AI pożycza na potęgę. Czy dług Big Techu podbija rentowność obligacji?

Dług AI wchodzi do głównego nurtu rynku obligacji

Największe firmy technologiczne — określane mianem hyperscalerów, czyli dostawców infrastruktury chmurowej działających na ogromną skalę — finansują rozbudowę centrów danych, zakup chipów i rozwój usług AI coraz częściej za pomocą długu.

Według przyjętego zestawienia Alphabet, Amazon, Meta i Oracle miały wyemitować w 2026 roku niemal 223 mld dolarów obligacji, czyli ponad dwa razy więcej niż w całym 2025 roku. Takie liczby zależą jednak od daty pomiaru i metodologii: różne zestawienia mogą obejmować albo pomijać finansowanie prywatne, finansowanie projektowe oraz dług dostawców.

Skala całego zjawiska jest jeszcze większa. Morgan Stanley prognozuje, że globalna emisja długu powiązanego z AI może w 2026 roku sięgnąć niemal 570 mld dolarów. W połowie roku obligacje związane z AI odpowiadały za około 15 proc. emisji papierów o ratingu inwestycyjnym.

Jak emisje Big Techu mogą wpływać na rentowności?

Nie chodzi o to, że zadłużenie firm AI jest większe od rynku obligacji skarbowych. Kluczowy jest jednoczesny napływ dużej podaży. Rządy finansują deficyty, a technologiczni giganci inwestują setki miliardów dolarów w infrastrukturę. Obie grupy zwracają się do tych samych inwestorów: funduszy emerytalnych, ubezpieczycieli i globalnych firm zarządzających aktywami.

Aby przekonać rynek do wchłonięcia większej podaży, emitenci muszą zaoferować wyższe oprocentowanie. Dla firm oznacza to wzrost kosztu finansowania. W przypadku obligacji skarbowych dodatkowa konkurencja może podnosić tak zwaną premię terminową, czyli dodatkową rekompensatę oczekiwaną przez inwestora za związanie kapitału na długi okres.

Rentowności realnych obligacji — po uwzględnieniu inflacji — wzrosły w największych gospodarkach do najwyższych poziomów od ponad dekady, gdy jednocześnie przyspieszyły emisje długu publicznego i związanego z AI. Rentowność 30-letnich obligacji skarbowych USA przekroczyła niedawno 5,3 proc., zbliżając się do poziomu niewidzianego od 19 lat. Towarzyszyły temu globalna wyprzedaż obligacji oraz perspektywa wzrostu amerykańskiego długu publicznego do około 40 bln dolarów.

To jednak nie oznacza, że emisje hyperscalerów są główną przyczyną wzrostu rentowności obligacji skarbowych. Na rynek wpływają również oczekiwania inflacyjne, deficyty budżetowe, skala podaży długu publicznego, tempo wzrostu gospodarczego, ryzyko geopolityczne, decyzje banków centralnych i sama premia terminowa. Dług AI może nasilać nierównowagę między podażą a popytem, ale dostępne dane nie pozwalają przypisać mu całej winy za przecenę amerykańskich obligacji.

Firmy szukają inwestorów poza rynkiem dolarowym

Rosnące potrzeby finansowe skłaniają Big Tech do emisji w wielu walutach. Alphabet przeprowadził pierwszą emisję obligacji w dolarach australijskich, pozyskując 5,5 mld dolarów australijskich w ramach transz o terminie zapadalności wynoszącym 3, 5, 10 i 20 lat. Wartość zapisów przekroczyła 18 mld dolarów australijskich. Była to pierwsza emisja hyperscalera AI na australijskim rynku.

Najdłuższa, 20-letnia transza oferowała rentowność około 6,9 proc. To pokazuje, że nawet firma o bardzo wysokiej wiarygodności kredytowej może zapłacić wyraźnie więcej, gdy dywersyfikuje finansowanie pod względem geografii i waluty.

Alphabet jest już dużym emitentem na rynkach obligacji korporacyjnych denominowanych w euro, funtach szterlingach, frankach szwajcarskich i jenach. Z kolei marcowa emisja Amazona o wartości 14,5 mld euro była największą transakcją w historii europejskiego rynku obligacji korporacyjnych.

Co to oznacza dla inwestorów nastawionych na dochód?

Obligacje hyperscalerów mogą oferować rentowności rzędu 4,75–8 proc., zależnie od emitenta i terminu zapadalności. Dla inwestorów gotowych zaakceptować ryzyko stóp procentowych i spreadów kredytowych może to być atrakcyjny nominalny dochód od papierów firm, które w większości mają rating inwestycyjny. Duże księgi popytu — jak w przypadku australijskiej emisji Alphabetu — potwierdzają zainteresowanie instytucji rozpoznawalnymi markami.

Nie każdy „bond AI” oznacza jednak ten sam poziom bezpieczeństwa. Zadłużenie Alphabetu, Amazona czy Mety różni się zasadniczo od obligacji deweloperów centrów danych, producentów sprzętu, mniejszych firm AI oraz podmiotów utworzonych specjalnie do finansowania konkretnych projektów.

Przed zakupem inwestor powinien sprawdzić między innymi:

• czy są to uprzywilejowane obligacje niezabezpieczone spółki-matki, czy dług zabezpieczony aktywami;
• czy zadłużenie jest podporządkowane strukturalnie wobec wierzycieli innych podmiotów grupy;
• jaki wpływ mają leasingi i finansowanie pozabilansowe;
• w jakiej walucie występuje dług i czy inwestor ponosi ryzyko kursowe;
• jak duża część rentowności wynika z długiego terminu zapadalności, a jak duża z ryzyka kredytowego.

Najważniejsze ryzyka

Ryzyko duration. Atrakcyjniejsze oprocentowanie często wiąże się z długim terminem zapadalności. Jeżeli rentowności wzrosną jeszcze bardziej, ceny takich obligacji mogą mocno spaść. Jeżeli rentowności spadną, wcześniej zablokowany kupon zyska na wartości, ale reinwestowanie środków po wykupie będzie mniej opłacalne.

Ryzyko przychodów z AI. Firmy zaciągają dług, zanim ostateczne przychody i stopy zwrotu z infrastruktury AI zostaną potwierdzone. Wolniejsza monetyzacja, utrzymujące się wysokie nakłady inwestycyjne lub presja konkurencyjna na marże usług chmurowych mogą pogorszyć wskaźniki zadłużenia i zwiększyć spready kredytowe — nawet w przypadku obecnie silnych emitentów.

Ryzyko absorpcji. Popyt inwestorów pozostaje duży, ale staje się bardziej selektywny wraz ze wzrostem podaży i rentowności. Analitycy ostrzegają, że rynek długu o ratingu inwestycyjnym może nie być w stanie wchłonąć wszystkich potrzeb finansowych hyperscalerów. W efekcie firmy mogą być zmuszone do oferowania szerszych spreadów i wyższych kuponów, korzystania z kredytu prywatnego, emisji akcji albo bardziej złożonych struktur finansowania.

Wniosek dla portfela

Obligacje finansujące rozwój AI stały się ważnym dodatkowym źródłem podaży na globalnym rynku długu. Mogą konkurować z obligacjami rządowymi o długoterminowy kapitał i dokładać się do presji na wzrost rentowności, ale nie są samodzielnym wyjaśnieniem ruchów na rynku Treasury.

Najbardziej defensywne podejście polega na traktowaniu ich jako części zdywersyfikowanej alokacji kredytowej, a nie zamiennika obligacji skarbowych. W praktyce oznacza to koncentrację na sile bilansu i uprzywilejowaniu wierzyciela, rozłożenie terminów zapadalności oraz ostrożność wobec papierów oferujących najwyższe, 8-procentowe rentowności bez dokładnego zrozumienia dodatkowego ryzyka projektu, zadłużenia, płynności, waluty i struktury prawnej.