G42 rozważa amerykańską większość właścicielską, by utrzymać dostęp do chipów AI

Zaawansowane procesory do sztucznej inteligencji nie są dla G42 zwykłym zakupem sprzętu. Dla firmy z Abu Zabi dostęp do nich zależy dziś od struktury właścicielskiej, zasad nadzoru i amerykańskiej polityki kontroli eksportu.

Według doniesień kierownictwo G42 prowadziło wstępne rozmowy o sprzedaży pakietu większościowego spółkom z USA. Rozważany jest też wariant utworzenia podmiotu z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, kontrolowanego większościowo przez amerykańskich właścicieli. Celem ma być zachowanie dostępu do czołowych procesorów po wygaśnięciu obecnego okresu zakupów bez indywidualnych licencji, około kwietnia 2027 r. Nie ogłoszono jeszcze ani transakcji, ani ostatecznej struktury. 13

Najpilniejsza kwestia: tymczasowo łatwiejszy dostęp do chipów

W lipcu 2026 r. USA złagodziły kontrolę eksportu wobec Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Rząd ZEA oraz zatwierdzone firmy, w tym G42 i Core42, mogą otrzymywać zaawansowane komponenty obliczeniowe bez licencji eksportowej. Reuters informował, że zmiana ułatwiła eksport chipów AI Nvidii.

To jednak rozwiązanie czasowe. Z relacji dotyczących rozmów G42 wynika, że możliwość kupowania najnowocześniejszych układów bez indywidualnych amerykańskich licencji obowiązuje tylko mniej więcej do kwietnia 2027 r. Później o dalszym dostępie do sprzętu firm takich jak Nvidia czy AMD może znów decydować m.in. struktura i kontrola nad przedsiębiorstwem. 13

Dla operatora infrastruktury AI jest to kluczowe: najwydajniejsze procesory są podstawą zarówno trenowania dużych modeli, jak i ich obsługi. Ograniczenia eksportowe mogą zatem przesądzać nie tylko o kosztach projektu, lecz także o tym, czy planowana moc obliczeniowa powstanie na czas.

Dlaczego większościowa własność z USA mogłaby pomóc

Spółka z siedzibą w USA i z amerykańską większością właścicielską mogłaby zapewnić Waszyngtonowi wyraźniejszą podstawę do nadzorowania własności, ładu korporacyjnego, działalności operacyjnej oraz końcowego wykorzystania chipów. Opisywane propozycje mają prawdopodobnie sprawić, że G42 będzie postrzegane nie jako zagraniczny odbiorca zabiegający o wyjątek, lecz jako podmiot działający w ramach możliwych do kontrolowania i audytowania przez USA. 12

To mogłoby wzmocnić argumenty G42 w staraniach o przyszłe zgody, zwłaszcza że amerykańskie władze koncentrują się na ryzyku przekierowania wrażliwej technologii, dostępu do niej przez nieuprawnione strony albo użycia jej obok objętych ograniczeniami technologii chińskich.

Sama rejestracja w USA lub zmiana właścicieli nie dawałaby jednak automatycznego prawa do zakupu chipów. Amerykańskie przepisy eksportowe nadal miałyby zastosowanie, a Nvidia, AMD i inni dostawcy zachowaliby własne procedury zgodności i decyzje handlowe. Restrukturyzacja byłaby więc sposobem na ograniczenie ryzyka regulacyjnego, a nie gwarancją przyszłych dostaw. 13

Kolejny etap odejścia od Chin i Huawei

G42 już wcześniej poszła na znaczące ustępstwa, aby zacieśnić relacje technologiczne z USA. W kwietniu 2024 r. Microsoft ogłosił inwestycję w G42 o wartości 1,5 mld dolarów. W ramach partnerstwa prezes Microsoftu Brad Smith otrzymał miejsce w radzie dyrektorów G42. 17

Jak podawał Bloomberg, transakcję poprzedziły rozmowy z rządem USA oraz zobowiązanie G42 do zakończenia współpracy z Chinami. Doradca technologiczny Białego Domu wskazywał później, że umowa z Microsoftem była pozytywna właśnie dlatego, że skłoniła G42 do zerwania powiązań z Huawei.

Późniejsze doniesienia mówią, że w lutym 2026 r. G42 usunęło sprzęt Huawei i wdrożyło w swoich centrach danych monitoring określony przez stronę amerykańską. Działania te miały zwiększyć zaufanie władz USA do używanego sprzętu oraz zabezpieczeń otaczających wrażliwą infrastrukturę obliczeniową. 6

Rozważana zmiana właścicielska byłaby rozwinięciem tej samej logiki: po zmianie dostawców i zasad działania przyszedłby czas na zmianę podmiotu, który ostatecznie posiada firmę i nią kieruje.

Co to oznaczałoby dla kontroli szejka Tahnoona

Według doniesień G42 jest kontrolowane przez szejka Tahnoona bin Zayeda Al Nahyana, doradcę ZEA ds. bezpieczeństwa narodowego. 10

Gdyby amerykański nabywca uzyskał rzeczywistą większość zwykłych akcji z prawem głosu, faktyczna kontrola głosów szejka Tahnoona zostałaby co do zasady osłabiona lub utracona. Ostateczny układ zależałby jednak wyłącznie od warunków transakcji. Spółki mogą rozdzielać udział ekonomiczny od kontroli przez różne klasy akcji, prawo powoływania członków rady, weta wobec określonych decyzji, ochronę praw mniejszościowych udziałowców czy konstrukcje z wykorzystaniem spółki dominującej.

Nie ma publicznych dowodów, że G42 uzgodniło którykolwiek z takich mechanizmów. To istotne zastrzeżenie: struktura zachowująca znaczący wpływ Abu Zabi mogłaby odpowiadać obecnym interesariuszom, ale jednocześnie byłaby mniej przekonująca, jeśli celem ma być wykazanie trwałego, zgodnego z oczekiwaniami USA modelu zarządzania.

Szersza baza inwestorów, ale też większy wpływ USA

Struktura z większościowym kapitałem amerykańskim prawdopodobnie poszerzyłaby bazę inwestorów G42 poza kapitał powiązany z Abu Zabi. Mogłaby objąć strategiczną firmę technologiczną, inwestorów finansowych z USA albo oba typy podmiotów. Równocześnie mogłaby pogłębić relacje z dostawcami chmury, producentami chipów i amerykańskim zapleczem compliance.

Ceną byłby większy wpływ nowych inwestorów. Amerykańscy większościowi udziałowcy prawdopodobnie oczekiwaliby realnych uprawnień w sprawach dotyczących operacji na danych, zgodności z przepisami, źródeł technologii i długoterminowej strategii. Inwestycja Microsoftu z 2024 r. oraz miejsce Brada Smitha w radzie pokazują, że partnerstwo kapitałowe może iść w parze z dostępem do mechanizmów zarządczych. 17

Dlaczego stawką jest także kampus AI o mocy 5 GW

Spór o strukturę G42 wykracza poza samą spółkę. ZEA i USA pozycjonują Abu Zabi jako ważny hub infrastruktury AI. Ogłoszone w maju 2025 r. partnerstwo U.S.-UAE AI Acceleration Partnership obejmuje bezpieczeństwo modeli AI, półprzewodników i danych, a także inwestycje transgraniczne. W jego ramach przewidziano kampus AI w Abu Zabi o planowanej mocy 5 gigawatów.

Struktura dająca amerykańskim regulatorom oraz potencjalnym najemcom większą pewność co do kontroli i zgodności z wymogami mogłaby podnieść wiarygodność kampusu jako miejsca dla chipów pochodzących z USA, usług chmurowych i kapitału zewnętrznego. Z drugiej strony nierozwiązane wątpliwości dotyczące ładu korporacyjnego mogłyby ograniczyć przydziały wrażliwego sprzętu albo skłonić do modelu, w którym najbardziej wrażliwa moc obliczeniowa jest własnością lub jest obsługiwana przez podmioty amerykańskie.

To możliwy scenariusz, nie przesądzony wynik. Rozmowy G42 mają nadal charakter wstępny. Kierunek jest jednak wyraźny: w wyścigu o najnowocześniejszą infrastrukturę AI liczą się już nie tylko popyt i kapitał, ale też to, kto jest właścicielem infrastruktury, kto nią zarządza i na ile przekonująco spełnia ona amerykańskie wymogi bezpieczeństwa. 13