W raportowanych testach netperf TCP_STREAM przepustowość VXLAN wzrosła:

• o 14,9% przy standardowym MTU — z 34,44 do 39,56 Gbit/s;
• o 34,7% po wyłączeniu sprzętowego offloadingu tunelu — z 21,82 do 29,39 Gbit/s.

Dla Geneve odnotowano wzrost o 9,4% przy standardowym MTU — z 37,39 do 40,89 Gbit/s.

To wyniki zależne od konkretnej konfiguracji, a nie obietnica uniwersalnego przyspieszenia każdego systemu z Linuksem 7.3. Rzeczywiste korzyści będą zależeć między innymi od wartości gso_max_size i gro_max_size, możliwości karty sieciowej, stanu offloadingu, MTU, rodzaju tunelu oraz charakterystyki obciążenia.

Mniej rywalizacji o globalną blokadę RTNL

Drugi istotny kierunek zmian dotyczy reguł routingu IPv4 i IPv6. Operacje dodawania i usuwania reguł FIB — RTM_NEWRULE oraz RTM_DEL RULE — w miarę możliwości przesunięto z szerokiej serializacji przez RTNL na blokady mutex przypisane do poszczególnych struktur fib_rules_ops. RTNL nadal jest potrzebna w niektórych ścieżkach, w tym przy fib_unmerge() dla pierwszej reguły IPv4.

W syntetycznym teście obejmującym 4096 przestrzeni nazw i równoległe dodawanie po 1024 reguły do każdej z nich czas dla IPv4 spadł z 22,752 do 0,918 sekundy, czyli około 24,8 raza. Dla IPv6 wynik poprawił się z 35,181 do 1,214 sekundy, co oznacza około 29-krotne przyspieszenie.

To pomiar skrajnego poziomu równoległej rywalizacji między przestrzeniami nazw, a nie bezpośrednia prognoza skrócenia każdego uruchomienia kontenera. W praktyce zmiana jest przede wszystkim interesująca dla dużych hostów, systemów wielodzierżawnych i środowisk intensywnie modyfikujących konfigurację routingu.

Twórcy próbują opanować „potop” patchy generowanych przez AI

Jakub Kicinski poinformował, że w tym cyklu do podsystemu net trafiły 632 patche, a do net-next — 648. Według jego szacunków od jednej trzeciej do połowy zmian w net-next stanowiły poprawki, porządki lub doprecyzowania o niskim priorytecie, przygotowane z udziałem AI. Oznaczałoby to około 216–324 patchy. Kicinski i Paolo Abeni opisali obciążenie opiekunów jako „całkowicie przytłaczające”.

Odpowiedzią ma być wykorzystanie wielu czołowych modeli AI do pierwszego przeglądu każdej poprawki. Dostęp i budżet na takie testy zapewniła firma Meta. Zastosowanie kilku modeli ma ograniczyć ryzyko, że pojedynczy model przeoczy problem lub wygeneruje przekonująco brzmiącą halucynację.

Planowana automatyzacja obejmuje między innymi zarządzanie zgłoszeniami w Patchworku, typowe uwagi procesowe, edycję opisów commitów, a być może także nakładanie patchy, które zostały już sprawdzone przez zaufanych opiekunów. Nie jest to jednak próba zastąpienia maintainerów.

Ludzka ocena pozostaje szczególnie ważna w rzadkich i podatnych na wyścigi ścieżkach kodu — na przykład związanych z błędami PCIe, timeoutami oraz odzyskiwaniem sprzętu. W takich przypadkach znaczenie ma nie tylko zgodność z API, lecz także właściwa kolejność operacji podczas przywracania urządzenia.

Nowe sterowniki i pozostałe zmiany sieciowe

Wśród innych zmian w tym cyklu znalazły się:

• początkowy sterownik Wi‑Fi HaLow Morse Micro mm81x dla urządzeń USB i SDIO oraz nowy sterownik bezprzewodowy NXPWIFI; kontynuowano również prace nad MLO;
• szkielet sterownika Intel iXD, przeznaczonego do obsługi Intel Control Plane PIC Function w układach E2100 i nowszych IPU/FNIC;
• początkowa obsługa CXL dla kart sieciowych AMD/Solarflare oraz możliwość flashowania firmware’u w kartach AMD Pensando;
• mechanizm awaryjnego przycinania kolejki pakietów poza kolejnością w MPTCP, uruchamiany przy skrajnej presji pamięci. Ma on pomóc w odzyskiwaniu i retransmisji danych, a nie zwiększać normalną przepustowość;
• lepsze raportowanie błędów dla AF_UNIX i SCM_RIGHTS. Przy użyciu SO_RIGHTS_NOTRUNC odbiorca może ustalić, który deskryptor został odrzucony przez moduł LSM i jaki błąd wystąpił, zamiast tracić resztę tablicy po pierwszej nieudanej próbie.

Kiedy pojawi się Linux 7.3?

Pierwszy kandydat do wydania, Linux 7.3-rc1, był oczekiwany około 30 sierpnia 2026 r., natomiast stabilna wersja miała pojawić się pod koniec października, o ile standardowy harmonogram nie ulegnie zmianie.

Użytkownicy dystrybucji o stałym cyklu wydań prawdopodobnie poczekają znacznie dłużej. Dystrybucje samodzielnie wybierają wersje jąder, backportują potrzebne poprawki, testują je i publikują według własnych harmonogramów. Dystrybucje kroczące mogą udostępnić Linuxa 7.3 wcześniej. CachyOS jest potencjalnym wczesnym użytkownikiem, ale dostępne informacje nie potwierdzają konkretnej daty przyjęcia tego jądra; sierpniowe obrazy tej dystrybucji nadal korzystały z Linuxa 7.1.

W raportowanych testach netperf TCP_STREAM przepustowość VXLAN wzrosła:

• o 14,9% przy standardowym MTU — z 34,44 do 39,56 Gbit/s;
• o 34,7% po wyłączeniu sprzętowego offloadingu tunelu — z 21,82 do 29,39 Gbit/s.

Dla Geneve odnotowano wzrost o 9,4% przy standardowym MTU — z 37,39 do 40,89 Gbit/s.

To wyniki zależne od konkretnej konfiguracji, a nie obietnica uniwersalnego przyspieszenia każdego systemu z Linuksem 7.3. Rzeczywiste korzyści będą zależeć między innymi od wartości gso_max_size i gro_max_size, możliwości karty sieciowej, stanu offloadingu, MTU, rodzaju tunelu oraz charakterystyki obciążenia.

Mniej rywalizacji o globalną blokadę RTNL

Drugi istotny kierunek zmian dotyczy reguł routingu IPv4 i IPv6. Operacje dodawania i usuwania reguł FIB — RTM_NEWRULE oraz RTM_DEL RULE — w miarę możliwości przesunięto z szerokiej serializacji przez RTNL na blokady mutex przypisane do poszczególnych struktur fib_rules_ops. RTNL nadal jest potrzebna w niektórych ścieżkach, w tym przy fib_unmerge() dla pierwszej reguły IPv4.

W syntetycznym teście obejmującym 4096 przestrzeni nazw i równoległe dodawanie po 1024 reguły do każdej z nich czas dla IPv4 spadł z 22,752 do 0,918 sekundy, czyli około 24,8 raza. Dla IPv6 wynik poprawił się z 35,181 do 1,214 sekundy, co oznacza około 29-krotne przyspieszenie.

To pomiar skrajnego poziomu równoległej rywalizacji między przestrzeniami nazw, a nie bezpośrednia prognoza skrócenia każdego uruchomienia kontenera. W praktyce zmiana jest przede wszystkim interesująca dla dużych hostów, systemów wielodzierżawnych i środowisk intensywnie modyfikujących konfigurację routingu.

Twórcy próbują opanować „potop” patchy generowanych przez AI

Jakub Kicinski poinformował, że w tym cyklu do podsystemu net trafiły 632 patche, a do net-next — 648. Według jego szacunków od jednej trzeciej do połowy zmian w net-next stanowiły poprawki, porządki lub doprecyzowania o niskim priorytecie, przygotowane z udziałem AI. Oznaczałoby to około 216–324 patchy. Kicinski i Paolo Abeni opisali obciążenie opiekunów jako „całkowicie przytłaczające”.

Odpowiedzią ma być wykorzystanie wielu czołowych modeli AI do pierwszego przeglądu każdej poprawki. Dostęp i budżet na takie testy zapewniła firma Meta. Zastosowanie kilku modeli ma ograniczyć ryzyko, że pojedynczy model przeoczy problem lub wygeneruje przekonująco brzmiącą halucynację.

Planowana automatyzacja obejmuje między innymi zarządzanie zgłoszeniami w Patchworku, typowe uwagi procesowe, edycję opisów commitów, a być może także nakładanie patchy, które zostały już sprawdzone przez zaufanych opiekunów. Nie jest to jednak próba zastąpienia maintainerów.

Ludzka ocena pozostaje szczególnie ważna w rzadkich i podatnych na wyścigi ścieżkach kodu — na przykład związanych z błędami PCIe, timeoutami oraz odzyskiwaniem sprzętu. W takich przypadkach znaczenie ma nie tylko zgodność z API, lecz także właściwa kolejność operacji podczas przywracania urządzenia.

Nowe sterowniki i pozostałe zmiany sieciowe

Wśród innych zmian w tym cyklu znalazły się:

• początkowy sterownik Wi‑Fi HaLow Morse Micro mm81x dla urządzeń USB i SDIO oraz nowy sterownik bezprzewodowy NXPWIFI; kontynuowano również prace nad MLO;
• szkielet sterownika Intel iXD, przeznaczonego do obsługi Intel Control Plane PIC Function w układach E2100 i nowszych IPU/FNIC;
• początkowa obsługa CXL dla kart sieciowych AMD/Solarflare oraz możliwość flashowania firmware’u w kartach AMD Pensando;
• mechanizm awaryjnego przycinania kolejki pakietów poza kolejnością w MPTCP, uruchamiany przy skrajnej presji pamięci. Ma on pomóc w odzyskiwaniu i retransmisji danych, a nie zwiększać normalną przepustowość;
• lepsze raportowanie błędów dla AF_UNIX i SCM_RIGHTS. Przy użyciu SO_RIGHTS_NOTRUNC odbiorca może ustalić, który deskryptor został odrzucony przez moduł LSM i jaki błąd wystąpił, zamiast tracić resztę tablicy po pierwszej nieudanej próbie.

Kiedy pojawi się Linux 7.3?

Pierwszy kandydat do wydania, Linux 7.3-rc1, był oczekiwany około 30 sierpnia 2026 r., natomiast stabilna wersja miała pojawić się pod koniec października, o ile standardowy harmonogram nie ulegnie zmianie.

Użytkownicy dystrybucji o stałym cyklu wydań prawdopodobnie poczekają znacznie dłużej. Dystrybucje samodzielnie wybierają wersje jąder, backportują potrzebne poprawki, testują je i publikują według własnych harmonogramów. Dystrybucje kroczące mogą udostępnić Linuxa 7.3 wcześniej. CachyOS jest potencjalnym wczesnym użytkownikiem, ale dostępne informacje nie potwierdzają konkretnej daty przyjęcia tego jądra; sierpniowe obrazy tej dystrybucji nadal korzystały z Linuxa 7.1.