Niemniej jednak działania cenowe na początku 2026 roku – spadek o około 28% od styczniowego szczytu – pokazują, że nawet potężny, strukturalny popyt może zostać w krótkim okresie przytłoczony przez jastrzębią politykę pieniężną i silnego dolara. Teza Paulsona jest poparta danymi, ale pozostaje długoterminowym przekonaniem, a nie pewnikiem.