Platforma LMI, zaprezentowana w kwietniu 2026 roku, umożliwia satelitom analizę obrazów i podejmowanie decyzji na orbicie. Zamiast wysyłać na Ziemię ogromne ilości surowych danych, satelita sam decyduje, co jest istotne, a co można odrzucić . Kluczowe możliwości systemu to:
Platforma LMI została zaprojektowana z myślą o podwójnym zastosowaniu – cywilnym i obronnym. Konkretnie, system ma za zadanie wykrywać :
| Tradycyjne systemy EO | Orbitalne AI Ubotiki |
|---|---|
| Satelity działają jak pasywne rejestratory – zbierają obrazy i przechowują je do późniejszej transmisji | AI działa bezpośrednio na sprzęcie satelity, przetwarzając obrazy w czasie rzeczywistym na orbicie |
| Surowe obrazy muszą zostać przesłane do stacji naziemnej, a następnie przeanalizowane przez analityków – proces ten może trwać od kilku godzin do kilku dni | Satelita sam decyduje, co jest istotne, odrzuca zachmurzone lub nieistotne piksele i przesyła tylko użyteczne dane – w ciągu kilku minut |
| Satelity nie mogą dynamicznie zmieniać priorytetów obserwacji – działają według sztywnego harmonogramu | Satelity mogą autonomicznie przekierowywać się w odpowiedzi na zdarzenia wykryte na orbicie (tryb „sense-and-respond”) |
| Ograniczenia przepustowości: ogromne ilości surowych danych powodują wąskie gardła w transmisji | Przetwarzanie na orbicie radykalnie zmniejsza objętość danych, obniżając opóźnienia i koszty transmisji |
Technologia stojąca za Ubotiką, znana jako SPACE:AI, została po raz pierwszy przetestowana w locie w 2020 roku – był to pierwszy na świecie przypadek sprzętowo przyspieszonego wnioskowania AI na obrazach obserwacji Ziemi wykonanego na orbitującym satelicie. Od tego czasu była rozwijana w ramach misji takich jak CogniSAT-6 oraz we współpracy z NASA i Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) .
Pozyskane środki zostaną przeznaczone na przyspieszenie komercyjnego wdrożenia LMI, rozwój sprzedaży do klientów rządowych i wojskowych oraz skalowanie możliwości Orbitalnego AI na kolejne konstelacje satelitów .
Platforma LMI, zaprezentowana w kwietniu 2026 roku, umożliwia satelitom analizę obrazów i podejmowanie decyzji na orbicie. Zamiast wysyłać na Ziemię ogromne ilości surowych danych, satelita sam decyduje, co jest istotne, a co można odrzucić . Kluczowe możliwości systemu to:
Platforma LMI została zaprojektowana z myślą o podwójnym zastosowaniu – cywilnym i obronnym. Konkretnie, system ma za zadanie wykrywać :
| Tradycyjne systemy EO | Orbitalne AI Ubotiki |
|---|---|
| Satelity działają jak pasywne rejestratory – zbierają obrazy i przechowują je do późniejszej transmisji | AI działa bezpośrednio na sprzęcie satelity, przetwarzając obrazy w czasie rzeczywistym na orbicie |
| Surowe obrazy muszą zostać przesłane do stacji naziemnej, a następnie przeanalizowane przez analityków – proces ten może trwać od kilku godzin do kilku dni | Satelita sam decyduje, co jest istotne, odrzuca zachmurzone lub nieistotne piksele i przesyła tylko użyteczne dane – w ciągu kilku minut |
| Satelity nie mogą dynamicznie zmieniać priorytetów obserwacji – działają według sztywnego harmonogramu | Satelity mogą autonomicznie przekierowywać się w odpowiedzi na zdarzenia wykryte na orbicie (tryb „sense-and-respond”) |
| Ograniczenia przepustowości: ogromne ilości surowych danych powodują wąskie gardła w transmisji | Przetwarzanie na orbicie radykalnie zmniejsza objętość danych, obniżając opóźnienia i koszty transmisji |
Technologia stojąca za Ubotiką, znana jako SPACE:AI, została po raz pierwszy przetestowana w locie w 2020 roku – był to pierwszy na świecie przypadek sprzętowo przyspieszonego wnioskowania AI na obrazach obserwacji Ziemi wykonanego na orbitującym satelicie. Od tego czasu była rozwijana w ramach misji takich jak CogniSAT-6 oraz we współpracy z NASA i Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) .
Pozyskane środki zostaną przeznaczone na przyspieszenie komercyjnego wdrożenia LMI, rozwój sprzedaży do klientów rządowych i wojskowych oraz skalowanie możliwości Orbitalnego AI na kolejne konstelacje satelitów .