Korea Północna wprowadza do służby największy okręt wojenny: niszczyciel „Choe Hyon” i plan budowy floty z bronią jądrową

23 czerwca 2026 roku przywódca Korei Północnej, Kim Dzong Un, przewodniczył ceremonii przyjęcia do służby niszczyciela Choe Hyon w porcie Nampo na zachodnim wybrzeżu . Jest to pierwszy niszczyciel Marynarki Wojennej Korei Północnej (Korean People's Navy) i największy okręt wojenny tego kraju, o wyporności 5000 ton. Jednostka została po raz pierwszy zaprezentowana w kwietniu 2025 roku, przeszła próby morskie i testy pocisków manewrujących w marcu 2026 roku, a oficjalnie weszła do służby 23 czerwca 2026 roku . To wydarzenie stanowi kamień milowy w ambitnych dążeniach Pjongjangu do zbudowania floty oceanicznej zdolnej do przenoszenia broni jądrowej, która mogłaby operować daleko poza tradycyjnymi obszarami obrony wybrzeża.

Program nuklearny marynarki ogłoszony jako „niezawodny”

Podczas ceremonii Kim oświadczył, że program nuklearyzacji marynarki postępuje „zgodnie z planem” oraz że kraj wyposaży swoją flotę w broń jądrową . Określił rozbudowę floty jako „rozpaczliwie konieczną” w obliczu sytuacji, którą nazwał „na krawędzi wojny nuklearnej” . To wyraźne powiązanie rozbudowy floty nawodnej z bronią jądrową stanowi znaczącą zmianę doktrynalną dla marynarki, która historycznie koncentrowała się na patrolach przybrzeżnych i asymetrycznych zagrożeniach .

Budowa dwóch okrętów rocznie przez pięć lat

Kim nakazał budowę dwóch okrętów wojennych podobnej wielkości do 5000-tonowego Choe Hyon każdego roku przez kolejne pięć lat – co daje cel około 10 dodatkowych jednostek do 2031 roku . Wezwał również do budowy nowych baz morskich, które wspierałyby rozwijającą się flotę z bronią jądrową . Analitycy powszechnie zauważają, że utrzymanie tego programu budowlanego będzie poważnym wyzwaniem dla ograniczonych zdolności stoczniowych Korei Północnej, produkcji stali i dostaw paliwa w warunkach międzynarodowych sankcji .

Drugi niszczyciel: wywrócenie się „Kang Kon” i odzyskanie

Drugi niszczyciel klasy Choe Hyon, nazwany Kang Kon, uległ poważnemu wypadkowi podczas pierwszej próby wodowania w stoczni w Chongjin 21 maja 2025 roku. Okręt wywrócił się, gdy rufa wślizgnęła się do wody, podczas gdy dziób pozostał na brzegu . Kim nazwał to zdarzenie „aktem kryminalnym”, który „obniżył godność i szacunek naszego państwa” . Jednostka została postawiona do pionu na początku czerwca 2025 roku i pomyślnie ponownie zwodowana 12 czerwca 2025 roku . Według najnowszych raportów nie została jeszcze oficjalnie przyjęta do służby . Szybkie odzyskanie okrętu – ponowne wodowanie nastąpiło w ciągu zaledwie 15 dni – zaskoczyło analityków, którzy szacowali, że zadanie to zajmie tygodnie .

Plany strategicznych okrętów o wyporności 10 000 ton

Kim nakazał również marynarce budowę niszczyciela o wyporności 10 000 ton – dwukrotnie większego od Choe Hyon – oraz opracowanie tajnej broni podwodnej . W czerwcu 2026 roku podkreślił potrzebę „wykładniczego” zwiększenia arsenału nuklearnego Korei Północnej podczas wizyty na nowym okręcie wojennym, opisując te większe jednostki jako „strategiczne” platformy dla systemów zdolnych do przenoszenia broni jądrowej . Ta ambicja sygnalizuje zamiar posiadania floty dużych okrętów nawodnych porównywalnych z tymi, którymi dysponują marynarki regionalne.

Uzbrojenie i zdolność rakietowa

Niszczyciel Choe Hyon jest wyposażony w pionowy system startowy (VLS – Vertical Launch System) i według analityków może przenosić do około 100 pocisków . Podczas prób morskich w marcu 2026 roku Kim nadzorował wystrzelenie z niszczyciela „strategicznych pocisków manewrujących”, które – jak oceniają analitycy – są prawdopodobnie wyposażone w głowice jądrowe . Państwowe media opisują okręt jako wyposażony w „najgroźniejszą broń” . Jeśli jednostka jest operacyjna, może umożliwić patrole z bronią jądrową wzdłuż kluczowych szlaków morskich, co zasadniczo zmieniłoby równowagę sił morskich na Półwyspie Koreańskim.

Szerszy kontekst regionalny i modernizacja wojskowa

Przyjęcie do służby niszczyciela Choe Hyon ma znaczące implikacje regionalne. Korea Północna, tradycyjnie posiadająca marynarkę przybrzeżną, dąży do zbudowania oceanicznej floty nawodnej zdolnej do przenoszenia broni jądrowej – co stanowi poważną zmianę doktrynalną, która niepokoi Koreę Południową, Japonię i Stany Zjednoczone . Prezentacja okrętu przez Kima zbiegła się z wizytą chińskiego przywódcy Xi Jinpinga w Pjongjangu, co sygnalizuje pogłębienie więzi między Chinami a Koreą Północną . Analitycy powszechnie zauważają, że utrzymanie programu budowy dziesięciu okrętów w ciągu pięciu lat będzie poważnym wyzwaniem dla ograniczonych zdolności stoczniowych Korei Północnej, produkcji stali i dostaw paliwa w warunkach międzynarodowych sankcji . Korea Południowa, Japonia i USA postrzegają program jako destabilizujące działanie, które może umożliwić patrole pocisków manewrujących z głowicami jądrowymi wzdłuż kluczowych szlaków morskich . Należy jednak podkreślić, że niezależna weryfikacja rzeczywistej gotowości bojowej okrętu oraz prawdziwego zakresu jego uzbrojenia nuklearnego pozostaje ograniczona, a niektórzy analitycy wyrażają sceptycyzm co do zdolności Korei Północnej do realizacji własnych ambitnych celów .

Kluczowe wnioski

• Pierwszy niszczyciel przyjęty do służby: 5000-tonowy Choe Hyon wszedł do służby 23 czerwca 2026 roku po wcześniejszych próbach morskich.
• Program nuklearny marynarki na dobrej drodze: Kim ogłasza, że postępuje „zgodnie z planem” i że flota zostanie wyposażona w broń jądrową.
• Ambitny plan budowy okrętów: Dwa okręty wojenne rocznie przez pięć lat, a także nowe bazy morskie.
• Wypadek drugiego okrętu: Kang Kon wywrócił się podczas wodowania w maju 2025 roku, ale został naprawiony i ponownie zwodowany w ciągu kilku tygodni; jego przyjęcie do służby jest nadal w toku.
• Planowane większe jednostki: Kim nakazuje opracowanie strategicznego niszczyciela o wyporności 10 000 ton.
• Zdolność rakietowa: Choe Hyon może przenosić do 100 pocisków, prawdopodobnie w tym nuklearne pociski manewrujące.
• Niepokój w regionie: Program postrzegany jako destabilizujący przez Koreę Południową, Japonię i USA, podczas gdy ograniczenia zasobowe rodzą pytania o jego wykonalność.

Ten artykuł powstał w oparciu o raporty z wielu źródeł: Reuters, AP, Al Jazeera, NK News, Yonhap, Wikipedia i innych cytowanych mediów. Cytaty źródłowe umieszczono w tekście przy kluczowych faktach.