Zainteresowanie inwestorów było ogromne. W szczytowym momencie popyt sięgnął około 32 miliardów dolarów, co oznacza, że emisja była około 3,2 razy nadsubskrybowana . Najdłuższa transza została wyceniona z premią 1,13 punktu procentowego powyżej porównywalnych obligacji skarbowych USA, co było o około 0,22 punktu procentowego mniej niż pierwotnie zakładano
.
Już następnego dnia, 15 lipca 2026 r., Goldman Sachs rozpoczął trzyczęściową emisję obligacji denominowanych w euro . Bank zamierzał pozyskać co najmniej 1,5 mld EUR (wówczas ok. 1,65 mld USD) w ramach tej transakcji o standardowej wielkości
. Ta europejska emisja wpisywała się w schemat tzw. „reverse Yankee” – czyli amerykańskiego emitenta pozyskującego finansowanie na rynku euroobligacji
. Transakcja została podzielona na transze o zmiennym i stałym oprocentowaniu, z różnymi opcjami wcześniejszego wykupu
.
Ta emisja w euro była kontynuacją serii dużych emisji długu przez Goldman Sachs w 2026 roku, które obejmowały już emisję o wartości 6,5 mld USD w kwietniu oraz 12 mld USD w styczniu .
Goldman Sachs odnotował najlepszy kwartał w swojej historii pod względem zysków za drugi kwartał 2026 r. . Oto najważniejsze liczby:
Wyniki zdecydowanie przebiły oczekiwania rynkowe. Analitycy prognozowali EPS na poziomie 14,47 USD i przychody w wysokości 16,49 mld USD – Goldman Sachs pobił obie prognozy z dużym zapasem . W dniu ogłoszenia wyników akcje banku wzrosły o 7,66%, osiągając cenę 1 126,86 USD
.
Timing nie był przypadkowy. Goldman Sachs wykorzystał publikację wyników jako korzystne okno do pozyskania finansowania dłużnego na atrakcyjnych warunkach.
1. Emisje po wynikach to standardowa praktyka. Największe amerykańskie banki rutynowo emitują obligacje tuż po ogłoszeniu wyników kwartalnych. Rekordowe wyniki za II kwartał dały Goldman Sachs silną pozycję w oczach inwestorów, czego dowodem było 32 mld USD w zamówieniach na obligacje o wartości zaledwie 10 mld USD . Popyt ten pozwolił bankowi obniżyć rentowność obligacji o 0,22 punktu procentowego w stosunku do wstępnych prognoz
.
2. Środki przeznaczone są na cele ogólne. Emisje służyły do refinansowania zapadającego długu i utrzymania profilu płynnościowego banku, co jest standardowym zastosowaniem obligacji o ratingu inwestycyjnym .
3. Część całorocznego schematu zadłużania. Emisje z lipca 2026 r. były kontynuacją wzorca dużych emisji długu. Goldman Sachs pozyskał już 6,5 mld USD w kwietniu i 12 mld USD w styczniu 2026 r. . Silny kwartał dał bankowi wiarygodność, by nadal pozyskiwać kapitał na rynkach przy korzystnych spreadach.
Krótko mówiąc, rekordowe wyniki stworzyły idealne okno do taniego pozyskania długu, a bank działał natychmiast – najpierw w dolarach, potem w euro.