Atak na karetkę Czerwonego Półksiężyca w Hebronie. Przemoc osadników na Zachodnim Brzegu narasta

Kolejne ataki na ratowników i pracowników ochrony zdrowia

Atak w Hebronie nastąpił w czasie, gdy na Zachodnim Brzegu odnotowywano inne incydenty wymierzone w palestyński personel medyczny.

7 sierpnia osadnicy mieli zaatakować karetkę wysłaną do wcześniejszego zdarzenia w pobliżu Betlejem. PRCS informował, że kamienie uszkodziły pojazd, a załoga została spryskana gazem pieprzowym. Rannych zostało dwóch ratowników.

Kilka dni później, w pobliżu swojego domu w miejscowości Sa’ir na północny wschód od Hebronu, został postrzelony 26-letni palestyński pielęgniarz Muhammad Nabil al-Mutawwar. Według relacji powołujących się na palestyńskie organizacje medyczne i pielęgniarskie kula ciężko uszkodziła jego rdzeń kręgowy, powodując trwałe porażenie.

Te zdarzenia pokazują, że przemoc dotyka nie tylko pacjentów i mieszkańców, lecz także ludzi oraz pojazdy niezbędne do udzielania pomocy. Sam udokumentowany przebieg tych ataków nie stanowi jednak dowodu na istnienie skoordynowanej polityki ani na udział instytucji państwowych — takie szersze twierdzenia wymagają odrębnych dowodów.

Jak szybko narasta przemoc osadników?

Dane Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) wskazują na utrzymujący się wzrost liczby ataków powodujących palestyńskie ofiary, zniszczenia mienia lub oba te skutki:

• OCHA odnotowało 1291 takich ataków w 2023 roku, 1449 w 2024 roku i 1835 w 2025 roku.
• Do 11 czerwca 2026 roku udokumentowano ponad 1000 incydentów w ponad 230 społecznościach Zachodniego Brzegu. W tym kontekście przesiedlono ponad 2200 Palestyńczyków, wynika z danych ONZ.
• Pod koniec lipca OCHA informowało o ponad 1330 zdarzeniach od początku 2026 roku.
• Według danych ONZ ataki osadników odpowiadały za 55 proc. palestyńskich obrażeń na Zachodnim Brzegu w 2026 roku.
• Do 20 lipca w zdarzeniach związanych z osadnikami zginęło 18 Palestyńczyków — więcej niż w całym 2025 roku, gdy odnotowano 17 takich ofiar.

Liczby te nie są identyczne, ponieważ dotyczą różnych okresów sprawozdawczych i mogą opierać się na odmiennych definicjach incydentu lub datach granicznych. Ich kierunek jest jednak spójny: w 2026 roku ataki prowadzące do ofiar, zniszczeń mienia i przesiedleń następowały szybciej niż w poprzednich latach.

Dlaczego atak na ambulans ma szersze skutki humanitarne?

Uderzenie w karetkę powoduje co najmniej dwa rodzaje szkód. Po pierwsze, może zranić ratowników i pozbawić służbę sprawnego pojazdu. Po drugie, może opóźnić lub uniemożliwić leczenie pacjenta znajdującego się w środku. W takich warunkach załogi mają też mniejszą możliwość bezpiecznego wjazdu na obszary, gdzie trwa przemoc.

Z tego powodu PRCS uznał atakowanie zespołów medycznych i blokowanie ich pracy humanitarnej za naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego. Jest to stanowisko organizacji; dostępne źródła nie przedstawiają niezależnego orzeczenia prawnego dotyczącego tego konkretnego incydentu.

Atak wpisuje się w szerszy obraz przemocy opisywanej na Zachodnim Brzegu: napaści na rodziny i domy, niszczenie mienia, przesiedlenia oraz blokowanie dostępu do podstawowych środków i pomocy. W miejscowości Kusra osadnicy mieli otoczyć palestyńskie domy po odcięciu wody i prądu. Papież Leon wezwał do zakończenia powtarzającej się przemocy wobec palestyńskich cywilów, a ambasador USA Mike Huckabee określił oblężenie w Kusra mianem „przerażającego aktu terroru”.

Bezpośrednie fakty dotyczące sprawy z Hebronu są jasne: dwóch ratowników zostało rannych, ambulans uszkodzono tak, że nie nadawał się do dalszej służby, a transport pacjenta został zakłócony. Szersze dane pokazują, że zdarzenie było częścią szybko pogarszającego się wzorca przemocy osadników wymierzonej w cywilów i usługi medyczne na okupowanym Zachodnim Brzegu.