OpenClaw rozpoczął działalność jako Clawdbot – osobisty projekt open-source austriackiego developera Petera Steinbergera z połowy 2025 roku, początkowo wykorzystujący model Anthropica, Claude . Już na początku 2026 roku projekt stał się viralem, osiągając 150 000 pobrań w styczniu
. W Walentynki 2026 (14 lutego) OpenAI przejęło projekt w ramach transakcji wycenianej na około 1 miliard dolarów, a Steinberger dołączył do OpenAI, aby pracować nad "udostępnianiem agentów wszystkim"
. W ramach umowy OpenClaw został przekazany Fundacji OpenClaw (non-profit), aby pozostać otwarto-źródłowym i niezależnym
. O przejęcie projektu rywalizowały Meta i OpenAI
.
Są to aplikacje towarzyszące (companion nodes), a nie samodzielne chatboty . Aby działać, muszą być sparowane z własnoręcznie hostowanym OpenClaw Gateway (działającym na Macu, Linuksie lub Windowsie)
. Po sparowaniu telefon staje się bezpiecznym węzłem mobilnym oferującym:
Wczesne doniesienia wskazują, że klient iOS jest bardziej dopracowany i funkcjonalny, podczas gdy Android zebrał wiele negatywnych recenzji w Sklepie Play z powodu błędów parowania i niskiej oceny .
Od czasu zdobycia popularności OpenClaw jest częstym celem badaczy bezpieczeństwa. Premiera aplikacji mobilnych przenosi te zagrożenia na telefony, ponieważ architektura węzłów towarzyszących oznacza, że naruszony gateway może narazić sparowany telefon na podobne niebezpieczeństwa .
Aplikacje mobilne wymagają dostępu do różnych komponentów telefonu (aparat, ekran, lokalizacja, zdjęcia, kontakty, kalendarz, przypomnienia) . Architektura węzłów towarzyszących oznacza, że naruszony gateway może narazić sparowany telefon na podobne ryzyko
. Eksperci ds. bezpieczeństwa ostrzegają, że model bezpieczeństwa OpenClaw – zaprojektowany do samodzielnego hostowania na komputerach PC – rozciąga się teraz bezpośrednio na urządzenia mobilne
.