Wieczorem 21 marca 2026 r. irańskie pociski balistyczne uderzyły w Dimonę i Arad na południu Izraela. Stało się to kilka godzin po ataku na irański zakład wzbogacania uranu w Natanz. Teheran przedstawił ostrzał jako odwet. Pociski trafiły jednak w zabudowane obszary miast, a nie w pobliski izraelski ośrodek badań jądrowych.
3
13
Ilu było rannych i co zostało zniszczone?
Były to dwa odrębne uderzenia. Pociski uszkodziły budynki; ratownicy informowali o zniszczeniach w co najmniej 10 budynkach mieszkalnych w Arad. Pierwsze doniesienia mówiły o kilkudziesięciu rannych. Późniejszy bilans izraelskiego Ministerstwa Zdrowia wyniósł 180 osób — 116 w Arad i 64 w Dimonie. Część poszkodowanych odniosła poważne obrażenia. Wcześniejszych liczb nie należy dodawać do 180: odzwierciedlały stan wiedzy na różnych etapach akcji ratunkowej.
2
3
4
Irańska telewizja państwowa powiązała ostrzał z atakiem na Natanz tego samego dnia. Izraelska armia zaprzeczyła jednak, by odpowiadała za wcześniejsze uderzenie. Deklarowany przez Teheran motyw jest znany, ale jego wskazania sprawcy ataku na Natanz nie można uznać za ustalony fakt.
3
13
Dlaczego pociski nie zostały przechwycone?
Izraelskie wojsko podało, że systemy obrony przeciwlotniczej działały, lecz nie przechwyciły pocisków, które trafiły w Dimonę i Arad. Według późniejszej analizy armia przypisała te dwa niepowodzenia różnym, niezwiązanym ze sobą okolicznościom. Nie ma więc podstaw, by wskazywać jedną potwierdzoną przyczynę obu przypadków.
2
11
Czy ucierpiał ośrodek jądrowy?
Bliskość uderzeń wywołała pytania o bezpieczeństwo ośrodka położonego około 13 km od Dimony. Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) przekazała, że nie ma informacji o uszkodzeniu placówki. Nie zgłoszono także nieprawidłowego poziomu promieniowania. Ustalenia te dotyczą ośrodka jądrowego — nie zmieniają bilansu obrażeń i zniszczeń w miastach.
3
13
Od marcowego ostrzału do wystąpień w ONZ
Premier Izraela Benjamin Netanjahu nazwał dzień ataków „bardzo trudnym wieczorem” i zapowiedział dalsze uderzenia na Iran. Do wymiany ciosów doszło na początku czwartego tygodnia szerszej wojny Stanów Zjednoczonych i Izraela z Iranem.
4
9
7 kwietnia USA i Iran ogłosiły dwutygodniowe zawieszenie broni, powiązane z ponownym otwarciem cieśniny Ormuz — ważnego szlaku żeglugowego. Według doniesień działania zbrojne w dużej mierze ustały 8 kwietnia. W chwili ogłoszenia rozejmu podawano, że w Iranie zginęło ponad 1900 osób, a liczba zabitych w całym regionie sięgała tysięcy. Były to niepełne dane dostępne wówczas, nie ostateczny bilans.
Przerwa w walkach nie przyniosła trwałego rozwiązania. We wrześniu konflikt nadal opisywano jako trwający. Na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ prezydent USA Donald Trump bronił wojny i mówił o wyborze między porozumieniem a „unicestwieniem” Iranu. Prezydent Iranu Masud Pezeszkian wygłosił stanowcze przemówienie, podczas gdy jego rząd studził oczekiwania dotyczące rozmów. Ich wystąpienia pokazały, że kilka miesięcy po atakach na Dimonę i Arad spór pozostawał nierozstrzygnięty.
21
17
18