Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229. Zegar z Tsinghua wykazał około sześciokrotnie większą stabilność niż układ wiedeński, a sygnały z osobno wyhodowanych kryształów były zgodne na poziomie ok.
Opublikowane przezEdytowane za pomocą GPT-6 LunaObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What did the independent TU Wien and Tsinghua University teams achieve with the world’s first working thorium-229 nuclear clocks, reported i. Article summary: The TU Wien and Tsinghua University teams independently demonstrated working clocks whose reference is an energy transition *inside* thorium-229 nuclei, rather than an electron transition. Their October 7 Nature reports . Topic tags: general, academic, general web, news. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts with fa
Dwa niezależne zespoły — z Politechniki Wiedeńskiej (TU Wien) i Uniwersytetu Tsinghua w Pekinie — zademonstrowały działające zegary, które wykorzystują przejście energetyczne wewnątrz jąder toru-229. Wyniki opublikowane 7 października 2026 r. w czasopiśmie Nature zmieniają wieloletni cel badawczy w działający dowód koncepcji. Na razie te urządzenia nie przewyższają jednak najdokładniejszych optycznych zegarów atomowych.12
W konwencjonalnych optycznych zegarach atomowych podstawą pomiaru są przejścia energetyczne elektronów. Zegar jądrowy z toru-229 wykorzystuje natomiast zmianę stanu energetycznego samego jądra atomowego. Laser bada jądra toru umieszczone w kryształach fluorku wapnia, a jego częstotliwość jest stabilizowana względem charakterystycznego przejścia. Wiedeński układ wykorzystuje przejście o długości fali 148 nanometrów i pętlę sprzężenia zwrotnego, która koryguje pracę lasera.2
7
Określenie „jądrowy” mówi o tym, gdzie zachodzi przejście wykorzystywane przez zegar. Nie oznacza, że urządzenie korzysta z rozszczepienia ani syntezy jądrowej. W przeciwieństwie do zegarów opartych na uwięzionych atomach lub jonach, oba prototypy wykorzystują kryształy domieszkowane torem.7
Zespół z Tsinghua poinformował, że jego zegar jest około sześciokrotnie stabilniejszy od układu wiedeńskiego. Badacze uzyskali też zgodność sygnałów z osobno wyhodowanych kryształów na poziomie około 3 × 10⁻¹³. To istotny sprawdzian: wskazuje, że sygnał zegara można odtworzyć w więcej niż jednej próbce.4
Wiedeński zespół pokazał z kolei, że jego układ potrafi sam stabilizować laser i działać ponad 24 godziny bez ingerencji człowieka. W ciągu doby niestabilność częstotliwości zbliżyła się do 10⁻¹⁵ — wynik często obrazowany jako błąd rzędu jednej sekundy na 30 milionów lat.2
13
Te liczby opisują różne cechy urządzeń. Stabilność w czasie, powtarzalność wyników między kryształami i dokładność względem zewnętrznego wzorca są ze sobą powiązane, ale nie oznaczają tego samego. Sześciokrotnej przewagi stabilności zegara z Tsinghua nie należy więc traktować jako ogólnego rankingu dokładności obu urządzeń.2
4
13
Wyniki zespołów uzupełniają się. Badania z Tsinghua wskazują na powtarzalność pomiarów w różnych kryształach, a prace z Wiednia pokazują, że laser można stabilizować automatycznie przez długi czas. Obie cechy będą potrzebne, by zbudować praktyczny zegar. Żadna z demonstracji nie oznacza jednak, że zegary jądrowe są już najlepszymi dostępnymi urządzeniami do pomiaru czasu — pod względem osiągów wciąż ustępują czołowym optycznym zegarom atomowym.7
12
Jądra atomowe są na ogół mniej podatne niż elektrony na niektóre zakłócenia zewnętrzne. To jeden z powodów, dla których zegary jądrowe mogą w przyszłości okazać się odporne i kompaktowe. Wiedeński eksperyment wykorzystuje jednak kryształ o rozmiarze około milimetra. Zegar w formie układu na chipie pozostaje możliwością na przyszłość, a nie rezultatem już osiągniętym przez zespoły.2
7
Jeśli kolejne wersje staną się przenośne i poprawią swoje parametry, mogłyby znaleźć zastosowanie m.in. w nawigacji i precyzyjnej synchronizacji. Na razie są to potencjalne kierunki rozwoju, a nie możliwości potwierdzone przez działające prototypy.
Zespół z Wiednia wykorzystał swój zegar także do poszukiwania możliwego sygnału ciemnej materii, ale niczego nie wykrył. Nie wyklucza to istnienia ciemnej materii. Pokazuje natomiast, że zegar jądrowy może stać się nowym narzędziem do badania fundamentalnych pytań fizyki.8
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229.
Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229. Zegar z Tsinghua wykazał około sześciokrotnie większą stabilność niż układ wiedeński, a sygnały z osobno wyhodowanych kryształów były zgodne na poziomie ok.
Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229. Zegar z Tsinghua wykazał około sześciokrotnie większą stabilność niż układ wiedeński, a sygnały z osobno wyhodowanych kryształów były zgodne na poziomie ok.
Opublikowane przezEdytowane za pomocą GPT-6 LunaObrazy wygenerowane za pomocą GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: What did the independent TU Wien and Tsinghua University teams achieve with the world’s first working thorium-229 nuclear clocks, reported i. Article summary: The TU Wien and Tsinghua University teams independently demonstrated working clocks whose reference is an energy transition *inside* thorium-229 nuclei, rather than an electron transition. Their October 7 Nature reports . Topic tags: general, academic, general web, news. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts with fa
Dwa niezależne zespoły — z Politechniki Wiedeńskiej (TU Wien) i Uniwersytetu Tsinghua w Pekinie — zademonstrowały działające zegary, które wykorzystują przejście energetyczne wewnątrz jąder toru-229. Wyniki opublikowane 7 października 2026 r. w czasopiśmie Nature zmieniają wieloletni cel badawczy w działający dowód koncepcji. Na razie te urządzenia nie przewyższają jednak najdokładniejszych optycznych zegarów atomowych.12
W konwencjonalnych optycznych zegarach atomowych podstawą pomiaru są przejścia energetyczne elektronów. Zegar jądrowy z toru-229 wykorzystuje natomiast zmianę stanu energetycznego samego jądra atomowego. Laser bada jądra toru umieszczone w kryształach fluorku wapnia, a jego częstotliwość jest stabilizowana względem charakterystycznego przejścia. Wiedeński układ wykorzystuje przejście o długości fali 148 nanometrów i pętlę sprzężenia zwrotnego, która koryguje pracę lasera.2
7
Określenie „jądrowy” mówi o tym, gdzie zachodzi przejście wykorzystywane przez zegar. Nie oznacza, że urządzenie korzysta z rozszczepienia ani syntezy jądrowej. W przeciwieństwie do zegarów opartych na uwięzionych atomach lub jonach, oba prototypy wykorzystują kryształy domieszkowane torem.7
Zespół z Tsinghua poinformował, że jego zegar jest około sześciokrotnie stabilniejszy od układu wiedeńskiego. Badacze uzyskali też zgodność sygnałów z osobno wyhodowanych kryształów na poziomie około 3 × 10⁻¹³. To istotny sprawdzian: wskazuje, że sygnał zegara można odtworzyć w więcej niż jednej próbce.4
Wiedeński zespół pokazał z kolei, że jego układ potrafi sam stabilizować laser i działać ponad 24 godziny bez ingerencji człowieka. W ciągu doby niestabilność częstotliwości zbliżyła się do 10⁻¹⁵ — wynik często obrazowany jako błąd rzędu jednej sekundy na 30 milionów lat.2
13
Te liczby opisują różne cechy urządzeń. Stabilność w czasie, powtarzalność wyników między kryształami i dokładność względem zewnętrznego wzorca są ze sobą powiązane, ale nie oznaczają tego samego. Sześciokrotnej przewagi stabilności zegara z Tsinghua nie należy więc traktować jako ogólnego rankingu dokładności obu urządzeń.2
4
13
Wyniki zespołów uzupełniają się. Badania z Tsinghua wskazują na powtarzalność pomiarów w różnych kryształach, a prace z Wiednia pokazują, że laser można stabilizować automatycznie przez długi czas. Obie cechy będą potrzebne, by zbudować praktyczny zegar. Żadna z demonstracji nie oznacza jednak, że zegary jądrowe są już najlepszymi dostępnymi urządzeniami do pomiaru czasu — pod względem osiągów wciąż ustępują czołowym optycznym zegarom atomowym.7
12
Jądra atomowe są na ogół mniej podatne niż elektrony na niektóre zakłócenia zewnętrzne. To jeden z powodów, dla których zegary jądrowe mogą w przyszłości okazać się odporne i kompaktowe. Wiedeński eksperyment wykorzystuje jednak kryształ o rozmiarze około milimetra. Zegar w formie układu na chipie pozostaje możliwością na przyszłość, a nie rezultatem już osiągniętym przez zespoły.2
7
Jeśli kolejne wersje staną się przenośne i poprawią swoje parametry, mogłyby znaleźć zastosowanie m.in. w nawigacji i precyzyjnej synchronizacji. Na razie są to potencjalne kierunki rozwoju, a nie możliwości potwierdzone przez działające prototypy.
Zespół z Wiednia wykorzystał swój zegar także do poszukiwania możliwego sygnału ciemnej materii, ale niczego nie wykrył. Nie wyklucza to istnienia ciemnej materii. Pokazuje natomiast, że zegar jądrowy może stać się nowym narzędziem do badania fundamentalnych pytań fizyki.8
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229.
Zespoły TU Wien i Uniwersytetu Tsinghua ogłosiły 7 października 2026 r. pierwsze działające zegary jądrowe z toru 229. Zegar z Tsinghua wykazał około sześciokrotnie większą stabilność niż układ wiedeński, a sygnały z osobno wyhodowanych kryształów były zgodne na poziomie ok.