BCA Research stawia na spadek dolara. Wskazuje pięć walut

BCA Research rekomenduje sprzedaż dolara amerykańskiego wobec wona południowokoreańskiego, jena japońskiego, dolara tajwańskiego, dolara singapurskiego i euro. To średnioterminowa strategia: przewaga rentowności dolara może z czasem zniknąć, gdy Rezerwa Federalna zacznie łagodzić politykę pieniężną, a zagraniczni inwestorzy ograniczą napływ środków do USA. 4 6

Nie oznacza to jednak, że BCA oczekuje prostego, nieprzerwanego spadku amerykańskiej waluty. Instytucja rozróżnia perspektywę na najbliższe kwartały, w których dolar może pozostać odporny, od bardziej pesymistycznego scenariusza w horyzoncie dłuższym niż 12 miesięcy. 5

Pięć walut preferowanych przez BCA

Strategowie BCA zajmujący się rynkami wschodzącymi zalecają pozostawanie na krótkiej pozycji w dolarze wobec:

• wona południowokoreańskiego (KRW),
• jena japońskiego (JPY),
• dolara tajwańskiego (TWD),
• dolara singapurskiego (SGD),
• euro (EUR).

BCA informuje o długich pozycjach w wonie, jenie i dolarze tajwańskim względem dolara. Wskazane waluty wspierają także nadwyżki na rachunku obrotów bieżących. Mogą one zapewnić bufor, jeśli międzynarodowi inwestorzy zaczną zmniejszać ekspozycję na amerykańskie aktywa. 4

Frank szwajcarski nie należy do opublikowanego koszyka pięciu walut. To ważne rozróżnienie: krótkoterminowe warunki mogą sprzyjać dolarowi względem CHF, nawet jeśli w szerszej, strategicznej perspektywie BCA pozostaje nastawiona do dolara spadkowo.

Argument cykliczny: obniżki Fed mogą odebrać dolarowi przewagę rentowności

Najbliższym zagrożeniem dla dolara jest zmiana relacji stóp procentowych między Stanami Zjednoczonymi a innymi gospodarkami. Jeśli Fed zacznie szybko obniżać stopy, realna rentowność amerykańskich aktywów oraz premia za ich posiadanie mogą się zmniejszyć. Osłabiłoby to jeden z głównych cyklicznych filarów wartości dolara.

W jednym z wybiegających w przyszłość scenariuszy BCA stopa procentowa Fedu spada do 2,25 proc. w 2026 roku. Należy traktować tę wartość jako ilustracyjny scenariusz, a nie gwarantowaną ścieżkę polityki pieniężnej. 19

Kluczowe będzie więc tempo zmian. Szybsze od oczekiwań łagodzenie polityki wzmocniłoby tezę BCA. Z kolei opóźnione lub płytkie obniżki, uporczywa inflacja albo nowy szok skłaniający inwestorów do ucieczki od ryzyka mogłyby podtrzymać przewagę rentowności i status bezpiecznej przystani dolara.

Krótkoterminowa prognoza BCA dobrze pokazuje tę sprzeczność. Firma wskazywała, że poprawa wzrostu gospodarczego w USA i układ stóp procentowych mogą wspierać dolara w najbliższych kwartałach, jednocześnie oceniając, że w dłuższym terminie potencjał spadkowy waluty jest znacznie większy niż jej potencjał wzrostowy. 5

Argument strukturalny: wycena, deficyt i przepływy kapitału

Długoterminowa analiza BCA wykracza poza same różnice stóp procentowych. W szerszym scenariuszu osłabienia dolara w 2026 roku wskazywane są następujące czynniki:

• pogarszająca się sytuacja fiskalna USA i rosnące obawy dotyczące zadłużenia mogą marginalnie zmniejszać atrakcyjność amerykańskich aktywów;
• wycena dolara jest uznawana za wysoką w porównaniu z długoterminowymi fundamentami;
• zagraniczne przepływy portfelowe mogą stać się mniej korzystne, jeśli globalni inwestorzy zaczną dywersyfikować portfele poza amerykańskie akcje i inne aktywa dolarowe;
• przepływy kapitału mogą zyskać większe znaczenie niż różnice stóp procentowych w nowym układzie na rynku walutowym.

BCA opisuje możliwą zmianę reżimu, w której dolar stanie się bardziej procykliczny, a euro bardziej antycykliczne. W takim układzie amerykańska waluta byłaby bardziej podatna na spadki, gdy pogarszałyby się globalny wzrost i apetyt na ryzyko, zamiast automatycznie zyskiwać przy każdym epizodzie rynkowego stresu. 3

Do osłabienia dolara nie musi przy tym dojść w wyniku masowej wyprzedaży amerykańskich aktywów. Wystarczyć może po prostu mniejszy napływ zagranicznych środków, który ograniczyłby popyt na walutę. 3

Czy dolar może stracić kolejne 8 proc. w 2026 roku?

Historyczne porównania przywoływane w scenariuszu spadkowym wskazują na możliwość dodatkowego 8-procentowego spadku indeksu DXY w 2026 roku. 2 To scenariusz oparty na analogiach historycznych, a nie precyzyjna prognoza BCA ani harmonogram, według którego ruch musiałby się zrealizować.

Skala ewentualnego spadku będzie przede wszystkim zależeć od polityki Fedu i zachowania zagranicznego kapitału. Lepszy od oczekiwań wzrost w USA, uporczywa inflacja, wyższe rentowności obligacji skarbowych albo geopolityczna ucieczka do bezpiecznych aktywów mogłyby opóźnić trend spadkowy. Z drugiej strony połączenie zdecydowanego cyklu obniżek stóp, słabszego wzrostu w USA i mniejszych napływów portfelowych zwiększyłoby prawdopodobieństwo realizacji niedźwiedziego scenariusza.

Dlaczego odbicie dolara względem franka nie podważa tej prognozy

Odbicie dolara względem franka szwajcarskiego przed publikacją protokołu z posiedzenia FOMC było ruchem taktycznym, a nie bezpośrednim testem strategicznego koszyka pięciu walut BCA. Doniesienia wiązały to umocnienie z obawami, że wyższe ceny ropy mogą ponownie rozbudzić oczekiwania na bardziej jastrzębią politykę Fedu, a także z relatywnie łagodnym nastawieniem Szwajcarskiego Banku Narodowego. Później para USD/CHF oddała część wcześniejszych zysków, gdy inwestorzy oczekiwali na publikację protokołu.

To najważniejsze rozróżnienie przy interpretacji rekomendacji:

• Pogląd taktyczny: dolar może zyskiwać, gdy rynek ogranicza wyceny obniżek stóp Fedu, poprawiają się perspektywy wzrostu w USA albo inwestorzy szukają płynności.
• Pogląd strategiczny: waluta może później słabnąć, jeśli obniżki Fedu zmniejszą przewagę realnych stóp procentowych, a przepływy kapitału staną się mniej korzystne.

Krótkoterminowe odbicia są zatem zgodne z długoterminową pozycją zakładającą spadek dolara.

Co pokazuje ankieta wśród klientów BCA?

Gdy indeks DXY znajdował się w pobliżu 100, 54 proc. klientów instytucjonalnych BCA oczekiwało, że dolar będzie słabszy 12 miesięcy później. 11 Wynik potwierdza istnienie spadkowego nastawienia wśród ankietowanych klientów, ale jest miarą sentymentu, a nie niezależnym dowodem trafności prognozy.

Tworzy to również ryzyko związane z pozycjonowaniem. Jeśli oczekiwania na spadek dolara staną się powszechne, waluta nadal może przejściowo zyskiwać, gdy inwestorzy będą zamykać krótkie pozycje albo gdy nowe wydarzenie zwiększy popyt na amerykańską płynność.

Co słabszy dolar oznaczałby dla rynków?

Jeśli strategiczna teza BCA się zrealizuje, skutki wykraczałyby poza rynek walutowy.

Surowce i złoto

Słabszy dolar może wspierać notowane w dolarach surowce, takie jak ropa i miedź, zarówno poprzez efekt przeliczeniowy, jak i większy popyt. BCA łączyło swoją strategię zakładającą słabszego dolara z ekspozycją na ropę, miedź i złoto. 10

Na złoto działałyby także słabszy dolar i mniejsza presja ze strony realnych rentowności. BCA wskazywało te czynniki, obok długoterminowego wsparcia strukturalnego, w bardziej pozytywnym podejściu do tego kruszcu. 3

Waluty rynków wschodzących i finansowanie

Łatwiejszy dostęp do finansowania w dolarze oraz mniejsza presja związana z zadłużeniem w USD mogłyby poprawić warunki finansowe na rynkach wschodzących. Byłoby to korzystne między innymi dla wona i dolara tajwańskiego, o ile globalny wzrost nie załamałby się jednocześnie.

Handel i gospodarka USA

Słabszy dolar na ogół zwiększa konkurencyjność cenową amerykańskiego eksportu i podnosi koszt importu. Nie oznacza to jednak automatycznego zlikwidowania deficytu handlowego USA. Zamiast tego droższy import mógłby nasilić napięcia handlowe.

Euro i jen

Euro jest jednym z głównych przeciwników dolara w proponowanej przez BCA strategii i mogłoby skorzystać z przewidywanej zmiany w kierunku bardziej antycyklicznej roli. 3

Jen mógłby się umocnić, gdyby zmniejszyła się różnica stóp procentowych między USA a Japonią. BCA ostrzega jednak, że sama interwencja walutowa prawdopodobnie nie doprowadzi do trwałego odwrócenia trendu na jenie bez wyraźniejszego zawężenia tej różnicy. 8

Wniosek

Strategiczna rekomendacja BCA Research to sprzedaż dolara wobec KRW, JPY, TWD, SGD i EUR — nie założenie, że amerykańska waluta będzie codziennie spadać. Teza spadkowa wymaga zbiegu kilku czynników: wyraźnie łagodniejszej polityki Fedu, mniejszego wsparcia ze strony realnych rentowności w USA, słabszych napływów zagranicznych oraz utrzymującej się presji wynikającej z wysokiej wyceny i problemów fiskalnych.

Dopóki te warunki się nie pojawią, dolar może nadal zyskiwać, zwłaszcza względem franka szwajcarskiego i innych walut nisko oprocentowanych. Najtrafniej odczytywać rekomendację BCA jako warunkową tezę średnioterminową: kolejny większy ruch spadkowy dolara będzie zależeć nie od pojedynczego komunikatu FOMC, lecz od tego, czy Fed i globalne przepływy kapitału ostatecznie pozbawią walutę jej cyklicznych i strukturalnych przewag.