gso_max_sizegro_max_sizeDrugi istotny kierunek zmian dotyczy reguł routingu IPv4 i IPv6. Operacje dodawania i usuwania reguł FIB — RTM_NEWRULE oraz RTM_DEL RULEfib_rules_ops. RTNL nadal jest potrzebna w niektórych ścieżkach, w tym przy fib_unmerge() dla pierwszej reguły IPv4.
W syntetycznym teście obejmującym 4096 przestrzeni nazw i równoległe dodawanie po 1024 reguły do każdej z nich czas dla IPv4 spadł z 22,752 do 0,918 sekundy, czyli około 24,8 raza. Dla IPv6 wynik poprawił się z 35,181 do 1,214 sekundy, co oznacza około 29-krotne przyspieszenie.
To pomiar skrajnego poziomu równoległej rywalizacji między przestrzeniami nazw, a nie bezpośrednia prognoza skrócenia każdego uruchomienia kontenera. W praktyce zmiana jest przede wszystkim interesująca dla dużych hostów, systemów wielodzierżawnych i środowisk intensywnie modyfikujących konfigurację routingu.
Jakub Kicinski poinformował, że w tym cyklu do podsystemu net trafiły 632 patche, a do net-next — 648. Według jego szacunków od jednej trzeciej do połowy zmian w net-next stanowiły poprawki, porządki lub doprecyzowania o niskim priorytecie, przygotowane z udziałem AI. Oznaczałoby to około 216–324 patchy. Kicinski i Paolo Abeni opisali obciążenie opiekunów jako „całkowicie przytłaczające”.
Odpowiedzią ma być wykorzystanie wielu czołowych modeli AI do pierwszego przeglądu każdej poprawki. Dostęp i budżet na takie testy zapewniła firma Meta. Zastosowanie kilku modeli ma ograniczyć ryzyko, że pojedynczy model przeoczy problem lub wygeneruje przekonująco brzmiącą halucynację.
Planowana automatyzacja obejmuje między innymi zarządzanie zgłoszeniami w Patchworku, typowe uwagi procesowe, edycję opisów commitów, a być może także nakładanie patchy, które zostały już sprawdzone przez zaufanych opiekunów. Nie jest to jednak próba zastąpienia maintainerów.
Ludzka ocena pozostaje szczególnie ważna w rzadkich i podatnych na wyścigi ścieżkach kodu — na przykład związanych z błędami PCIe, timeoutami oraz odzyskiwaniem sprzętu. W takich przypadkach znaczenie ma nie tylko zgodność z API, lecz także właściwa kolejność operacji podczas przywracania urządzenia.
Wśród innych zmian w tym cyklu znalazły się:
AF_UNIX i SCM_RIGHTS. Przy użyciu SO_RIGHTS_NOTRUNC odbiorca może ustalić, który deskryptor został odrzucony przez moduł LSM i jaki błąd wystąpił, zamiast tracić resztę tablicy po pierwszej nieudanej próbie. Pierwszy kandydat do wydania, Linux 7.3-rc1, był oczekiwany około 30 sierpnia 2026 r., natomiast stabilna wersja miała pojawić się pod koniec października, o ile standardowy harmonogram nie ulegnie zmianie.
Użytkownicy dystrybucji o stałym cyklu wydań prawdopodobnie poczekają znacznie dłużej. Dystrybucje samodzielnie wybierają wersje jąder, backportują potrzebne poprawki, testują je i publikują według własnych harmonogramów. Dystrybucje kroczące mogą udostępnić Linuxa 7.3 wcześniej. CachyOS jest potencjalnym wczesnym użytkownikiem, ale dostępne informacje nie potwierdzają konkretnej daty przyjęcia tego jądra; sierpniowe obrazy tej dystrybucji nadal korzystały z Linuxa 7.1.