Stany Zjednoczone nie chcą Izraela przy kolejnych uderzeniach na Iran?

Izrael: publiczna gotowość kontra prywatne obawy

Publiczna gotowość. Izraelscy przywódcy publicznie sygnalizują pełną gotowość do trzeciej rundy uderzeń. Minister obrony Israel Katz powiedział 10 lipca 2025 roku, że Izrael jest gotowy do odwetu na każde zagrożenie ze strony Teheranu, z "dalekosiężnym zasięgiem" sięgającym każdego irańskiego miasta . IDF jest opisywane jako "będące w stanie najwyższej gotowości, gotowe do wznowienia kampanii, odzyskania przewagi powietrznej i przeprowadzenia niezależnego uderzenia" .

Sondaż z czerwca 2025 roku wykazał, że 70% Izraelczyków poparło początkowy atak wojskowy na Iran, a 46% uważało, że Izrael powinien uderzyć w irańskie obiekty nuklearne nawet bez wsparcia USA .

Prywatne obawy. Pomimo publicznej postawy, istnieją dowody na wewnętrzne wahania izraelskiego wojska. Według New York Timesa, powołującego się na trzech urzędników ds. obrony, premier Netanjahu nakazał dowódcom wojskowym opracowanie planów jednostronnego uderzenia między kwietniem a czerwcem 2025 roku, ale "dowódcy wojskowi wahaniali się, ponieważ wątpili, czy Izrael może osiągnąć znacznie więcej niż w poprzednich operacjach" . Obawiali się również o swoją zdolność do obrony przed spodziewanym irańskim odwetem z użyciem rakiet balistycznych wymierzonych w izraelskie centra cywilne .

Samo izraelskie społeczeństwo jest prawie równo podzielone w kwestii przyłączenia się do potencjalnego amerykańskiego ataku: 50% popiera udział tylko wtedy, gdy Izrael zostanie bezpośrednio zaatakowany, podczas gdy 44% popiera bezpośrednie zaangażowanie w operację dowodzoną przez USA .

Upadek zawieszenia broni i morska blokada Trumpa

Trump uznał zawieszenie broni za "skończone". 8 lipca 2026 roku, przemawiając ze szczytu NATO w Ankarze, Trump powiedział, że zawieszenie broni z Iranem jest "skończone", opisując irańskich przywódców jako "chorych ludzi" i "szumowiny" po tym, jak USA i Iran wymieniły się nowymi atakami wojskowymi [50, 52]. USA Today poinformowało, że wstępne porozumienie pokojowe było "zagrożone" po wybuchu działań wojennych wokół Cieśniny Ormuz .

Tło: memorandum z czerwca 2026 roku i blokada morska. Formalne memorandum o porozumieniu (MoU) zostało podpisane 17 czerwca 2026 roku przez Trumpa, prezydenta Iranu Masuda Pezeszkiana i premiera Pakistanu Shehbaza Sharifa jako mediatora [46, 47]. Ta umowa zakończyła 5-tygodniową wojnę (wojnę z Iranem w 2026 roku), która rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku po amerykańsko-izraelskich nalotach, w których zginął najwyższy przywódca Ali Chamenei . Zgodnie z MoU Trump nakazał "natychmiastowe zniesienie" amerykańskiej blokady morskiej Iranu, co CENTCOM wykonał w połowie czerwca 2026 roku [47, 48]. Sam Trump powiedział wtedy: "To jest memorandum o porozumieniu. A jeśli mi się nie spodoba, wrócimy do strzelania do nich" – ostrzeżenie, które okazało się prorocze .

Najnowsze walki USA–Iran i ataki na statki handlowe

Dostępne dowody potwierdzają nowy cykl ataków, które doprowadziły do wypowiedzenia przez Trumpa zawieszenia broni. Działania wojenne koncentrowały się na Cieśninie Ormuz, gdzie Iran rzekomo zaatakował statki handlowe, co wywołało odwet USA . Konkretne dane o ofiarach tego najnowszego wybuchu nie są szczegółowo opisane w uzyskanych źródłach. Przegląd Britannica zauważa, że po tym, jak kwietniowe zawieszenie broni w 2026 roku nie doprowadziło do ostatecznego porozumienia, Trump zarządził blokadę morską USA, a Cieśnina Ormuz stała się punktem zapalnym .

Wysiłki mediacyjne: Katar i Pakistan

Katar. Katarska mediacja była aktywna we wcześniejszych fazach. W czerwcu 2025 roku, podczas Dwunastodniowej Wojny, Trump i jego doradcy "pracowali pilnie za kulisami, aby wynegocjować porozumienie pokojowe po irańskim ataku rakietowym na amerykański obiekt w Katarze", jak podaje CNN . Zawieszenie broni z czerwca 2025 roku, które zakończyło Dwunastodniową Wojnę, było mediowane przez Stany Zjednoczone i Katar .

Pakistan. Pakistan jest głównym mediatorem na torze negocjacji w 2026 roku. Czerwcowe MoU z 2026 roku zostało podpisane z premierem Pakistanu Shehbazem Sharifem jako centralnym mediatorem [46, 47]. Przegląd Britannica potwierdza, że zawieszenie broni z 7-8 kwietnia zostało "wynegocjowane przez Pakistan" . Pełny tekst czerwcowego MoU z 2026 roku opublikowany przez NPR wymienia Pakistan jako gwaranta i mediatora .

Termin 21 sierpnia. Dostępne źródła nie podają jasnego, bezpośredniego odniesienia do terminu "21 sierpnia" dla wznowienia rozmów. Może to odzwierciedlać nowszy rozwój wydarzeń lub propozycję, która pojawiła się po zebraniu źródeł. Możliwe, że mediatorzy z Kataru lub Pakistanu wyznaczyli ten cel po upadku zawieszenia broni 8 lipca, ale obecne dowody są niewystarczające, aby potwierdzić termin 21 sierpnia.