We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys. Ograniczenia w żegludze przez cieśninę Ormuz utrudniają transport nawozów i surowców potrzebnych do ich produkcji.
Opublikowane przezEdytowane za pomocą GPT-6 LunaObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: As of November 1, 2026, what does Kpler’s data reveal about the 70–75% decline in Middle Eastern fertiliser exports, including September shi. Article summary: As of November 1, 2026, the available evidence points to a severe fertiliser supply disruption, with Middle Eastern exports down roughly 70–75% and potential effects on costs and availability extending into 2027. [11][4]. Topic tags: general, general web, user generated, government, education. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, wat
We wrześniu 2026 r. z Bliskiego Wschodu wysłano 994 tys. ton nawozów — wobec 3,41 mln ton w tym samym miesiącu rok wcześniej. To spadek o około 71%. Dane Kpler pokazują skalę problemu z dostawami, ale same w sobie nie przesądzają, jak mocno zakłócenia odbiją się na przyszłych zbiorach i cenach żywności. 4
5
Różnica między wrześniem 2025 a wrześniem 2026 r. wynosi 2,416 mln ton. „The National”, powołując się na dane Kpler, podał spadek eksportu z regionu o 70–75%. Według przytoczonej przez serwis oceny podaż może utrzymać się na niskim poziomie do końca roku. To prognoza, a nie pewność, że eksport przez wszystkie pozostałe miesiące będzie równy wrześniowemu. 4
5
Liczby dotyczą regionalnych wysyłek nawozów, a nie całej światowej produkcji. Nie należy ich też utożsamiać z osobnym wskaźnikiem Kpler dotyczącym siarki: od marca do września jej eksport przez cieśninę Ormuz wynosił około 55% poziomu sprzed wojny. Chodzi o inny surowiec, okres i punkt odniesienia. 2
Cieśnina Ormuz to ważna trasa transportu nawozów i surowców z Zatoki Perskiej. Zakłócenia żeglugi ograniczają handel morski, a alternatywny transport lądowy przez Arabię Saudyjską nie wystarczył, by zrekompensować utracone dostawy. Materiały Komisji Europejskiej ostrzegają, że ograniczenia w przewozie nawozów mogą zmniejszać ich dostępność, zaostrzać sytuację na rynku i utrudniać produkcję, jeśli brakuje kluczowych składników. 4
18
Nie oznacza to jednak, że żaden statek nie może przepłynąć przez cieśninę. W październiku dwa statki przewożące siarkę pokonały tę trasę mimo zwiększonego zagrożenia dla żeglugi handlowej. Ich przeprawa pokazuje, że część ładunków mogła się przemieszczać, ale nie dowodzi powrotu do normalnego ruchu ani możliwości regularnego transportu wcześniejszych ilości. 6
Według analizy rynku udostępnionej przez Komisję Europejską Bliski Wschód odpowiada za około połowę światowego eksportu siarki oraz ponad 30% eksportu mocznika. To udziały w eksporcie, nie w produkcji. Pokazują jednak, dlaczego zakłócenia w regionie mogą odczuć odbiorcy także poza Zatoką Perską. 19
Siarka ma szczególne znaczenie dla produkcji nawozów fosforowych. Wykorzystuje się ją do wytwarzania kwasu siarkowego, potrzebnego do przetwarzania fosforytów na nawozy takie jak MAP i DAP. Według Międzynarodowego Centrum Rozwoju Nawozów (IFDC) w konwencjonalnej produkcji nawozów fosforowych nie ma praktycznego zamiennika siarki.
Presja na dostawy nie ogranicza się do Bliskiego Wschodu. Międzynarodowy Instytut Badań nad Polityką Żywnościową (IFPRI) odnotował spadki eksportu siarki z Chin, Maroka i Rosji, równolegle z zakłóceniami dostaw z Zatoki. Instytut podał też, że pod koniec sierpnia Mosaic wstrzymał produkcję nawozów fosforowych w dwóch zakładach w Luizjanie. Przykłady te pokazują, jak niedobór ważnego surowca może wpływać na produkcję w innych krajach, ale nie określają skali ograniczeń u każdego producenta.
Cornell University wskazuje, że Chiny są największym dostawcą fosforanów na świecie, ale przez poprzednie dziewięć miesięcy ograniczały ich eksport. Z kolei Rosja, zwykle ważny dostawca siarki dostępnej w handlu, zablokowała jej eksport. Utrudnia to założenie, że któryś z tych krajów szybko uzupełni braki z Zatoki. Dostępne źródła nie określają jednak, ile dodatkowych dostaw mogłoby trafić na rynek ani ile kosztowałyby odbiorców.
Według IFPRI ceny siarki w ciągu poprzednich sześciu miesięcy wzrosły ponad dwukrotnie, co zwiększa presję na producentów nawozów fosforowych. Skutki cenowe i decyzje o produkcji różnią się między firmami i rynkami. Dostępne tu źródła nie pozwalają na pełną ocenę wpływu na poszczególne przedsiębiorstwa ani producentów w każdym z dotkniętych krajów.
Problemy z zakupem nawozów i ich cenami mogą utrzymywać się dłużej niż same zakłócenia w transporcie. Prognoza Cornell University wskazuje na utrudnienia w zaopatrzeniu i podwyższone ceny w 2027 r. i później. Inny raport ocenia, że ceny nawozów mogą pozostać wysokie do wiosny 2027 r. nawet wtedy, gdy napięcia osłabną, a żegluga przez Ormuz wróci do normy.
Droższe nawozy lub opóźnione dostawy mogą utrudnić rolnikom zakup potrzebnych środków we właściwym czasie. Analitycy cytowani przez „The National” ostrzegają przed ryzykiem mniejszych zbiorów i wzrostu inflacji żywnościowej. Dostępne źródła nie wyliczają jednak, jak duże mogłyby być straty w plonach ani o ile konkretnie wzrosną światowe ceny żywności. Nie określają też skutków dla poszczególnych krajów. 4
18
Najmocniejszy wniosek, jaki można wyciągnąć z dostępnych danych, jest taki, że załamanie wrześniowych wysyłek zaostrzyło problemy z podażą i zwiększyło ryzyko długotrwałej presji na ceny oraz dostępność nawozów. Nie jest ono samo w sobie dowodem na określony poziom cen żywności w 2027 r. ani na skalę przyszłych strat w zbiorach.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys.
We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys. Ograniczenia w żegludze przez cieśninę Ormuz utrudniają transport nawozów i surowców potrzebnych do ich produkcji.
Analitycy przewidują, że problemy z dostępnością i cenami mogą utrzymywać się w 2027 r., ale nie przesądza to o konkretnych stratach w plonach ani wzroście cen żywności.
We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys. Ograniczenia w żegludze przez cieśninę Ormuz utrudniają transport nawozów i surowców potrzebnych do ich produkcji.
Opublikowane przezEdytowane za pomocą GPT-6 LunaObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: As of November 1, 2026, what does Kpler’s data reveal about the 70–75% decline in Middle Eastern fertiliser exports, including September shi. Article summary: As of November 1, 2026, the available evidence points to a severe fertiliser supply disruption, with Middle Eastern exports down roughly 70–75% and potential effects on costs and availability extending into 2027. [11][4]. Topic tags: general, general web, user generated, government, education. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, wat
We wrześniu 2026 r. z Bliskiego Wschodu wysłano 994 tys. ton nawozów — wobec 3,41 mln ton w tym samym miesiącu rok wcześniej. To spadek o około 71%. Dane Kpler pokazują skalę problemu z dostawami, ale same w sobie nie przesądzają, jak mocno zakłócenia odbiją się na przyszłych zbiorach i cenach żywności. 4
5
Różnica między wrześniem 2025 a wrześniem 2026 r. wynosi 2,416 mln ton. „The National”, powołując się na dane Kpler, podał spadek eksportu z regionu o 70–75%. Według przytoczonej przez serwis oceny podaż może utrzymać się na niskim poziomie do końca roku. To prognoza, a nie pewność, że eksport przez wszystkie pozostałe miesiące będzie równy wrześniowemu. 4
5
Liczby dotyczą regionalnych wysyłek nawozów, a nie całej światowej produkcji. Nie należy ich też utożsamiać z osobnym wskaźnikiem Kpler dotyczącym siarki: od marca do września jej eksport przez cieśninę Ormuz wynosił około 55% poziomu sprzed wojny. Chodzi o inny surowiec, okres i punkt odniesienia. 2
Cieśnina Ormuz to ważna trasa transportu nawozów i surowców z Zatoki Perskiej. Zakłócenia żeglugi ograniczają handel morski, a alternatywny transport lądowy przez Arabię Saudyjską nie wystarczył, by zrekompensować utracone dostawy. Materiały Komisji Europejskiej ostrzegają, że ograniczenia w przewozie nawozów mogą zmniejszać ich dostępność, zaostrzać sytuację na rynku i utrudniać produkcję, jeśli brakuje kluczowych składników. 4
18
Nie oznacza to jednak, że żaden statek nie może przepłynąć przez cieśninę. W październiku dwa statki przewożące siarkę pokonały tę trasę mimo zwiększonego zagrożenia dla żeglugi handlowej. Ich przeprawa pokazuje, że część ładunków mogła się przemieszczać, ale nie dowodzi powrotu do normalnego ruchu ani możliwości regularnego transportu wcześniejszych ilości. 6
Według analizy rynku udostępnionej przez Komisję Europejską Bliski Wschód odpowiada za około połowę światowego eksportu siarki oraz ponad 30% eksportu mocznika. To udziały w eksporcie, nie w produkcji. Pokazują jednak, dlaczego zakłócenia w regionie mogą odczuć odbiorcy także poza Zatoką Perską. 19
Siarka ma szczególne znaczenie dla produkcji nawozów fosforowych. Wykorzystuje się ją do wytwarzania kwasu siarkowego, potrzebnego do przetwarzania fosforytów na nawozy takie jak MAP i DAP. Według Międzynarodowego Centrum Rozwoju Nawozów (IFDC) w konwencjonalnej produkcji nawozów fosforowych nie ma praktycznego zamiennika siarki.
Presja na dostawy nie ogranicza się do Bliskiego Wschodu. Międzynarodowy Instytut Badań nad Polityką Żywnościową (IFPRI) odnotował spadki eksportu siarki z Chin, Maroka i Rosji, równolegle z zakłóceniami dostaw z Zatoki. Instytut podał też, że pod koniec sierpnia Mosaic wstrzymał produkcję nawozów fosforowych w dwóch zakładach w Luizjanie. Przykłady te pokazują, jak niedobór ważnego surowca może wpływać na produkcję w innych krajach, ale nie określają skali ograniczeń u każdego producenta.
Cornell University wskazuje, że Chiny są największym dostawcą fosforanów na świecie, ale przez poprzednie dziewięć miesięcy ograniczały ich eksport. Z kolei Rosja, zwykle ważny dostawca siarki dostępnej w handlu, zablokowała jej eksport. Utrudnia to założenie, że któryś z tych krajów szybko uzupełni braki z Zatoki. Dostępne źródła nie określają jednak, ile dodatkowych dostaw mogłoby trafić na rynek ani ile kosztowałyby odbiorców.
Według IFPRI ceny siarki w ciągu poprzednich sześciu miesięcy wzrosły ponad dwukrotnie, co zwiększa presję na producentów nawozów fosforowych. Skutki cenowe i decyzje o produkcji różnią się między firmami i rynkami. Dostępne tu źródła nie pozwalają na pełną ocenę wpływu na poszczególne przedsiębiorstwa ani producentów w każdym z dotkniętych krajów.
Problemy z zakupem nawozów i ich cenami mogą utrzymywać się dłużej niż same zakłócenia w transporcie. Prognoza Cornell University wskazuje na utrudnienia w zaopatrzeniu i podwyższone ceny w 2027 r. i później. Inny raport ocenia, że ceny nawozów mogą pozostać wysokie do wiosny 2027 r. nawet wtedy, gdy napięcia osłabną, a żegluga przez Ormuz wróci do normy.
Droższe nawozy lub opóźnione dostawy mogą utrudnić rolnikom zakup potrzebnych środków we właściwym czasie. Analitycy cytowani przez „The National” ostrzegają przed ryzykiem mniejszych zbiorów i wzrostu inflacji żywnościowej. Dostępne źródła nie wyliczają jednak, jak duże mogłyby być straty w plonach ani o ile konkretnie wzrosną światowe ceny żywności. Nie określają też skutków dla poszczególnych krajów. 4
18
Najmocniejszy wniosek, jaki można wyciągnąć z dostępnych danych, jest taki, że załamanie wrześniowych wysyłek zaostrzyło problemy z podażą i zwiększyło ryzyko długotrwałej presji na ceny oraz dostępność nawozów. Nie jest ono samo w sobie dowodem na określony poziom cen żywności w 2027 r. ani na skalę przyszłych strat w zbiorach.
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys.
We wrześniu 2026 r. wysyłki nawozów z Bliskiego Wschodu wyniosły 994 tys. Ograniczenia w żegludze przez cieśninę Ormuz utrudniają transport nawozów i surowców potrzebnych do ich produkcji.
Analitycy przewidują, że problemy z dostępnością i cenami mogą utrzymywać się w 2027 r., ale nie przesądza to o konkretnych stratach w plonach ani wzroście cen żywności.