• Brak kodu autorstwa AI: W pełni wygenerowany przez AI kod jest zakazany w pull requestach.
• Brak autonomicznych agentów AI ani „vibe codingu”: Pull requesty przesłane w całości lub w większości przez agentów AI są zabronione i już teraz powodują automatyczne odrzucenie.
• Brak generowanych przez AI tekstów w komunikacji międzyludzkiej: Wiadomości pisane przez AI w komentarzach do zgłoszeń (issues), recenzjach i dyskusjach są również niedozwolone.

Fundacja Godot stwierdziła wprost: „AI nie może brać odpowiedzialności za kod – ludzie muszą”. Polityka wymaga, aby każdy kontrybutor był rzeczywistym ludzkim autorem swojego zgłoszenia, a wszelka ograniczona pomoc AI musi być w pełni ujawniona .

Oprócz ograniczeń dotyczących AI, Fundacja ogłosiła również, że nowym kontrybutorom – zdefiniowanym jako osoby z 3 lub mniej scalonymi pull requestami – zabrania się przesyłania nowych funkcji lub znaczących refaktoryzacji bez wyraźnej zgody opiekuna (mainteinera). Miało to na celu zapewnienie, że nowi kontrybutorzy poświęcą czas na poznanie bazy kodu i zbudowanie zaufania poprzez pracę nad poprawkami błędów i dokumentacją .

Kryzys, który doprowadził do polityki: zalew AI „slopu”

Ogłoszenie z 30 czerwca nie było nagłą zmianą zdania. Było kulminacją kryzysu, który narastał od miesięcy.

Masowy, niezrównoważony napływ niskiej jakości PR-ów

Na początku 2026 roku opiekunowie Godot zaczęli publicznie bić na alarm. W lutym 2026 roku opiekun Rémi Verschelde poinformował, że GitHub projektu jest zalewany pull requestami generowanymi przez AI – często nieoznaczonymi jako wyprodukowane przez AI – które marnowały ogromne ilości czasu recenzentów tylko na ich segregację i odrzucanie . Ostrzegł wtedy: „Nie wiem, jak długo damy radę” . Problem polegał na tym, że te zgłoszenia były często technicznie płytkie, zawierały prawnie niepewny kod, a ich autorom często brakowało wiedzy, aby naprawić lub utrzymać to, co przesłali .

Od tolerowanej ograniczonej pomocy do twardego zakazu

Przed nową polityką Godot tolerował wąski zakres pomocy AI – rzeczy takie jak wsparcie tłumaczeniowe, uzupełnianie pojedynczych linii kodu, generowanie wyrażeń regularnych i zadania znajdź i zamień – pod warunkiem, że człowiek brał pełną odpowiedzialność . Jednak ogromna liczba zgłoszeń autonomicznych agentów AI i „vibe codingu” (gdzie użytkownicy nakazują LLM-owi generowanie całych funkcji bez rozumienia wyniku) przekroczyła tę tolerancję. Fundacja doszła do wniosku, że „nie mogą ufać, że intensywni użytkownicy AI rozumieją swój kod na tyle, by go naprawić” .

Demoralizacja recenzentów i zniszczenie ścieżki mentorskie

Kluczowym, podanym powodem zakazu był koszt ludzki. Opiekunowie zgłaszali, że recenzowanie AI slopu było nie tylko czasochłonne, ale i głęboko demoralizujące. Odwracało to energię od mentorowania nowym, ludzkim kontrybutorom – tradycyjnej ścieżki powiększania bazy talentów projektu . Polityka wyraźnie zaznacza, że napływ kodu generowanego przez AI aktywnie szkodził zdolności społeczności do szkolenia nowych programistów poprzez zadania na poziomie podstawowym i praktyczne recenzje kodu .

Prawa autorskie i odpowiedzialność prawna na licencji MIT

Godot jest dystrybuowany na licencji MIT, która wymaga czystego pochodzenia całego wniesionego kodu. Fundacja zwróciła uwagę, że kod generowany przez AI – często trenowany na nieznanych, chronionych prawem autorskim zbiorach danych – stwarza poważne ryzyko niezgodności z prawami autorskimi, które może narazić projekt na odpowiedzialność prawną .

Kluczowe szczegółowe zasady w pigułce

Szerszy odwet branży: komentarze Davida Gaidera o „zjadliwej pladze”

Ogłoszenie Godota zbiegło się w czasie z oddzielnym, ale zbieżnym punktem zapalnym.

Pod koniec czerwca 2026 roku w wywiadzie dla GamesRadar, David Gaider – były główny scenarzysta Dragon Age i współzałożyciel Summerfall Studios – nazwał generatywną AI „zjadliwą plagą” w tworzeniu gier . Jego główne argumenty bezpośrednio odzwierciedlały obawy, które doprowadziły do polityki Godota:

• „To nie jest gotowe na prime time.” Gaider stwierdził, że technologia pozostaje nieprzewidywalna i zawodna do podstawowych prac deweloperskich. Oskarżył dyrektorów o forsowanie jej pomimo jej niedojrzałości: „Jest po prostu mnóstwo dyrektorów, którzy bardzo, bardzo chcą, żeby [była gotowa]” .
• Niszczy ścieżki szkolenia juniorów. Ostrzegł, że jeśli generatywna AI zastąpi każde zadanie na poziomie podstawowym, „jak następne pokolenie programistów nauczy się swojego fachu?” – co jest obawą wprost odzwierciedlającą własne ostrzeżenia Godota dotyczące ścieżki mentoringu .
• Prawa autorskie i ryzyko prawne. Gaider zwrócił również uwagę, że pochodzenie danych treningowych AI stwarza ogromne ryzyko prawne dla studiów korzystających z narzędzi generatywnej AI .

Wywiad Gaidera stał się wirusowy w prasie branżowej w dniach 29-30 czerwca 2026 roku, a media na całym świecie relacjonowały jego komentarze – dokładnie w momencie, gdy Godot publikował swoją bezkompromisową politykę .

Podsumowanie

Polityka Fundacji Godot z 30 czerwca jest bezpośrednią odpowiedzią na trwający od miesięcy kryzys: powódź pull requestów generowanych przez AI, które były trudne w utrzymaniu i ryzykowne prawnie, a także wypalały ochotników recenzentów i niszczyły zdolność projektu do mentorowania nowych, ludzkich kontrybutorów. Po wypróbowaniu ograniczonej tolerancji projekt przeszedł na twardy zakaz kodu autorstwa AI, autonomicznych agentów AI i vibe codingu – wymagając pełnego ludzkiego autorstwa, obowiązkowego ujawniania wszelkiej pomocy AI i grożąc banami na GitHubie dla naruszających przepisy. Ruch ten zbiegł się w czasie i został wzmocniony przez nazwanie przez Davida Gaidera generatywnej AI „zjadliwą plagą” i ostrzeżenie, że niszczy ona ścieżki szkolenia nowego pokolenia programistów .

• Brak kodu autorstwa AI: W pełni wygenerowany przez AI kod jest zakazany w pull requestach.
• Brak autonomicznych agentów AI ani „vibe codingu”: Pull requesty przesłane w całości lub w większości przez agentów AI są zabronione i już teraz powodują automatyczne odrzucenie.
• Brak generowanych przez AI tekstów w komunikacji międzyludzkiej: Wiadomości pisane przez AI w komentarzach do zgłoszeń (issues), recenzjach i dyskusjach są również niedozwolone.

Fundacja Godot stwierdziła wprost: „AI nie może brać odpowiedzialności za kod – ludzie muszą”. Polityka wymaga, aby każdy kontrybutor był rzeczywistym ludzkim autorem swojego zgłoszenia, a wszelka ograniczona pomoc AI musi być w pełni ujawniona .

Oprócz ograniczeń dotyczących AI, Fundacja ogłosiła również, że nowym kontrybutorom – zdefiniowanym jako osoby z 3 lub mniej scalonymi pull requestami – zabrania się przesyłania nowych funkcji lub znaczących refaktoryzacji bez wyraźnej zgody opiekuna (mainteinera). Miało to na celu zapewnienie, że nowi kontrybutorzy poświęcą czas na poznanie bazy kodu i zbudowanie zaufania poprzez pracę nad poprawkami błędów i dokumentacją .

Kryzys, który doprowadził do polityki: zalew AI „slopu”

Ogłoszenie z 30 czerwca nie było nagłą zmianą zdania. Było kulminacją kryzysu, który narastał od miesięcy.

Masowy, niezrównoważony napływ niskiej jakości PR-ów

Na początku 2026 roku opiekunowie Godot zaczęli publicznie bić na alarm. W lutym 2026 roku opiekun Rémi Verschelde poinformował, że GitHub projektu jest zalewany pull requestami generowanymi przez AI – często nieoznaczonymi jako wyprodukowane przez AI – które marnowały ogromne ilości czasu recenzentów tylko na ich segregację i odrzucanie . Ostrzegł wtedy: „Nie wiem, jak długo damy radę” . Problem polegał na tym, że te zgłoszenia były często technicznie płytkie, zawierały prawnie niepewny kod, a ich autorom często brakowało wiedzy, aby naprawić lub utrzymać to, co przesłali .

Od tolerowanej ograniczonej pomocy do twardego zakazu

Przed nową polityką Godot tolerował wąski zakres pomocy AI – rzeczy takie jak wsparcie tłumaczeniowe, uzupełnianie pojedynczych linii kodu, generowanie wyrażeń regularnych i zadania znajdź i zamień – pod warunkiem, że człowiek brał pełną odpowiedzialność . Jednak ogromna liczba zgłoszeń autonomicznych agentów AI i „vibe codingu” (gdzie użytkownicy nakazują LLM-owi generowanie całych funkcji bez rozumienia wyniku) przekroczyła tę tolerancję. Fundacja doszła do wniosku, że „nie mogą ufać, że intensywni użytkownicy AI rozumieją swój kod na tyle, by go naprawić” .

Demoralizacja recenzentów i zniszczenie ścieżki mentorskie

Kluczowym, podanym powodem zakazu był koszt ludzki. Opiekunowie zgłaszali, że recenzowanie AI slopu było nie tylko czasochłonne, ale i głęboko demoralizujące. Odwracało to energię od mentorowania nowym, ludzkim kontrybutorom – tradycyjnej ścieżki powiększania bazy talentów projektu . Polityka wyraźnie zaznacza, że napływ kodu generowanego przez AI aktywnie szkodził zdolności społeczności do szkolenia nowych programistów poprzez zadania na poziomie podstawowym i praktyczne recenzje kodu .

Prawa autorskie i odpowiedzialność prawna na licencji MIT

Godot jest dystrybuowany na licencji MIT, która wymaga czystego pochodzenia całego wniesionego kodu. Fundacja zwróciła uwagę, że kod generowany przez AI – często trenowany na nieznanych, chronionych prawem autorskim zbiorach danych – stwarza poważne ryzyko niezgodności z prawami autorskimi, które może narazić projekt na odpowiedzialność prawną .

Kluczowe szczegółowe zasady w pigułce

Szerszy odwet branży: komentarze Davida Gaidera o „zjadliwej pladze”

Ogłoszenie Godota zbiegło się w czasie z oddzielnym, ale zbieżnym punktem zapalnym.

Pod koniec czerwca 2026 roku w wywiadzie dla GamesRadar, David Gaider – były główny scenarzysta Dragon Age i współzałożyciel Summerfall Studios – nazwał generatywną AI „zjadliwą plagą” w tworzeniu gier . Jego główne argumenty bezpośrednio odzwierciedlały obawy, które doprowadziły do polityki Godota:

• „To nie jest gotowe na prime time.” Gaider stwierdził, że technologia pozostaje nieprzewidywalna i zawodna do podstawowych prac deweloperskich. Oskarżył dyrektorów o forsowanie jej pomimo jej niedojrzałości: „Jest po prostu mnóstwo dyrektorów, którzy bardzo, bardzo chcą, żeby [była gotowa]” .
• Niszczy ścieżki szkolenia juniorów. Ostrzegł, że jeśli generatywna AI zastąpi każde zadanie na poziomie podstawowym, „jak następne pokolenie programistów nauczy się swojego fachu?” – co jest obawą wprost odzwierciedlającą własne ostrzeżenia Godota dotyczące ścieżki mentoringu .
• Prawa autorskie i ryzyko prawne. Gaider zwrócił również uwagę, że pochodzenie danych treningowych AI stwarza ogromne ryzyko prawne dla studiów korzystających z narzędzi generatywnej AI .

Wywiad Gaidera stał się wirusowy w prasie branżowej w dniach 29-30 czerwca 2026 roku, a media na całym świecie relacjonowały jego komentarze – dokładnie w momencie, gdy Godot publikował swoją bezkompromisową politykę .

Podsumowanie

Polityka Fundacji Godot z 30 czerwca jest bezpośrednią odpowiedzią na trwający od miesięcy kryzys: powódź pull requestów generowanych przez AI, które były trudne w utrzymaniu i ryzykowne prawnie, a także wypalały ochotników recenzentów i niszczyły zdolność projektu do mentorowania nowych, ludzkich kontrybutorów. Po wypróbowaniu ograniczonej tolerancji projekt przeszedł na twardy zakaz kodu autorstwa AI, autonomicznych agentów AI i vibe codingu – wymagając pełnego ludzkiego autorstwa, obowiązkowego ujawniania wszelkiej pomocy AI i grożąc banami na GitHubie dla naruszających przepisy. Ruch ten zbiegł się w czasie i został wzmocniony przez nazwanie przez Davida Gaidera generatywnej AI „zjadliwą plagą” i ostrzeżenie, że niszczy ona ścieżki szkolenia nowego pokolenia programistów .