Obawy szybko przeniosły się na Alturę, ponieważ oba projekty korzystały z tego samego dostawcy potwierdzającego rezerwy — Accountable . Samo współdzielenie infrastruktury nie oznaczało finansowego powiązania między protokołami, ale zdeponowani użytkownicy zaczęli obawiać się, że problem z weryfikacją może dotyczyć również dowodów wypłacalności Altury . W ten sposób kryzys jednego stablecoina przerodził się w kryzys zaufania wobec niezależnego protokołu.
W weekend 20–21 czerwca wielostrategiczny stablecoinowy vault USDT Altury działający na HyperEVM odnotował „bezprecedensowy wzrost” liczby natychmiastowych żądań umorzenia . W ciągu 24 godzin protokół przetworzył ponad 8,5 mln USDT wypłat . Wcześniej wartość aktywów zdeponowanych w vaultcie, czyli TVL, sięgała około 39 mln dolarów .
Nie doszło przy tym do włamania do smart kontraktu, kradzieży kluczy ani ataku na poziomie protokołu. Była to klasyczna „ucieczka do wyjścia” napędzana utratą zaufania — odpowiednik bank runu w świecie zdecentralizowanych finansów .
Panel pokazujący wypłacalność vaultu wskazywał rezerwy na poziomie około 33,99 mln dolarów oraz współczynnik pokrycia wynoszący 104,9 proc. Większość aktywów była jednak rozłożona między różne warstwy płynności, dlatego natychmiastowe wypłacenie wszystkich środków nie było możliwe .
21 czerwca około godziny 19:00 GMT Ranveer Arora poinformował na platformie X, że Altura rozpoczyna kontrolowane wygaszanie swojego stablecoinowego vaultu dochodowego . Była to decyzja wyprzedzająca: zamiast ryzykować chaotyczną likwidację przy utrzymującej się presji wypłat, zespół postanowił stopniowo zamykać pozycje i zwracać środki deponentom .
Proces obejmował strategie prowadzone na giełdach, w segmencie prywatnego kredytu oraz w aktywach świata rzeczywistego (RWA). Arora jako powód wskazał „bezpodstawne narracje” i utrzymujący się popyt na wypłaty, jednocześnie podkreślając, że sam protokół pozostawał wypłacalny i nie miał bezpośredniej ekspozycji na MainStreet .
Altura poinformowała kontrahentów i partnerów o rozpoczęciu procesu. Użytkownicy mieli otrzymać możliwość natychmiastowego umorzenia części pozycji, podczas gdy pozostałe aktywa miały być rozliczane zgodnie ze standardowymi terminami .
Dostępne raporty wskazują, że wygaszanie dotyczyło wyłącznie wielostrategicznego vaultu USDT, który został objęty falą wypłat. Pozostałe vaulty i produkty Altury nie zostały dotknięte tą decyzją . Nie było to więc zamknięcie całego protokołu, lecz ograniczone działanie mające uporządkować sytuację w jednym produkcie .
Najważniejszy wniosek z tego zdarzenia dotyczy ukrytego ryzyka infrastrukturalnego. Korzystanie ze scentralizowanych, zewnętrznych dostawców weryfikacji — takich jak Accountable — może tworzyć pojedyncze punkty awarii. Gdy taki punkt traci wiarygodność, obawy mogą przenieść się między projektami, nawet jeśli nie łączy ich żadna bezpośrednia ekspozycja finansowa .
Sam krach msUSD miał wymazać łącznie 69 mln dolarów kapitalizacji rynkowej msUSD i tokena Altury AVLT . Dla użytkowników i twórców protokołów lekcja jest prosta: zaufanie do wypłacalności projektu zależy nie tylko od jego własnych aktywów i zobowiązań, lecz także od wiarygodności podmiotów, które potwierdzają te dane. Dopóki zdecentralizowane mechanizmy potwierdzania rezerw nie staną się standardem, podobne kryzysy zaufania pozostaną jednym z realnych zagrożeń rynku DeFi.