Chiny dominują w dostawach humanoidalnych robotów, ale niezawodna praca maszyn wciąż pozostaje zagadką

Konferencja World Robot Conference 2026 w Pekinie pokazała, że Chiny mają imponującą przewagę w produkcji humanoidalnych robotów. Nie dowiodła jednak, że maszyny potrafią już zastąpić ludzi w złożonej i nieprzewidywalnej pracy. Wystawa ujawniła raczej połączenie ogromnej skali przemysłowej, dużego rynku krajowego i rosnącej liczby testów komercyjnych — przy wciąż nierozwiązanych problemach z niezawodnością, bezpieczeństwem, elastycznością i kosztami.

Najmocniejszy sygnał z Pekinu: skala produkcji

Pięciodniowe wydarzenie odbyło się w dniach 19–23 sierpnia i zgromadziło ponad 300 wystawców, przeszło 2000 eksponatów oraz ponad 150 premier produktowych — podali organizatorzy i relacjonujące konferencję media. 1 3 Tym razem nacisk nie padł wyłącznie na akrobatykę i efektowne pokazy. Firmy prezentowały roboty sortujące paczki, pakujące telefony komórkowe i pomagające w domowych obowiązkach. Chodziło o pokazanie przejścia od widowiska do zastosowań w fabrykach, logistyce, handlu i gospodarstwach domowych. 3

Raport branżowy opublikowany podczas konferencji stwierdzał, że w pierwszej połowie 2026 roku Chiny wysłały ponad 40 tys. humanoidalnych robotów, co miało odpowiadać za 97 proc. globalnych dostaw. 15 16 Tej liczby nie należy jednak traktować jako bezdyskusyjnego wyniku całego rynku. Inne szacunki mówiły o 19,1 tys. humanoidów wysłanych na świecie w pierwszej połowie roku, również przypisując chińskim producentom 97 proc. udziału. 4 Rozbieżność nie podważa chińskiej przewagi, ale sprawia, że dokładna liczba dostaw pozostaje niepewna.

Przewaga Chin wykracza prawdopodobnie poza pojedyncze modele. Kraj ma rozbudowaną bazę dostawców, niższe koszty sprzętu i duży rynek wewnętrzny, który wchłonął większość popytu na humanoidy. 4 Chińskie firmy mogą dzięki temu testować, sprzedawać i ulepszać swoje konstrukcje na większą skalę niż przedsiębiorstwa działające na mniejszych lub droższych rynkach.

Od wiralowych pokazów do użytecznej pracy

Demonstracje w Pekinie wskazywały na postęp w kilku obszarach: rozpoznawaniu otoczenia, chwytaniu przedmiotów, utrzymywaniu równowagi, poruszaniu się i wykonywaniu sekwencji działań w kontrolowanych warunkach. Sortowanie przesyłek i pakowanie telefonów są szczególnie istotne, bo łączą humanoidalną konstrukcję z rzeczywistymi procesami przemysłowymi, a nie tylko z pokazem dla publiczności. 3

Udany pokaz odpowiada jednak na bardzo wąskie pytanie: czy robot potrafi wykonać konkretne zadanie w konkretnym miejscu i przy określonych warunkach? Robot przydatny w pracy musi także rozpoznawać nieznane przedmioty, radzić sobie ze zmiennością, naprawiać własne błędy i wielokrotnie powtarzać zadanie bez stałej pomocy człowieka. Krótka, wcześniej przygotowana demonstracja nie potwierdza takiej uniwersalności. 1

Dostarczone materiały nie pozwalają niezależnie zweryfikować szczegółowych twierdzeń dotyczących wszystkich prezentacji przypisywanych firmom Zoomlion, Pudu Robotics i Galbot. Wiadomo natomiast, że Galbot pokazał model ET1 — swój pierwszy dwunożny humanoid — który jest trenowany do gry w tenisa i miał wystąpić podczas ceremonii otwarcia World Humanoid Robot Games. Sportowy pokaz nie powinien być jednak mylony z dowodem na zdolność do wykonywania dowolnej pracy.

Dlaczego ludzie nadal wygrywają z humanoidami

Najważniejsze zastrzeżenia wobec optymistycznych pokazów przedstawili sami przedstawiciele branży. Wang Xingxing, założyciel firmy Unitree, powiedział, że humanoidalne roboty wciąż są mniej wydajne od ludzi i potrzebują dużo czasu, aby nauczyć się nowych umiejętności. 8 To kluczowa kwestia, ponieważ automatyzację ocenia się nie po tym, czy robot potrafi wykonać zadanie raz, lecz czy robi to szybciej, taniej i bardziej konsekwentnie niż pracownik.

Podobną granicę między efektowną demonstracją a produktem gotowym do pracy wskazał Wan Bin, dyrektor operacyjny Keenon. Jego zdaniem wykonywanie zadania z dokładnością 50, a nawet 80 proc. jest relatywnie osiągalne. Osiągnięcie poziomu 99,9 proc. wymaga jednak znacznie bardziej zaawansowanej inżynierii i treningu. 8

Taki próg niezawodności zmienia ekonomikę wdrożenia. Robot, który popełnia nieprzewidywalne błędy, może wymagać nadzoru, zdalnych operatorów, przebudowy stanowiska pracy albo częstej konserwacji. Wówczas koszty mogą zniwelować korzyści z automatyzacji.

Największym wyzwaniem nie jest więc samo sprawienie, by humanoid chodził, biegał lub chwytał przedmioty. Chodzi o to, by mógł bezpiecznie i powtarzalnie pracować w środowisku, którego konstruktorzy nie są w stanie w pełni zaprogramować.

Kraksa podczas treningu dobrze pokazała problem

Humanoidalny robot przygotowujący się do zawodów biegowych stracił kontrolę, uderzył w wyściełaną barierę i gwałtownie zgiął się w pasie. Po zderzeniu miały być widoczne iskry. Producenta maszyny nie potwierdzono.

Nie był to wyłącznie zabawny, wiralowy wypadek. Zdarzenie pokazało różnicę między osiągnięciem dynamicznego ruchu a bezpiecznym kontrolowaniem go. W realnym świecie robot musi umieć wyhamować, utrzymać kierunek, panować nad pędem i odzyskać równowagę po błędzie. Maszyna, która potrafi szybko biec, ale nie umie niezawodnie się zatrzymać, nie jest gotowa do pracy w niekontrolowanym otoczeniu.

Pokazy sportowe nadal mogą być wartościowymi testami inżynieryjnymi. Ujawniają słabe punkty układu równowagi, siłowników, oprogramowania sterującego i konstrukcji. Należy je jednak odczytywać jako dowód postępu w stronę większej odporności, a nie jako potwierdzenie, że humanoid opanował zwykłą ludzką pracę.

Jak amerykańskie ograniczenia mogą zmienić rynek

Konferencja odbywała się także w napiętym kontekście geopolitycznym. W lipcu amerykańska Federalna Komisja Łączności (FCC) dodała produkowane za granicą zaawansowane urządzenia robotyczne, w tym humanoidy, do listy objętej ograniczeniami dotyczącymi nowych autoryzacji sprzętu. Modele wcześniej dopuszczone przez FCC nadal mogą być importowane i sprzedawane — wynika z cytowanych relacji. 6

W krótkim terminie wpływ na wykorzystanie humanoidów w USA może być ograniczony, ponieważ w kraju działa ich obecnie stosunkowo niewiele. Regulacje mogą mieć większe znaczenie dla autonomicznych robotów mobilnych, które są już używane w fabrykach i innych obiektach komercyjnych. 6

W dłuższej perspektywie problemem może stać się dostęp do eksperymentów. Jeśli niedrogie chińskie platformy będą trudniejsze do sprowadzenia, amerykańskie startupy, przedsiębiorstwa i zespoły badawcze mogą ponosić wyższe koszty sprzętu albo mieć mniej możliwości testowania algorytmów na komercyjnie dostępnych maszynach. To potencjalna konsekwencja wynikająca z ograniczeń i przewagi Chin w dostawach, a nie zmierzony skutek tych regulacji. 4 6

Werdykt z Pekinu

World Robot Conference pokazała, że Chiny prowadzą obecnie w wyścigu humanoidalnych robotów pod względem deklarowanej liczby dostaw, szerokości łańcucha dostaw i skali publicznych demonstracji. Pokazała też, dlaczego same statystyki wysyłek nie wystarczą.

Decydujący test dopiero nadejdzie. Będzie nim zdolność robotów do szybkiego uczenia się nowych zadań, bezpiecznej pracy obok ludzi, reagowania na niespodziewane sytuacje oraz utrzymywania niemal bezawaryjnego działania przy kosztach akceptowalnych dla firm.

Na tym polu Chiny pokazały impet, a nie zakończone zwycięstwo. Różnica między robotem, który potrafi wykonać efektowną rutynę, a maszyną zdolną do niezawodnej, użytecznej pracy pozostaje największym problemem całej branży. 1 3