EIA: Brent po 91 USD w 2026 r. Zablokowane szlaki morskie podbijają też ceny diesla

Wrześniowa prognoza krótkoterminowa amerykańskiej Energy Information Administration (EIA) zmienia obraz rynku ropy w 2026 r. z rynku zmierzającego ku niższym cenom w rynek, na którym nadal brakuje fizycznie dostępnych baryłek. Agencja oczekuje, że średnia cena ropy Brent wyniesie w tym roku około 91 USD za baryłkę, a detaliczna cena diesla w USA — 5,07 USD za galon. To o 22 centy więcej niż w poprzedniej prognozie dla diesla. 38

Brent ma być drogi w 2026 r., ale EIA nadal zakłada spadek w 2027 r.

W drugiej połowie 2026 r. Brent ma kosztować średnio około 90 USD za baryłkę. EIA prognozuje następnie spadek do średnio 74 USD za baryłkę w 2027 r., pod warunkiem wzrostu produkcji i odbudowy światowych zapasów ropy. Dla amerykańskiego diesla prognoza na 2027 r. wynosi 4,40 USD za galon, wobec wcześniejszych 4,07 USD. 313

Nie jest to jednak założenie szybkiego powrotu do normalności. Spadek cen w bazowym scenariuszu EIA zależy od realnego wzrostu podaży oraz od przywrócenia regularnych przepływów handlowych, zakłóconych przez konflikt w regionie.

Problemem jest transport ropy, a nie tylko jej wydobycie

Kluczowe znaczenie ma możliwość bezpiecznego przewożenia ropy naftowej i paliw gotowych od producentów do odbiorców. Cieśnina Ormuz — najważniejsza droga eksportowa dla dużej części państw Zatoki Perskiej — pozostaje wąskim gardłem.

EIA szacowała, że przepływy ropy i innych ciekłych paliw przez Ormuz wyniosły średnio 4,9 mln baryłek dziennie w II kwartale 2026 r. Dla porównania, przed konfliktem, w IV kwartale 2025 r., było to 21,6 mln baryłek dziennie. 216

Jeśli eksport nie może opuścić regionu, producenci mogą ograniczać wydobycie, ponieważ magazyny, rurociągi i alternatywne terminale nie są w stanie przejąć całego wolumenu. Według wcześniejszych szacunków EIA wyłączenia produkcji na Bliskim Wschodzie wyniosły średnio 8,3 mln baryłek dziennie w czerwcu, po szczycie 11,2 mln baryłek dziennie w maju. Później Reuters podał, powołując się na EIA, że w sierpniu skala wyłączeń wzrosła do 6,7 mln baryłek dziennie, z 5 mln w lipcu. 68

Zakłócenia objęły także możliwość korzystania przez Arabię Saudyjską z zachodniego, prowadzącego ku Morzu Czerwonemu kierunku eksportu. Po kryzysie w Ormuz saudyjska ropa była przekierowywana do portu Yanbu, lecz przepływy ropy i kondensatu przez cieśninę Bab al-Mandab spadły do 1,5 mln baryłek dziennie w sierpniu — z 3,14 mln w lipcu i 5,9 mln w czerwcu — według danych S&P Global Commodities at Sea.

Ograniczenia na obu szlakach oznaczają, że jednej zakłóconej trasy nie da się łatwo zastąpić drugą. Rosną tym samym ryzyka dotyczące stawek frachtowych, ubezpieczenia i dostępności konkretnych gatunków ropy dla rafinerii.

Kurczące się zapasy wzmacniają presję na ceny

Wyższa prognoza EIA wiąże się z szybkim spadkiem globalnych zapasów. W relacjach dotyczących wrześniowego raportu wskazano, że od początku roku do sierpnia światowe zapasy ropy zmalały szacunkowo o 400 mln baryłek, a do końca roku oczekiwane są dalsze spadki. 11

Zapasy działają jak bufor między nagłym zakłóceniem podaży a bieżącym zużyciem. Gdy bufor się kurczy, nabywcy mocniej konkurują o dostępne dostawy, a rynek staje się bardziej wrażliwy na kolejne przerwy w żegludze lub wydobyciu.

Dlatego skutki nie ograniczają się do samej ropy Brent. Mniejsza dostępność surowca może ograniczać przerób w rafineriach i zmniejszać podaż diesla oraz innych paliw. Podwyższona prognoza detalicznej ceny diesla odzwierciedla napięcie w całym systemie paliwowym, a nie tylko wzrost notowań ropy benchmarkowej. 313

Azja odczuwa największą presję na dostawy fizyczne

Rafinerie w Azji są szczególnie narażone, ponieważ ropa z Bliskiego Wschodu stanowi ważną część regionalnej podaży. S&P Global podał, że liczba przepraw statków przez Ormuz spadła o ponad 80% względem poziomów sprzed wojny, a import paliw średnich destylatów do Azji Południowo-Wschodniej był w sierpniu o około 20% niższy niż przed konfliktem.

Nie oznacza to identycznego niedoboru każdej baryłki na świecie. Najmocniej napięte są rynki określonych gatunków ropy i produktów naftowych. Rafinerie poszukujące ładunków zastępczych muszą liczyć się z wyższymi premiami na rynku fizycznym i kosztami transportu, a niższy przerób rafineryjny może zarazem ograniczać krótkoterminowy popyt na ropę.

Wood Mackenzie ocenia, że przedłużenie konfliktu do końca roku obniży globalny przerób ropy o 1,4 mln baryłek dziennie w IV kwartale 2026 r., przede wszystkim w Azji. Według tej analizy popyt na ropę w regionie Azji i Pacyfiku wróci do poziomu sprzed konfliktu dopiero pod koniec 2027 r.

Kiedy wydobycie i handel mogą wrócić do normy?

Nawet poprawa warunków żeglugi nie musi oznaczać natychmiastowej normalizacji. We wcześniejszej analizie EIA zakładała, że po wznowieniu przepływów przez Ormuz większość przedkonfliktowych wzorców produkcji i handlu mogłaby powrócić pod koniec 2026 r. lub na początku 2027 r. 5

Nowsze oceny są bardziej ostrożne. Reuters informował, że według EIA część producentów z Bliskiego Wschodu może mieć trudności z odtworzeniem wydobycia do poziomu sprzed konfliktu nawet do końca 2027 r. 17

Ostrożniejszy scenariusz S&P Global zakłada, że bez jednoznacznego zakończenia konfliktu, pełnej normalizacji ruchu w Ormuz i usunięcia ryzyk na Morzu Czerwonym eksport ropy i kondensatu z Bliskiego Wschodu może pozostać poniżej poziomów sprzed wojny przez cały 2027 r. Wskazywany przedział to około 10–16 mln baryłek dziennie miesięcznie, wobec około 20 mln baryłek dziennie w styczniu i lutym 2026 r.

Co będzie decydować o rynku do 2027 r.?

Prognoza EIA wyznacza dwa możliwe kierunki:

• Scenariusz bazowy: ruch przez Ormuz stopniowo się poprawia, alternatywne szlaki eksportowe nadal działają, wydobycie rośnie, a zapasy są odbudowywane. W takim wariancie Brent spada w stronę średnio 74 USD za baryłkę w 2027 r. 3
• Scenariusz przedłużonych zakłóceń: kolejne ataki lub ograniczenia utrzymują presję na Ormuz i Bab al-Mandab, podtrzymują wyłączenia produkcji i zmniejszają elastyczność eksportową Arabii Saudyjskiej przez Morze Czerwone. To pogłębiłoby spadek zapasów i utrzymało ceny ropy oraz diesla powyżej scenariusza bazowego EIA. 8

Dla kupujących ropę, rafinerii i użytkowników diesla istotna będzie więc nie tylko cena Brent na ekranie. Decydujące pozostaje to, czy tankowce będą mogły regularnie i bezpiecznie przepływać przez oba kluczowe wąskie gardła. Trwała normalizacja obniżyłaby premię za ryzyko na rynku fizycznym; kolejne przerwy mogą utrzymać napięcie także w 2027 r.