82% globalnych inwestorów ufa gospodarce Zatoki Perskiej mimo konfliktu USA–Iran

Pozostałe kluczowe ustalenia:

• Około 70% inwestorów międzynarodowych oczekuje, że znaczenie gospodarcze krajów GCC na świecie wzrośnie w ciągu najbliższych pięciu lat ^K.
• 71% globalnych inwestorów chce, aby państwa Zatoki były bezpośrednio zaangażowane w rozwiązanie konfliktu – przy stole negocjacyjnym (32%) lub jako dyskretni mediatorzy (39%) ^K.
• 92% respondentów w ZEA pozostaje przekonanych o sile gospodarki, a 91% uważa, że kraj zmierza w dobrym kierunku, mimo utrzymujących się ryzyk związanych z konfliktem ^K.
• Osobne badanie Consulum–HarrisX dla Kataru wykazało, że zaufanie do gospodarki i rządu Kataru pozostaje wysokie pomimo napięć regionalnych. Było to jedno z pierwszych tego typu badań przeprowadzonych po niedawnej eskalacji ^FG.

Kluczowy czynnik nr 1: Rekordowa aktywność suwerennych funduszy majątkowych

Fundusze majątkowe państw Zatoki znacząco zwiększyły swoją aktywność inwestycyjną w okresie konfliktu, zaprzeczając obawom, że wojna z Iranem stłumi ich apetyt inwestycyjny. Pięć największych podmiotów – z Arabii Saudyjskiej, ZEA i Kataru – łącznie wydało prawie 26 miliardów dolarów w marcu, kwietniu i maju 2026 r., przy czym większość kapitału popłynęła na rynki rozwinięte ^F.

Ta nieprzerwana aktywność inwestycyjna poza regionem świadczy o głębokich rezerwach kapitałowych i długoterminowym zaangażowaniu strategicznym, co uspokaja inwestorów międzynarodowych co do stabilności finansowej regionu ^F. Specjalistyczna firma Global SWF zauważyła, że fundusze „nie wykazują (jeszcze) oznak spowolnienia, a średnie tempo w minionym kwartale było wyższe niż w ciągu pięciu lat przed wybuchem wojny” ^F.

Fundusze z Zatoki odpowiadały za 43% wszystkich globalnych wydatków suwerennych funduszy majątkowych w 2025 roku, czyniąc je dominującymi graczami w takich sektorach jak sztuczna inteligencja ^E. Saudyjski Public Investment Fund (PIF), Katarski Urząd Inwestycyjny (QIA) oraz emirackie Abu Dhabi Investment Authority (ADIA), Mubadala i ADQ przez trzy kolejne lata znajdowały się wśród 10 najbardziej aktywnych funduszy majątkowych na świecie ^S.

Kluczowy czynnik nr 2: Dyferencjacja gospodarcza i wzrost sektora pozanaftowego

Trwająca od dziesięcioleci polityka państw Zatoki na rzecz uniezależnienia się od węglowodorów zaczyna teraz przynosić wymierne efekty. Przewiduje się, że gospodarki GCC pozostaną odporne w 2026 r., wspierane przez silny popyt krajowy, rozwijające się sektory pozanaftowe i ogólnie stabilne otoczenie gospodarcze na świecie ^G. Bank Światowy podkreśla, że solidny wzrost sektora pozanaftowego jest kluczowym wsparciem strukturalnym, nawet gdy konflikt wywiera presję na dochody zależne od ropy ^DW.

Prezesi firm z Bliskiego Wschodu wskazują Arabię Saudyjską, ZEA i Egipt jako oferujące największy potencjał inwestycyjny wewnątrz regionu, a ZEA zajmują czwarte miejsce na świecie pod względem atrakcyjności inwestycyjnej (za USA, Indiami i Chinami) według Global Investor Survey 2025 firmy PwC ^P. Indeks Zaufania FDI Kearney 2026 uznał ZEA za najbardziej optymistyczną gospodarkę świata dla inwestorów międzynarodowych w perspektywie kolejnych trzech lat, z wynikiem netto optymizmu na poziomie 42%, wyprzedzając Japonię (41%) i Kanadę (39%) ^I. Arabia Saudyjska osiągnęła historyczny kamień milowy, awansując z 13. na 10. miejsce, po raz pierwszy wchodząc do światowej czołówki ^I.

Kluczowy czynnik nr 3: Prognozy wzrostu Banku Światowego (przed i po konflikcie)

Prognozy Banku Światowego dla GCC rysują złożony obraz – silny, fundamentalny impet, który został częściowo zakłócony przez konflikt. Przed wybuchem konfliktu (jesień 2025 r.) Bank Światowy prognozował, że wzrost gospodarczy GCC przyspieszy do 4,5% w 2026 r., napędzany spodziewanym wycofaniem cięć produkcji OPEC+ oraz solidną ekspansją sektora pozanaftowego ^WW.

Po wybuchu konfliktu obraz jest bardziej stonowany. Bank Światowy obciął prognozę wzrostu dla całego regionu Bliskiego Wschodu w 2026 r. z 3,6% do 1,8% w kwietniu 2026 r., odzwierciedlając wpływ konfliktu z Iranem ^E. Prognozę wzrostu dla GCC obniżono z 4,4% do zaledwie 1,3% ^M. ICAEW i Oxford Economics spodziewają się, że gospodarki GCC łącznie skurczą się o 0,2% w 2026 r. z powodu gwałtownego szoku geopolitycznego ^I.

MFW prognozuje gwałtowne spadki dla poszczególnych państw Zatoki: Katar -14,7%, Kuwejt -4,2%, Bahrajn -3,8%, ZEA -1,9%, Arabia Saudyjska -1,4% ^S. Bank Światowy zauważył, że Arabia Saudyjska była lepiej przygotowana niż inne kraje, by „wchłonąć wstrząs” konfliktu ^E.

Kluczowy niuans: długoterminowe zaufanie pozostaje wysokie, ponieważ inwestorzy postrzegają spadek jako tymczasowy szok geopolityczny dla strukturalnie zdrowych, coraz bardziej zdywersyfikowanych gospodarek z głębokimi buforami fiskalnymi.

Nastroje w poszczególnych państwach Zatoki

• Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA): Lider regionu. Badanie Consulum–HarrisX wykazało 92% zaufania społecznego do gospodarki i 91% odpowiedzi, że kraj zmierza we właściwym kierunku ^K. Indeks Kearney FDI Confidence Index 2026 okrzyknął ZEA najbardziej optymistyczną gospodarką świata dla inwestorów międzynarodowych na najbliższe trzy lata ^I. Global Investor Survey 2025 firmy PwC uplasował ZEA na czwartym miejscu pod względem atrakcyjności inwestycyjnej ^P.

• Katar: Badanie Consulum–HarrisX wykazało silne zaufanie do gospodarki i rządu Kataru, przy czym 826 respondentów z Kataru odzwierciedlało utrzymujący się optymizm ^G. 89% respondentów uważa, że Katar jest na „właściwej ścieżce”, a 91% stwierdziło, że gospodarka zmierza w dobrym kierunku ^G. Potężny katarski fundusz majątkowy (QIA) pozostaje głównym inwestorem globalnym, choć MFW prognozuje największy w GCC spadek PKB dla Kataru (-14,7%) ze względu na ekspozycję na LNG ^S.

• Arabia Saudyjska: Wciąż postrzegana jako największa w regionie historia dywersyfikacji, z saudyjskim funduszem majątkowym (PIF) wśród największych inwestorów na świecie. Arabia Saudyjska osiągnęła historyczny kamień milowy, po raz pierwszy wchodząc do ścisłej czołówki światowego indeksu FDI Confidence Index ^I. Bank Światowy zauważył, że Arabia Saudyjska była lepiej przygotowana niż inne kraje na przyjęcie szoku konfliktu ^E.

Globalne przesunięcie kapitału

Szersze dane rynkowe wzmacniają wnioski z badania. Zaufanie inwestorów z Ameryki Północnej wzrosło w okresie wojny z Iranem, a indeks inwestycji geopolitycznych dla tego regionu zwiększył się ze 118 w 2025 r. do 132 podczas konfliktu, co wskazuje, że kapitał postrzegał Zatokę jako stosunkowo stabilną przystań w regionie ^I. Instytucjonalni inwestorzy europejscy i azjatyccy wykazali rosnące zainteresowanie alokacją w regionie Azji i Pacyfiku oraz na rynkach wschodzących, a Zatoka korzysta na tym przesunięciu jako kluczowy cel ^I.

Napływ inwestycji zagranicznych do regionu Zatoki okazał się bardziej odporny, niż oczekiwano po wybuchu konfliktu z Iranem. Inwestycje pozostały ogólnie stabilne: liczba projektów spadła o 9,7% przy globalnym wzroście o 9,8%, jednak łączne nakłady inwestycyjne utrzymały się na podobnym poziomie – 33,1 mld USD przed konfliktem i 32,3 mld USD po nim ^A.

Podsumowanie

Badanie Consulum–HarrisX (82% zaufania inwestorów) ujawnia, że inwestorzy międzynarodowi odróżniają krótkoterminowe zakłócenia geopolityczne od długoterminowej siły strukturalnej Zatoki Perskiej. Kluczowe czynniki to rekordowa siła ognia suwerennych funduszy majątkowych (~26 mld USD zainwestowane w samym II kwartale 2026 r.), przyspieszająca dywersyfikacja poza sektor naftowy, silne bufory fiskalne oraz pozycja ZEA jako światowej klasy celu inwestycyjnego ^FPI. Ten optymizm utrzymuje się nawet w obliczu drastycznie obniżonych prognoz wzrostu PKB – dominuje pogląd, że fundamenty regionu przetrwają cykl konfliktu.