Wyższe rentowności obligacji przeniosły słabość Wall Street do Azji

Bezpośrednim impulsem była kombinacja spadków amerykańskich akcji i rosnących rentowności obligacji. Gdy rentowności obligacji skarbowych USA idą w górę, rośnie również stopa dyskontowa używana do wyceny przyszłych zysków przedsiębiorstw. Najmocniej odczuwają to zwykle spółki wzrostowe i technologiczne, ponieważ większa część ich wyceny opiera się na zyskach oczekiwanych dopiero w odleglejszej przyszłości.

Spadki na Wall Street nadały więc azjatyckim rynkom defensywny ton. Presję zwiększały obawy, że droższy kredyt ograniczy konsumpcję i inwestycje firm. Słabsza dynamika sprzedaży w Walmart dodatkowo podważyła przekonanie o sile amerykańskiego konsumenta.

Dlaczego plan wykupu obligacji przez Departament Skarbu USA nie uspokoił rynku

Departament Skarbu USA zapowiedział co najmniej podwojenie maksymalnej wartości operacji wykupu długoterminowych obligacji o stałym kuponie — z 2 do co najmniej 4 mld dolarów na operację. Program obejmie papiery z terminem zapadalności od 10 do 20 lat oraz od 20 do 30 lat, a jego rozpoczęcie zaplanowano na 9 września.

Początkowo ogłoszenie pomogło obniżyć długoterminowe rentowności i wsparło odbicie azjatyckich akcji poprzedniego dnia. Ulga okazała się jednak krótkotrwała. Inwestorzy zaczęli pytać, czy skala wykupów jest wystarczająca wobec głębszych problemów rynku obligacji — obaw inflacyjnych oraz ogromnej podaży długu publicznego, który musi zostać wchłonięty przez prywatnych inwestorów.

Rentowności ponownie ruszyły w górę. W czwartek rentowność 10-letnich obligacji USA przekroczyła 4,70%, a rosła także rentowność papierów 30-letnich. Rynek potraktował więc działanie Departamentu Skarbu jako wsparcie płynności, a nie rozwiązanie podstawowych problemów fiskalnych i inflacyjnych.

Ropa i napięcia wokół Iranu podtrzymały obawy o inflację

Dodatkowym źródłem presji były ceny ropy. Nierozwiązane napięcia związane z Iranem oraz brak szybkiego przełomu w rozmowach dyplomatycznych sprawiły, że inwestorzy nadal uwzględniali podwyższone ryzyko na rynku energii. Wcześniej w tygodniu ropa Brent przekroczyła 91 dolarów za baryłkę, gdy wygasło zawieszenie broni, a nadzieje na szybkie porozumienie osłabły.

Droższa energia może podbijać inflację ogółem i ograniczać siłę nabywczą gospodarstw domowych. Zwiększa również koszty działalności przedsiębiorstw, a bankom centralnym utrudnia szybkie obniżanie stóp procentowych. Dla giełd oznacza to szczególnie trudną kombinację: słabsze perspektywy wzrostu przy jednocześnie wyższych stopach dyskontowych.

Japonia otrzymała dodatkowy sygnał dotyczący polityki pieniężnej

Dane o inflacji w Japonii wzmocniły obawy związane z rynkiem obligacji. Roczna inflacja konsumencka wzrosła w lipcu do 1,9% z 1,6% w czerwcu, a inflacja bazowa — nieuwzględniająca świeżej żywności, lecz obejmująca energię — zwiększyła się do 1,8%.

Osobne dane o cenach hurtowych pokazały, że inflacja producencka wyniosła w lipcu 7,2% rok do roku. Podtrzymało to oczekiwania, że Bank Japonii może rozważać podwyżkę stóp we wrześniu. Mniej łagodna polityka banku centralnego zwiększałaby prawdopodobieństwo wzrostu krajowych rentowności, a tym samym wywierała dodatkową presję na wyceny japońskich akcji.

Dane o cenach nie przesądzały jednak o podwyżce. Inflacja bazowa wciąż pozostawała poniżej celu Banku Japonii wynoszącego 2%, a termin i skala ewentualnej zmiany nadal zależały od kolejnych odczytów oraz oceny sytuacji przez bank centralny.

Co może zdecydować o dalszym kierunku rynków?

W krótkim terminie kluczowe będzie to, czy wzrost rentowności obligacji i cen ropy wyhamuje. Inwestorzy zwracali szczególną uwagę na trzy wydarzenia:

• Jackson Hole: wypowiedzi przedstawicieli banków centralnych mogą pokazać, jak oceniają uporczywą inflację, wysokie długoterminowe rentowności i przyszłą ścieżkę stóp procentowych.
• Wyniki Nvidii: raport spółki będzie testem tego, czy silne zyski związane ze sztuczną inteligencją nadal mogą uzasadniać wysokie wyceny technologii w warunkach rosnących rentowności.
• Bazowa inflacja PCE w USA: to preferowany przez Rezerwę Federalną miernik inflacji. Niższy odczyt mógłby wesprzeć scenariusz spadku rentowności, natomiast wyższy prawdopodobnie przedłużyłby presję na aktywa ryzykowne.

Najważniejszy wniosek jest taki, że azjatyckie giełdy reagowały na problem obejmujący kilka klas aktywów jednocześnie. Obligacje sygnalizowały wyższe długoterminowe koszty finansowania, ropa podtrzymywała obawy inflacyjne, a akcje musiały uzasadnić wysokie wyceny mimo trudniejszego otoczenia. Stabilizacja rentowności amerykańskich obligacji, złagodzenie ryzyka związanego z Iranem lub uspokajające dane o inflacji mogłyby pomóc rynkom odrobić straty. Bez takich sygnałów japońskie, południowokoreańskie i inne technologiczne rynki akcji pozostawały szczególnie podatne na dalsze wahania.

Wyższe rentowności obligacji przeniosły słabość Wall Street do Azji

Bezpośrednim impulsem była kombinacja spadków amerykańskich akcji i rosnących rentowności obligacji. Gdy rentowności obligacji skarbowych USA idą w górę, rośnie również stopa dyskontowa używana do wyceny przyszłych zysków przedsiębiorstw. Najmocniej odczuwają to zwykle spółki wzrostowe i technologiczne, ponieważ większa część ich wyceny opiera się na zyskach oczekiwanych dopiero w odleglejszej przyszłości.

Spadki na Wall Street nadały więc azjatyckim rynkom defensywny ton. Presję zwiększały obawy, że droższy kredyt ograniczy konsumpcję i inwestycje firm. Słabsza dynamika sprzedaży w Walmart dodatkowo podważyła przekonanie o sile amerykańskiego konsumenta.

Dlaczego plan wykupu obligacji przez Departament Skarbu USA nie uspokoił rynku

Departament Skarbu USA zapowiedział co najmniej podwojenie maksymalnej wartości operacji wykupu długoterminowych obligacji o stałym kuponie — z 2 do co najmniej 4 mld dolarów na operację. Program obejmie papiery z terminem zapadalności od 10 do 20 lat oraz od 20 do 30 lat, a jego rozpoczęcie zaplanowano na 9 września.

Początkowo ogłoszenie pomogło obniżyć długoterminowe rentowności i wsparło odbicie azjatyckich akcji poprzedniego dnia. Ulga okazała się jednak krótkotrwała. Inwestorzy zaczęli pytać, czy skala wykupów jest wystarczająca wobec głębszych problemów rynku obligacji — obaw inflacyjnych oraz ogromnej podaży długu publicznego, który musi zostać wchłonięty przez prywatnych inwestorów.

Rentowności ponownie ruszyły w górę. W czwartek rentowność 10-letnich obligacji USA przekroczyła 4,70%, a rosła także rentowność papierów 30-letnich. Rynek potraktował więc działanie Departamentu Skarbu jako wsparcie płynności, a nie rozwiązanie podstawowych problemów fiskalnych i inflacyjnych.

Ropa i napięcia wokół Iranu podtrzymały obawy o inflację

Dodatkowym źródłem presji były ceny ropy. Nierozwiązane napięcia związane z Iranem oraz brak szybkiego przełomu w rozmowach dyplomatycznych sprawiły, że inwestorzy nadal uwzględniali podwyższone ryzyko na rynku energii. Wcześniej w tygodniu ropa Brent przekroczyła 91 dolarów za baryłkę, gdy wygasło zawieszenie broni, a nadzieje na szybkie porozumienie osłabły.

Droższa energia może podbijać inflację ogółem i ograniczać siłę nabywczą gospodarstw domowych. Zwiększa również koszty działalności przedsiębiorstw, a bankom centralnym utrudnia szybkie obniżanie stóp procentowych. Dla giełd oznacza to szczególnie trudną kombinację: słabsze perspektywy wzrostu przy jednocześnie wyższych stopach dyskontowych.

Japonia otrzymała dodatkowy sygnał dotyczący polityki pieniężnej

Dane o inflacji w Japonii wzmocniły obawy związane z rynkiem obligacji. Roczna inflacja konsumencka wzrosła w lipcu do 1,9% z 1,6% w czerwcu, a inflacja bazowa — nieuwzględniająca świeżej żywności, lecz obejmująca energię — zwiększyła się do 1,8%.

Osobne dane o cenach hurtowych pokazały, że inflacja producencka wyniosła w lipcu 7,2% rok do roku. Podtrzymało to oczekiwania, że Bank Japonii może rozważać podwyżkę stóp we wrześniu. Mniej łagodna polityka banku centralnego zwiększałaby prawdopodobieństwo wzrostu krajowych rentowności, a tym samym wywierała dodatkową presję na wyceny japońskich akcji.

Dane o cenach nie przesądzały jednak o podwyżce. Inflacja bazowa wciąż pozostawała poniżej celu Banku Japonii wynoszącego 2%, a termin i skala ewentualnej zmiany nadal zależały od kolejnych odczytów oraz oceny sytuacji przez bank centralny.

Co może zdecydować o dalszym kierunku rynków?

W krótkim terminie kluczowe będzie to, czy wzrost rentowności obligacji i cen ropy wyhamuje. Inwestorzy zwracali szczególną uwagę na trzy wydarzenia:

• Jackson Hole: wypowiedzi przedstawicieli banków centralnych mogą pokazać, jak oceniają uporczywą inflację, wysokie długoterminowe rentowności i przyszłą ścieżkę stóp procentowych.
• Wyniki Nvidii: raport spółki będzie testem tego, czy silne zyski związane ze sztuczną inteligencją nadal mogą uzasadniać wysokie wyceny technologii w warunkach rosnących rentowności.
• Bazowa inflacja PCE w USA: to preferowany przez Rezerwę Federalną miernik inflacji. Niższy odczyt mógłby wesprzeć scenariusz spadku rentowności, natomiast wyższy prawdopodobnie przedłużyłby presję na aktywa ryzykowne.

Najważniejszy wniosek jest taki, że azjatyckie giełdy reagowały na problem obejmujący kilka klas aktywów jednocześnie. Obligacje sygnalizowały wyższe długoterminowe koszty finansowania, ropa podtrzymywała obawy inflacyjne, a akcje musiały uzasadnić wysokie wyceny mimo trudniejszego otoczenia. Stabilizacja rentowności amerykańskich obligacji, złagodzenie ryzyka związanego z Iranem lub uspokajające dane o inflacji mogłyby pomóc rynkom odrobić straty. Bez takich sygnałów japońskie, południowokoreańskie i inne technologiczne rynki akcji pozostawały szczególnie podatne na dalsze wahania.