Rozmowy Iranu z Omanem wsparły rynki wschodzące, ale ulga jest krótkotrwała

Wznowienie rozmów Iranu z Omanem przyniosło w środę, 26 sierpnia, umiarkowaną i wybiórczą poprawę nastrojów inwestorów. Rynek uznał, że zmalało ryzyko długotrwałego paraliżu cieśniny Ormuz — kluczowego szlaku dla transportu ropy — co pociągnęło ceny surowca w dół i chwilowo złagodziło obawy inflacyjne. Zyskały wybrane aktywa rynków wschodzących, ale reakcja była daleka od pełnego powrotu apetytu na ryzyko, ponieważ normalny ruch statków wciąż nie został przywrócony. 1

Ropa traciła, bo rynek ograniczył wycenę ryzyka

Notowania ropy Brent spadły o ponad 3%, do około 85,81 dolara za baryłkę. W środę rano zniżka była kontynuowana: Brent kosztował około 86,80 dolara, a amerykańska ropa WTI około 80,87 dolara. 13

Spadek sugerował, że inwestorzy częściowo wycofywali z cen ropy premię geopolityczną, narosłą w związku z ryzykiem blokady cieśniny. Wiarygodna możliwość przywrócenia żeglugi handlowej ograniczałaby zagrożenie kolejnymi zakłóceniami dostaw. Tańsza energia zmniejszałaby również presję na inflację w najbliższych miesiącach. Spadek cen ropy pociągnął w dół także rentowności obligacji, wzmacniając bardziej konstruktywny ton sesji dla aktywów wrażliwych na ryzyko.

Rynek reagował jednak na perspektywę lepszego dostępu do szlaku, a nie na potwierdzone otwarcie cieśniny. Wcześniejsze propozycje nie gwarantowały bezpiecznej żeglugi, a Iran uzależniał przywrócenie ruchu od spełnienia dodatkowych warunków. 2711

Azjatyckie waluty i giełdy zyskały, ale nie wszystkie z tych samych powodów

Najwyraźniejsza poprawa była widoczna w części rynków wschodzącej Azji:

• indeks walut rynków wschodzących MSCI wzrósł o 0,07%;
• waluty azjatyckich importerów ropy zachowywały odporność, a południowokoreański won utrzymywał się w pobliżu 11-miesięcznego maksimum;
• południowokoreański Kospi zyskał 1,69%, do 6856,44 pkt, między innymi dzięki informacjom o skupie akcji przez spółki z sektora chipów, oczekiwaniom przed wynikami Nvidii oraz niższym cenom ropy;
• tajski baht i akcje w Tajlandii utrzymały się mocno po tym, jak Bank Tajlandii pozostawił główną stopę procentową na poziomie 1,00%.

Nie była to więc wyłącznie reakcja na dyplomację Iranu i Omanu. W przypadku azjatyckich giełd ważną rolę odgrywały także siła sektora technologicznego i oczekiwanie na wyniki Nvidii. Globalna reakcja była znacznie słabsza: światowy indeks akcji MSCI ledwie wzrósł, ponieważ inwestorzy analizowali wyższą od oczekiwanej inflację w USA i czekali na publikację wyników producenta układów AI.

Niższa ropa przyniosła ulgę inflacyjną, lecz tylko na marginesie

Dla gospodarek importujących ropę spadek cen surowca jest korzystny, ponieważ może ograniczyć koszty paliw i transportu. Zmniejsza też bezpośrednie ryzyko, że szok energetyczny przełoży się na szerszy wzrost oczekiwań inflacyjnych. W takiej sytuacji banki centralne mają większą swobodę i nie muszą zaostrzać polityki wyłącznie z powodu presji cenowej wynikającej z zakłóceń podaży.

Ulga pozostała jednak ograniczona. Uporczywa inflacja w USA zwiększyła oczekiwania dotyczące możliwej podwyżki stóp przez Rezerwę Federalną, a silniejszy dolar mógłby ponownie wywierać presję na waluty rynków wschodzących i zaostrzać globalne warunki finansowe. Niższe ceny ropy poprawiły perspektywy inflacyjne, ale nie zneutralizowały sygnału płynącego z amerykańskich danych makroekonomicznych.

Rynki Zatoki Perskiej odczuły drugą stronę spadku cen ropy

To, co pomaga importerom surowca i części azjatyckich rynków wrażliwych na ryzyko, może szkodzić giełdom państw Zatoki Perskiej. Brent pozostaje ważnym czynnikiem dla regionalnych rynków finansowych, dlatego niższe ceny ropy ograniczały wsparcie dla tamtejszych akcji, nawet jeśli postęp dyplomatyczny przynosił pewną ulgę. W środę giełdy państw Zatoki zakończyły sesję mieszanie.

Ten podział pokazuje, dlaczego środową sesję lepiej opisywać jako wybiórczy ruch w stronę ryzyka, a nie szeroki globalny rajd. Importerzy ropy korzystali z niższych kosztów, podczas gdy rynki powiązane z eksportem surowca musiały uwzględnić słabsze perspektywy przychodów.

Dlaczego odbicie może szybko się odwrócić

Dane operacyjne nadal wskazywały na niebezpieczną i niepełną sytuację. Cieśnina pozostawała w dużej mierze zamknięta, tankowiec został unieruchomiony w ataku u wybrzeży Omanu, a w poniedziałek przez szlak miały przepłynąć zaledwie dwa tankowce — najmniej od początku maja. 14

Deklarowana przez Iran chęć zakończenia konfliktu była pozytywnym sygnałem, ale sankcje oraz nierozstrzygnięte żądania Teheranu i Waszyngtonu pozostawiały ryzyko odwetu lub ponownych zakłóceń. Wcześniejsze rozmowy obejmowały warunki i ostrzeżenia, a nie bezwarunkową gwarancję bezpiecznego przejścia statków. 237

Dla rynków oznacza to dwa główne zagrożenia. Po pierwsze, fiasko dyplomacji mogłoby szybko przywrócić premię za ryzyko w cenach ropy. Po drugie, nawet przy niższych notowaniach surowca mocniejsze dane o inflacji w USA lub bardziej jastrzębi komunikat Fedu mogłyby umocnić dolara i ograniczyć wsparcie dla walut oraz akcji rynków wschodzących.

Werdykt rynku: mniejsze ryzyko najgorszego scenariusza, nie rozwiązanie kryzysu

Środowe ruchy pokazały, jak szybko rynki potrafią przeszacować ryzyko związane ze strategicznym szlakiem transportowym. Spadek ceny Brent poniżej 86 dolarów, niewielki wzrost walut rynków wschodzących, zwyżka Kospi oraz mocne zachowanie tajskich aktywów odzwierciedlały m obawę przed długotrwałym zamknięciem cieśniny Ormuz.

Inwestorzy nie wycenili jednak zakończonego porozumienia. Aby geopolityczna premia w cenie ropy trwale spadła, potrzebne byłyby trzy elementy: wiarygodne ustalenia Iranu z Omanem, potwierdzona możliwość bezpiecznego tranzytu statków handlowych oraz trwałe odbudowanie ruchu tankowców. Dopóki te warunki nie zostaną spełnione, odbicie pozostaje podatne zarówno na dyplomatyczny zwrot, jak i na presję ze strony inflacji w USA oraz oczekiwań dotyczących stóp procentowych.