Katar pożycza 3 mld dolarów, gdy kryzys w Ormuz uderza w dochody z LNG

Katar odpowiada na gwałtowny ubytek dochodów z eksportu LNG finansowaniem na rynkach międzynarodowych, jednocześnie starając się chronić inwestycje potrzebne do odbudowy i zwiększenia przyszłej podaży gazu. Emisja obligacji poprawia krótkoterminową płynność, lecz nie zastąpi przychodów utraconych przez zakłócenia w Cieśninie Ormuz ani nie usunie skutków zniszczeń w Ras Laffan.

3 mld dolarów z rynku obligacji

Katar pozyskał 3 mld USD w dwutranszowej emisji obligacji denominowanych w dolarach. Była to pierwsza publiczna międzynarodowa emisja kraju od transakcji z listopada 2025 r. W szczytowym momencie księga popytu przekroczyła 7,7 mld USD, a przy finalizacji wynosiła około 6,8 mld USD. To sygnał, że inwestorzy nadal są gotowi finansować państwo mimo wojennego szoku dla dochodów.1

Początkowe wskazania cenowe wynosiły 85 punktów bazowych ponad obligacje skarbowe USA dla transzy pięcioletniej i 95 punktów bazowych dla dziesięcioletniej. Były to jednak poziomy orientacyjne, a nie ceny końcowe.6 Ostatecznie pięcioletnie papiery wyceniono na 55 pb ponad amerykańskie obligacje skarbowe, a dziesięcioletnie na 65 pb.7

To wyraźnie drożej niż w listopadzie 2025 r., gdy Katar sprzedał obligacje i sukuk o wartości 4 mld USD. Dziesięcioletni sukuk w tamtej transakcji miał spread 20 pb ponad obligacje USA; nowa obligacja dziesięcioletnia, ze spreadem 65 pb, była więc o 45 pb droższa w takim porównaniu. W poprzedniej emisji drugą transzą były papiery trzyletnie, dlatego dostępne dane nie pozwalają na porównanie pięcioletnich instrumentów wprost.

Deficyt już przekroczył założenia całorocznego budżetu

W drugim kwartale 2026 r. Katar odnotował deficyt fiskalny w wysokości 21,2 mld riali katarskich (5,8 mld USD), po deficycie 10,3 mld riali w pierwszym kwartale. Łącznie daje to około 31,5 mld riali (8,6 mld USD) w pierwszej połowie roku — więcej niż zakładany w budżecie deficyt 22 mld riali na cały 2026 r.3

Drugi kwartał przyniósł największy kwartalny deficyt od końca 2016 r.4 Ekspozycja kraju jest szczególnie duża: sektor węglowodorów odpowiada za około 80% dochodów fiskalnych i eksportu towarów, a jego działalność niemal całkowicie zależy od transportu morskiego przez Cieśninę Ormuz.11

Zadłużenie jest zatem pomostem finansowym, a nie rozwiązaniem problemu. Pozwala złagodzić natychmiastową lukę w budżecie i utrzymać płynność, ale nie odtwarza utraconych wpływów z LNG.

Kryzys LNG to problem transportu i produkcji

QatarEnergy zawiesił eksport LNG oraz ogłosił siłę wyższą w części długoterminowych kontraktów dostaw po zakłóceniach w Ormuz. Później spółka przedłużyła obowiązywanie klauzuli force majeure wobec kilku azjatyckich odbiorców, a także wydzierżawiła część metanowców. Wskazuje to, że firma nie oczekiwała szybkiego końca przerwy w eksporcie.19

Problem wykracza jednak poza samą niedrożność szlaku żeglugowego. Irańskie ataki uszkodziły dwa z 14 katarskich ciągów produkcyjnych LNG oraz jeden zakład przetwarzający gaz w paliwa ciekłe (GTL). Uszkodzone instalacje LNG odpowiadają za 12,8 mln ton rocznie, czyli około 17% katarskich mocy eksportowych LNG. QatarEnergy szacuje, że naprawy potrwają od trzech do pięciu lat, a utracone roczne przychody mogą wynieść około 20 mld USD.

Perspektywy powrotu do działalności są więc nierówne. Prezes QatarEnergy wskazał, że nieuszkodzone instalacje mogłyby wrócić do normalnej pracy w ciągu kilku tygodni od ponownego otwarcia Ormuz — z wyłączeniem utraconych 17% mocy. Uszkodzone ciągi pozostaną natomiast ograniczeniem na wiele lat.

Dostawy zastępcze i obrona planu rozbudowy

Według doniesień QatarEnergy prowadzi rozmowy z amerykańskimi producentami o wieloletnich kontraktach na LNG, obowiązujących do 2031 r., aby zastąpić wolumen utracony w Ras Laffan.18 Takie zakupy mogłyby pomóc firmie wywiązywać się wobec odbiorców w okresie napraw, ale nie przywrócą krajowych zdolności skraplania gazu.

Spółka nadal oczekuje uruchomienia pierwszego modułu projektu rozbudowy North Field East w pierwszej połowie 2027 r. Kolejne moduły oraz inne prace rozwojowe mogą jednak się opóźnić, ponieważ kluczowy sprzęt nie może dotrzeć do Kataru przy utrzymujących się zakłóceniach żeglugi.17

Priorytet jest więc czytelny: utrzymać najważniejsze prace naprawcze i rozbudowę LNG, a pozostałe wydatki dostosowywać do bardziej napiętych przepływów pieniężnych i problemów logistycznych. Dostępne źródła potwierdzają zaangażowanie w North Field, ale nie dokumentują nowego, w pełni wycenionego programu kryzysowych inwestycji w infrastrukturę, nieruchomości czy hotelarstwo.

Dobra ocena kredytowa pomaga, ale nie chroni przed skutkami kryzysu

4 września 2026 r. Fitch potwierdził Katarowi długoterminowy rating emitenta AA, krótkoterminowy rating F1+ oraz pułap krajowy AA+. Doniesienia dotyczące emisji wskazują też na rating AA od S&P Global Ratings.

Dostarczone materiały nie pozwalają jednak wiarygodnie potwierdzić aktualnych perspektyw ratingowych wszystkich trzech głównych agencji, w tym Moody’s. Nie ma więc podstaw do formułowania pełnej oceny outlooków ratingowych.

Szok dla całej Zatoki, lecz o różnej sile

Problemy Kataru wpisują się w szerszy kryzys gospodarczy państw Zatoki. Sondaż Reutersa z lipca przewidywał, że gospodarki Kataru i Kuwejtu skurczą się w 2026 r. o 8,1% — były to największe obniżki prognoz wśród badanych państw regionu, przy wciąż w dużej mierze zamkniętej Cieśninie Ormuz.

Skala skutków nie jest jednak jednakowa. DBRS Morningstar wskazał Katar, Kuwejt i Bahrajn jako kraje najbardziej dotknięte kryzysem, podczas gdy Zjednoczone Emiraty Arabskie, Arabia Saudyjska i Oman radzą sobie relatywnie lepiej, częściowo dzięki mniejszej zależności od eksportu przez cieśninę.

Dla Kataru kluczowe pytanie brzmi, czy finansowanie długiem, kontrakty na zastępcze dostawy LNG i priorytetyzacja projektów pozwolą utrzymać odporność finansową do czasu normalizacji żeglugi. Emisja 3 mld USD pokazuje, że dostęp do kapitału pozostaje otwarty. O tempie poprawy finansów publicznych znacznie bardziej niż rynek obligacji zdecydują jednak ponowne otwarcie Ormuz i naprawa Ras Laffan.