Anthropic wzmacnia obecność w Singapurze. Na początek rekrutuje na cztery stanowiska

Doktorat i wynagrodzenie ekonomisty

Oferta dla regionalnego ekonomisty badawczego wymagała doktoratu z ekonomii lub pokrewnej dziedziny ilościowej, mocnego doświadczenia w badaniach empirycznych oraz znajomości metod takich jak wnioskowanie przyczynowe, uczenie maszynowe i ekonomet ria. Wśród wymagań technicznych wymieniono także biegłość w Pythonie.

Przewidziane wynagrodzenie wynosiło 307 200–331 200 dolarów singapurskich rocznie.

Czy Anthropic otwiera biuro w Singapurze?

Plany firmy wzmacnia rejestracja podmiotu Anthropic PBC Asia Pacific w Singapurze. Według danych przywoływanych w lokalnych publikacjach spółka została zarejestrowana 20 maja 2026 r.

Nie należy jednak utożsamiać rejestracji podmiotu prawnego z pełnym uruchomieniem biura. Sama rejestracja nie określa skali zespołu, charakteru przestrzeni ani daty rozpoczęcia działalności. Anthropic nie ujawnił w opisywanym okresie szczegółów dotyczących funkcjonowania biura, choć oferty pracy wskazywały na obowiązek obecności w jednym z biur firmy przez co najmniej 25 proc. czasu.

Międzynarodowa obecność i powiązania z GIC

Anthropic ma siedzibę w San Francisco i rozwija międzynarodową sieć operacyjną, obejmującą m.in. Dublin, Londyn, Zurych i Tokio. Rekrutacja w Singapurze rozszerza ten zasięg o Azję Południowo-Wschodnią.

Z Singapurem firmę łączy także GIC, państwowy fundusz inwestycyjny tego kraju i jeden z jej znaczących inwestorów. GIC wraz z Coatue przewodził rundzie Series G o wartości 30 mld dolarów, w której wycenę Anthropic po transakcji ustalono na 380 mld dolarów. Fundusz wcześniej uczestniczył również w rundzie Series F o wartości 13 mld dolarów.

Następnie Anthropic pozyskał 65 mld dolarów w ramach rundy Series H, osiągając wycenę 965 mld dolarów po transakcji. GIC był jednym ze współliderów tej rundy.

Claude Mythos Preview i projekt Glasswing

Anthropic nie udostępnił modelu Claude Mythos Preview powszechnie. Firma twierdziła, że model może przewyższać ludzi w niektórych zadaniach związanych z cyberbezpieczeństwem i hakingiem, w tym w wykrywaniu luk w oprogramowaniu.

To klasyczny problem podwójnego zastosowania. Narzędzie pomagające obrońcom znaleźć i załatać podatności może jednocześnie umożliwić atakującym ich szybsze wyszukiwanie i wykorzystywanie na większą skalę.

Odpowiedzią Anthropic był Project Glasswing, czyli program kontrolowanego dostępu. Wybrane firmy technologiczne oraz organizacje odpowiedzialne za krytyczne elementy infrastruktury programistycznej otrzymały możliwość wykorzystania Mythos do skanowania ważnego oprogramowania pod kątem luk, zamiast dostępu do modelu przeznaczonego do szerokiego wdrażania. Celem było skierowanie jego możliwości na działania obronne i usuwanie podatności.

Ograniczony dostęp nie usuwa jednak całkowicie ryzyka nadużyć, wycieku modelu ani koncentracji szczególnie potężnych zdolności w rękach niewielkiej grupy podmiotów. Z powodu potencjalnych konsekwencji cybernetycznych amerykańska administracja miała rozważać udostępnienie Mythos wybranym agencjom federalnym.

Na czym polegał spór Anthropic z Pentagonem?

Konflikt z amerykańskim Departamentem Obrony nie sprowadzał się wyłącznie do tego, że Anthropic odmówił współpracy z wojskiem. Sednem sporu była próba uzyskania przez Pentagon bezwarunkowego dostępu do technologii firmy, podczas gdy Anthropic chciał utrzymać ograniczenia dotyczące szczególnie ryzykownych zastosowań — zwłaszcza autonomicznej broni i masowej inwigilacji.

Administracja prezydenta i Pentagon uznały te ograniczenia za nieakceptowalne w kontekście bezpieczeństwa narodowego. 27 lutego 2026 r. prezydent Donald Trump polecił agencjom federalnym zaprzestać korzystania z technologii Anthropic, a sekretarz obrony Pete Hegseth zapowiedział uznanie firmy za zagrożenie dla bezpieczeństwa łańcucha dostaw.

Spór ma szerszy wymiar niż pojedynczy kontrakt. Stanowisko Anthropic zakłada utrzymanie zabezpieczeń przy najbardziej ryzykownych zastosowaniach wojskowych. Krytycy w administracji argumentują natomiast, że prywatny dostawca nie powinien ograniczać sposobu użycia technologii, jeśli organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo narodowe uznają ją za potrzebną. Dostępne informacje wskazują więc na rzeczywisty konflikt dotyczący polityki i kontroli nad AI, a nie tylko na techniczny spór zakupowy.