Kushner: dyplomatyczne skutki ataku w Dosze pomogły USA wywrzeć presję na Izrael

Jared Kushner powiedział, że administracja Donalda Trumpa potraktowała dyplomatyczne następstwa izraelskiego ataku na przywódców Hamasu w Dosze jako narzędzie nacisku w negocjacjach. W jego relacji operacja nie osiągnęła celu wojskowego, odizolowała Izrael na arenie międzynarodowej i dała Waszyngtonowi możliwość nakłonienia izraelskiego rządu do zaakceptowania porozumienia dotyczącego rozejmu w Gazie i zakładników. 315

Co powiedział Kushner

Kushner określił atak w Dosze jako „straszną rzecz” i stwierdził, że był on „nieudany jako operacja wojskowa”. Jak dodał, konsekwencją była „globalna izolacja” Izraela. Amerykańscy negocjatorzy mieli następnie wykorzystać tę sytuację, „aby skłonić ich do porozumienia, z którego dziś są całkiem zadowoleni”. 313

Jego teza nie polega na tym, że sam atak militarnie doprowadził do umowy. Według Kushnera znaczenie miały przede wszystkim skutki polityczne operacji — potępienie międzynarodowe oraz osłabienie pozycji dyplomatycznej Izraela. Miały one zwiększyć możliwości nacisku USA w rozmowach nad porozumieniem, które było już wcześniej przedmiotem negocjacji. 915

Izrael uderzył w cele związane z Hamasem w stolicy Kataru 9 września 2025 r. Hamas podał, że jego czołowi przywódcy przeżyli, natomiast zginęło pięciu niższych rangą członków organizacji oraz katarski funkcjonariusz ochrony. Katar potępił atak jako naruszenie swojej suwerenności. 1719

Pod koniec tego samego miesiąca, według relacji Białego Domu przytoczonej przez BBC, premier Benjamin Netanjahu przekazał premierowi Kataru, że żałuje śmierci katarskiego funkcjonariusza i naruszenia suwerenności kraju. Miał też zapewnić, że Izrael nie przeprowadzi ponownie podobnego ataku. 17

Likud odrzuca tę wersję wydarzeń

Partia Likud Netanjahu nie zgodziła się z oceną Kushnera. Według niej decyzja o rozszerzeniu izraelskich działań w mieście Gaza, atak na przywódców Hamasu w Katarze oraz presja wywierana przez prezydenta Trumpa doprowadziły do tego, że Hamas wycofał swoje żądania i zgodził się na uwolnienie pozostałych zakładników.

Obie strony przedstawiają więc odmienne wyjaśnienia tego samego procesu:

• Według Kushnera niepowodzenie ataku i następująca po nim izolacja Izraela dały USA większą siłę nacisku na izraelski rząd. 313
• Według Likudu izraelska presja wojskowa, w tym operacja w Dosze, zwiększyła presję na Hamas i pokazała jego przywódcom, że nie mają bezpiecznego schronienia.

Są to oceny polityczne stron bezpośrednio zaangażowanych w spór, a nie niezależny dowód, że pojedyncze działanie przesądziło o zawarciu porozumienia.

Dlaczego wdrażanie porozumienia utknęło

Po uzgodnieniu początkowego rozejmu i kwestii zakładników głównym problemem stało się to, co ma nastąpić dalej w Gazie. Popierana przez USA mapa drogowa zakładała, że Hamas zrezygnuje z broni i władzy administracyjnej, Izrael wycofa swoje siły, a zarządzanie przejmie palestyńska struktura niezwiązana z Hamasem. Rozważano także obecność międzynarodowych sił stabilizacyjnych.

Spór dotyczy kolejności tych kroków. Reuters informował w sierpniu 2026 r., że rozmowy zakończyły się bez przełomu, ponieważ Izrael i Hamas pozostawały przy kluczowych żądaniach. Opisywany model przewidywał etapowe rozbrojenie Hamasu równolegle z izraelskim wycofywaniem wojsk, lecz Hamas uzależniał wykonanie swoich zobowiązań od wcześniejszego spełnienia zobowiązań przez Izrael.

Izrael deklarował z kolei, że nie przegrupuje ani nie wycofa dalej swoich sił przed pełnym rozbrojeniem Hamasu. Amerykańscy i izraelscy przedstawiciele wiązali również rozpoczęcie odbudowy ze zdemilitaryzowaniem Gazy.

Najważniejszy nierozstrzygnięty problem

Wypowiedź Kushnera wyjaśnia, jak on sam postrzega drogę do porozumienia z października 2025 r.: USA miały wykorzystać osłabienie dyplomatycznej pozycji Izraela po wydarzeniach w Dosze, by uzyskać ustępstwa. Rządzący w Izraelu Likud uważa natomiast, że ten sam epizod był elementem skutecznej kampanii nacisku na Hamas.

Dla trwałości porozumienia ważniejsza od sporu o jego genezę pozostaje jednak realizacja kolejnych etapów: weryfikowalne rozbrojenie Hamasu, termin i zakres wycofania izraelskich wojsk, odbudowa Gazy oraz zdolność nowej, niehamasowskiej administracji do przejęcia rządów na tym terytorium.