Izrael zablokował wjazd Jonasowi Sjöstedtowi i Hannie Gedin

23 sierpnia 2026 roku Izrael ogłosił, że odmówi wjazdu dwojgu szwedzkich posłów do Parlamentu Europejskiego — Jonasowi Sjöstedtowi i Hannie Gedin z Partii Lewicy. Politycy planowali przylecieć do Izraela nocą, a następnie udać się z wizytą do władz Autonomii Palestyńskiej. Minister spraw zagranicznych Gideon Sa’ar zwrócił się do izraelskiego Urzędu Ludności i Imigracji o zablokowanie ich wjazdu na podstawie izraelskiego prawa wjazdowego. 12

Nie ma informacji o zatrzymaniu na granicy

Z dostępnych doniesień wynika, że była to decyzja o niedopuszczeniu do wjazdu podjęta jeszcze przed przybyciem europosłów. Źródła nie wskazują konkretnego lotniska, przejścia granicznego ani punktu kontrolnego, w którym politycy mieliby zostać fizycznie zatrzymani. Nie potwierdzają też, że po wylądowaniu zawrócono ich z granicy. 123

To rozróżnienie ma znaczenie. Sformułowanie „odmówiono im wjazdu” może oznaczać decyzję administracyjną wydaną przed podróżą. „Zawrócono ich na granicy” sugerowałoby natomiast udokumentowaną interwencję w konkretnym miejscu. Dostępne materiały potwierdzają pierwszy opis, nie drugi.

Na jakie przepisy powołał się Izrael?

Izrael wskazał na ustawę regulującą wjazd do kraju. Zgodnie z opisem przywoływanym w relacjach, przepisy pozwalają odmówić wjazdu cudzoziemcom m.in. wtedy, gdy publicznie wzywają do bojkotu Izraela, negują Holokaust lub ataki z 7 października 2023 roku albo publicznie popierają prowadzenie przed zagranicznymi sądami postępowań przeciwko obywatelom Izraela. 15

Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych stwierdziło, że Sjöstedt i Gedin w ostatnich latach „konsekwentnie działali przeciwko Izraelowi”. Wśród wskazanych powodów wymieniono poparcie dla rozwijania międzynarodowych postępowań prawnych przeciwko Izraelczykom oraz wypowiedzi, które izraelski rząd określił jako fałszywe oskarżenia — w tym twierdzenia, że Izrael dopuszcza się ludobójstwa, celowo zagładza cywilów i umyślnie atakuje dzieci oraz personel medyczny. 23

Są to zarzuty formułowane przez izraelski rząd, a nie ustalenia sądu. Nie należy przedstawiać ich jako prawomocnych ustaleń faktycznych.

Jakie stanowisko zajmują europosłowie i ich partia?

Dostępne materiały dokumentują zdecydowanie krytyczne stanowisko Sjöstedta, Gedin i szwedzkiej Partii Lewicy wobec działań Izraela w Strefie Gazy oraz na okupowanych terytoriach palestyńskich. W Parlamencie Europejskim oboje pytali m.in. o to, co określili jako izraelską kampanię dezinformacyjną dotyczącą UNRWA, czyli agencji ONZ do spraw pomocy palestyńskim uchodźcom. 19

W programie Partii Lewicy znajdują się postulaty:

• zakończenia tego, co partia określa jako bezprawną okupację izraelską;
• natychmiastowego i trwałego zawieszenia broni w Strefie Gazy;
• zaostrzenia unijnych sankcji i zwiększenia presji gospodarczej na Izrael;
• wprowadzenia embarga na broń i zakończenia współpracy wojskowej;
• prowadzenia dochodzeń oraz pociągnięcia winnych do odpowiedzialności za domniemane zbrodnie wojenne.

Partia deklaruje jednocześnie poparcie dla rozwiązania dwupaństwowego. Zakłada ono wycofanie się Izraela z terytoriów okupowanych od 1967 roku, w tym ze Wschodniej Jerozolimy, oraz powstanie państwa palestyńskiego żyjącego w pokoju obok Izraela. Oznacza to poparcie dla istnienia Izraela jako jednego z dwóch państw, przy jednoczesnym domaganiu się odpowiedzialności za naruszenia prawa międzynarodowego.

W opublikowanym stanowisku dotyczącym ataków z 7 października Partia Lewicy potępiła ataki Hamasu na cywilów jako brutalne i bezprecedensowe. Dostępne źródła uzasadniają więc opisanie poglądów tych polityków jako ostro krytycznych wobec izraelskiego rządu oraz jego polityki wojskowej i terytorialnej. Same w sobie nie dowodzą jednak, że odrzucają oni istnienie Izraela.

Związek z apelem o dostęp dziennikarzy do Gazy

Sjöstedt i Gedin należeli do grupy europosłów związanych z listem z 7 maja 2026 roku skierowanym do przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen oraz unijnej wysokiej przedstawicielki do spraw zagranicznych Kai Kallas. Sygnatariusze apelowali o zwiększenie presji politycznej na Izrael, aby umożliwić niezależnym zagranicznym dziennikarzom wjazd do Strefy Gazy.

Ten kontekst pomaga wyjaśnić polityczną wrażliwość planowanej wizyty. Była ona częścią szerszych działań europejskich parlamentarzystów, którzy chcieli przyglądać się sytuacji w Gazie i na okupowanym Zachodnim Brzegu oraz dostępowi do niezależnych informacji. Nie ma jednak dowodów, że decyzję o odmowie wjazdu podjęto konkretnie z powodu tego listu.

Co oznacza ta decyzja?

Sprawa pokazuje, jak kontrola imigracyjna może zetknąć się z krytyką polityki zagranicznej, działalnością parlamentarną i dostępem do terytoriów palestyńskich. Izrael przedstawia odmowę wjazdu jako zgodną z prawem reakcję na działania uznawane za wrogie, w tym popieranie bojkotu i międzynarodowych postępowań przeciwko Izraelczykom. 12

Krytycy mogą oceniać tę decyzję inaczej, ponieważ chodziło o wybranych przedstawicieli europejskiego parlamentu, którzy zamierzali spotkać się z instytucjami palestyńskimi, a nie o prywatnych turystów. Incydent wpisuje się również w doniesienia o ograniczeniach wjazdu dotyczących zagranicznych dziennikarzy i aktywistów zaangażowanych w działania związane z Zachodnim Brzegiem i Gazą. 7913

Najostrożniejszy wniosek jest taki, że Izrael wykorzystuje ograniczenia wjazdowe wobec części zagranicznych krytyków i obserwatorów, podczas gdy jego rząd uzasadnia je względami bezpieczeństwa lub walką z bojkotem. Czy jest to element szerszej, trwałej tendencji, wymagałoby bardziej systematycznych danych niż pojedynczy przypadek. Praktyczny skutek może być jednak taki, że niezależni obserwatorzy mają mniejszy dostęp do tych terytoriów, a możliwości bezpośredniej weryfikacji informacji stają się bardziej ograniczone.