Azjatyckie giełdy bez kierunku: ropa drożała, jen zyskiwał

Handel w Azji 8 września pokazał rynek rozdarty między ryzykiem dla dostaw energii a pojedynczymi oznakami odporności. Rosnące napięcia między USA i Iranem podsyciły obawy o przepływy ropy z Zatoki Perskiej, podnosząc ceny ropy i rentowności obligacji. Jednocześnie silniejszy jen pogorszył perspektywy japońskich eksporterów. Regionalne zmiany indeksów były ograniczone, ale sygnał płynący z różnych klas aktywów był wyraźnie ostrożny. 17

Akcje w regionie: mieszany obraz, nie masowa wyprzedaż

Indeks MSCI Asia Pacific stracił około 0,2%. Spadały indeksy w Japonii i Australii, za to wyraźnym wyjątkiem była Korea Południowa: Kospi zyskał 1,13%. 7

W Japonii przebieg sesji był szczególnie niejednoznaczny. Według Reutersa Nikkei 225 przechodził od wzrostów do spadków, by ostatecznie zakończyć dzień 0,2% na plusie, choć jen umocnił się do najwyższego poziomu od lutego. 1 Inny raport wskazywał na minimalny spadek Nikkei i zniżkę szerszego indeksu Topix o 0,46%, co dobrze obrazuje brak zdecydowanego kierunku pod powierzchnią nagłówków. 7

Droższa ropa szczególnie niepokoi gospodarki importujące surowce energetyczne. Może bowiem podnosić ceny dla konsumentów i osłabiać siłę nabywczą gospodarstw domowych. W takiej sytuacji inwestorom trudniej zakładać szybkie łagodzenie polityki pieniężnej.

Ropa blisko 100 dolarów, a rynek patrzy na Ormuz

W poniedziałek Brent przejściowo przekroczył 98 dolarów za baryłkę i pozostawał blisko 100 dolarów. Inwestorzy oceniali z jednej strony dalsze zagrożenia dla regionalnych dostaw energii, z drugiej zaś możliwość porozumienia Iranu i Omanu dotyczącego zarządzania żeglugą przez cieśninę Ormuz. 16

Nie chodziło wyłącznie o sam poziom cen ropy, lecz o ryzyko zakłóceń transportu przez jeden z najważniejszych szlaków energetycznych świata. Reuters informował, że szerszy konflikt USA–Iran zakłócił już eksport z rejonu Zatoki Perskiej i Morza Czerwonego, a perspektywa dalszej eskalacji utrzymywała premię za ryzyko podaży na rynku ropy. 2

Dlatego każdy postęp dyplomatyczny dotyczący żeglugi miał tak duże znaczenie. Wiarygodne porozumienie mogłoby szybko obniżyć premię za ryzyko, podczas gdy nowe groźby lub ataki mogłyby przedłużyć presję inflacyjną wywołaną cenami energii.

Dlaczego jen zyskał, gdy dolar słabł

Jen umocnił się maksymalnie o 0,6%, do 153,51 za dolara — najwyżej od 18 lutego. 1 Silniejsza japońska waluta często towarzyszy ograniczaniu ryzyka przez inwestorów, ale tym razem ruch odzwierciedlał też zmieniające się oczekiwania wobec polityki Banku Japonii.

Bank Japonii wskazywał, że inflacja CPI ma wzrosnąć i utrzymać się powyżej 2% w drugiej połowie roku fiskalnego 2026. Taka perspektywa skłania inwestorów do ponownej oceny ścieżki japońskich stóp procentowych oraz do zamykania transakcji finansowanych tanim jenem. W niespokojnym globalnym otoczeniu te przepływy mogą dodatkowo wzmacniać walutę.

Dla japońskich akcji jest to jednak problem, zwłaszcza dla eksporterów: zagraniczne przychody po przeliczeniu przynoszą mniej jenów. To pomaga wyjaśnić, dlaczego rynek akcji w Japonii pozostawał słaby, mimo umocnienia waluty.

Rekord miedzi był historią o cłach i zapasach

Miedź osiągnęła rekord na London Metal Exchange. Trzymiesięczne kontrakty terminowe wzrosły chwilowo do 14 533 dolarów za tonę metryczną. Bezpośrednią przyczyną były obawy, że USA mogą rozszerzyć cła na rafinowaną miedź.

Reuters podał, że wyższe ceny w Stanach Zjednoczonych zachęcały handlowców do kierowania metalu do magazynów COMEX przed możliwym wprowadzeniem ceł na rafinowaną miedź. To uszczuplało zapasy w innych miejscach i sprawiało, że globalny rynek wyglądał na bardziej napięty, niż sugerowałaby oczekiwana nadwyżka podaży.

To ważne rozróżnienie: wzrost cen miedzi odzwierciedlał przekierowanie podaży i koncentrację zapasów w USA. Nie należy go automatycznie interpretować jako dowodu na równomiernie silniejszy popyt przemysłowy na całym świecie.

Co sygnalizowała ta sesja

Sesja z 8 września była krucha, ale nie jednoznacznie spadkowa. Wzrost Kospi pokazał, że inwestorzy nie wycofali się całkowicie z akcji. Mimo to kombinacja drogiej ropy, niepewności geopolitycznej i silniejszego jena ograniczała szeroki apetyt na ryzyko. 17

Najważniejszą zmienną pozostawała cieśnina Ormuz. Ograniczenie ryzyka dla żeglugi mogłoby obniżyć ceny ropy i zmniejszyć presję na oczekiwania inflacyjne. Dalsza eskalacja oznaczałaby natomiast, że rynek będzie wyceniał trwalszy szok energetyczny — a wraz z nim większą zmienność azjatyckich akcji, walut i surowców.