Redukcje lub zamknięcia mogą objąć także placówki w Pekinie, Szanghaju, Chengdu i Qingdao. Dostępne informacje nie pozwalają jednak potwierdzić osobnego harmonogramu dla każdego z tych miast. Należy je traktować jako wskazywane obszary potencjalnych zmian, a nie jako oficjalną listę lokalizacji z potwierdzonymi datami zamknięcia.
Nokia nie podała dokładnej liczby zwolnień dotyczącej wyłącznie Chin kontynentalnych. Kontekst stanowi informacja o około 7200 pracownikach w całych Wielkich Chinach na koniec 2025 roku. Ta liczba obejmuje jednak również Hongkong i Tajwan, dlatego nie można utożsamiać jej bezpośrednio z liczbą miejsc pracy zagrożonych na kontynencie.
Około 1600 stanowisk w Hangzhou to konkretna, przypisana do jednej lokalizacji liczba podawana w doniesieniach. Łączna skala redukcji we wszystkich działach i placówkach na kontynencie pozostaje nieznana. To ważne rozróżnienie: źródła mówią o cięciach obejmujących większość pracowników Nokii w Chinach kontynentalnych, ale firma nie potwierdziła ostatecznej liczby osób objętych planem.
Docelowo Nokia ma zachować działalność skoncentrowaną na obsłudze posprzedażowej, zamiast utrzymywać w Chinach rozbudowaną strukturę sprzedaży, badań i rozwoju oraz operacji związanych ze sprzętem sieciowym. Oznaczałoby to faktyczne wycofanie z rynku przy jednoczesnym zachowaniu ograniczonej możliwości wspierania dotychczasowych klientów i zainstalowanych urządzeń.
Według relacji plan miał zostać przedstawiony podczas wewnętrznego spotkania wideo z udziałem centrali Nokii w Helsinkach. Szczegóły pochodzą jednak przede wszystkim od osób zaznajomionych ze sprawą i z publikacji medialnych, a nie z kompleksowego, publicznego komunikatu restrukturyzacyjnego firmy.
Część doniesień mówi o odprawach określanych jako „N+3”. W tym skrócie „N” oznacza rekompensatę wyliczaną na podstawie stażu pracy, natomiast „+3” — dodatkowe trzy miesięczne pensje. Były pracownik, na którego powołują się media, twierdził, że otrzymał taki pakiet po odejściu z oddziału Nokii w Szanghaju.
Nie należy jednak uznawać tego za potwierdzoną, ogólnofirmową politykę. Nokia nie zweryfikowała publicznie dokładnych warunków pakietu, kryteriów uprawniających do jego otrzymania ani tego, czy te same zasady dotyczą wszystkich pracowników objętych redukcjami. Na obecnym etapie „N+3” można więc opisywać jako rozwiązanie zgłaszane w relacjach, a nie jako ostateczny i oficjalnie potwierdzony plan odpraw.
Planowany odwrót oznacza gwałtowną zmianę w kraju, w którym Nokia działała przez ponad cztery dekady i który był niegdyś jej największym pojedynczym rynkiem. Ruch odzwierciedla pogarszającą się pozycję handlową firmy w Chinach oraz siłę krajowych producentów sprzętu telekomunikacyjnego.
Nokia straciła tam znaczną część pola na rzecz rodzimych dostawców, przede wszystkim Huawei i ZTE. Dla zagranicznych producentów utrzymywanie rozbudowanych zespołów badawczo-rozwojowych, sprzedażowych i infrastrukturalnych staje się coraz trudniejsze, gdy kurczą się możliwości rynkowe i dostęp do konkurencyjnych kontraktów.
Dlatego nie chodzi wyłącznie o redukcję powierzchni biurowej. Jeśli opisany plan zostanie zrealizowany, Nokia ograniczy dużą, istniejącą od lat strukturę operacyjną do wąskiej funkcji wsparcia obecnych klientów.
Najpewniejsza informacja związana ze stanowiskiem firmy jest taka, że Nokia dostosowuje działalność w Chinach do globalnego modelu operacyjnego, ponieważ jej biznes na tym rynku systematycznie się kurczy. Szeroko opisywane jest także zamknięcie centrum R&D w Hangzhou i związany z nim wpływ na około 1600 miejsc pracy.
Mniej pewne pozostają:
Najostrożniejszy wniosek jest zatem następujący: Nokia przeprowadza etapowe, niemal całkowite wygaszanie działalności w Chinach kontynentalnych, którego zakończenie zaplanowano na koniec 2026 roku. Nie oznacza to jednak, że każdy szczegół opisywanego planu został formalnie potwierdzony przez spółkę.