Modele nie będą bazować wyłącznie na opublikowanych danych o właściwościach materiałów. Laboratorium ma generować nowe dane eksperymentalne łączące warunki syntezy z rzeczywistą wydajnością i trwałością produktu. Celem jest przeprowadzenie dziesiątek tysięcy reakcji, znalezienie kandydatów możliwych do zsyntetyzowania oraz stworzenie otwartych narzędzi programistycznych.
W praktyce chodzi o uzyskanie powtarzalnych „receptur” produkcyjnych, a nie tylko listy związków przewidzianych przez AI. Zastosowania mają obejmować materiały dla technologii postkrzemowych i kwantowych, trwałe elektrokatalizatory przydatne w produkcji czystego wodoru oraz powłoki odporne na korozję.
Program A*STAR i Imperial College London o wartości 10 mln dolarów singapurskich ma stworzyć model bazowy nauki o powierzchniach oraz platformę chmurową do przewidywania właściwości katalizatorów i warunków ich syntezy. Badania mają wspierać prace nad czystszymi paliwami, surowcami pozyskiwanymi z dwutlenku węgla oraz chemikaliami pochodzenia biologicznego.
Opis programu zakłada 500-krotne przyspieszenie komputerowego przeszukiwania przestrzeni możliwych rozwiązań. Pojawiające się czasem twierdzenia o „prawie pięciokrotnie większej szybkości i niższych kosztach” należy traktować ostrożnie, chyba że odnoszą się do odrębnego wskaźnika w późniejszym etapie prac.
NUS i Imperial opracowują narzędzia do rozumowania o programach. Mają one automatycznie analizować i testować kod, a także formalnie weryfikować jego poprawność i tworzyć dowody poprawnego działania. Jednocześnie narzędzia będą wykorzystywać mniej formalne metody rozumowania do interpretowania kodu, którego dokumentacja jest niepełna.
Zespół chce sprawdzić je na oprogramowaniu o istotnym znaczeniu, m.in. protokołach sieciowych i komponentach jądra Linuksa. Jednym z celów jest umożliwienie agentom AI audytowania kodu napisanego przez inne systemy AI.
Projekt MultiOmicsFM, prowadzony przez NUS i A*STAR, ma stworzyć model bazowy integrujący dane DNA, RNA oraz aktywności genów. Model będzie pracował na wieloetnicznych zbiorach danych z Singapuru i ma wspierać badania nad ryzykiem chorób oraz optymalizacją terapii mRNA.
Z kolei BloodCounts! wykorzysta model DeepCBC. Zamiast ograniczać się do podstawowych, zagregowanych wyników morfologii, model ma analizować pełne surowe parametry badania krwi oraz obrazy rozmazów krwi. Dzięki temu z powszechnie wykonywanego testu można będzie próbować wydobyć więcej informacji diagnostycznych, w tym wspierać przewidywanie ryzyka takich schorzeń jak udar czy nowotwory.
NUS i University of Illinois pracują nad cyfrowymi bliźniakami gospodarstw rolnych Azji Południowo-Wschodniej. Są to wirtualne reprezentacje pól, które łączą obserwowane dane z zasadami nauki o uprawie roślin.
Zakładanym rezultatem mają być zrozumiałe prognozy i narzędzia wspierające decyzje dotyczące terminów sadzenia, wykorzystania zasobów oraz łańcuchów dostaw. Chodzi więc nie tylko o uzyskanie trafnej prognozy, lecz także o wyjaśnienie, dlaczego model proponuje konkretne działanie.
Osiem projektów obejmuje również projektowane przez AI interfejsy poprawiające transport energii. Cały portfel łączy materiały, informatykę, nauki o życiu, energetykę i rolnictwo — AI4S nie jest więc programem ograniczonym do jednej gałęzi gospodarki.
AI może wskazać obiecujący materiał, cząsteczkę, eksperyment lub fragment kodu. Dopiero automatyczne laboratoria, badania wysokoprzepustowe, pomiary i formalna weryfikacja dostarczają dowodów potrzebnych do oceny, czy rozwiązanie jest możliwe do wytworzenia, bezpieczne i użyteczne. Materials Data Foundry najlepiej pokazuje tę zasadę zamkniętej pętli: model proponuje, laboratorium sprawdza, a wynik wraca do modelu.
AI4S ma także kształcić tak zwanych naukowców dwujęzycznych — badaczy swobodnie poruszających się zarówno w świecie sztucznej inteligencji, jak i w dziedzinach takich jak materiały, nauki o życiu czy nauka o informacji kwantowej. Dzięki temu pytania badawcze, jakość danych i ograniczenia eksperymentów mają wpływać na konstrukcję modeli od samego początku.
Singapur wykorzystuje finansowanie National Research Foundation, współpracę międzynarodową w ramach kampusu CREATE, wspólną infrastrukturę cyfrową i eksperymentalną, otwarte narzędzia oraz partnerów przemysłowych, aby stać się miejscem koordynującym badania oparte na AI i ich praktyczne zastosowania. Dwa programy Imperial są prowadzone przez Imperial Global Singapore w ośrodku CREATE i mają być dostępne dla badaczy z całego świata.
Najważniejszym sprawdzianem będzie to, czy projekty doprowadzą do powtarzalnych i skalowalnych rezultatów: procedur produkcyjnych, skutecznych katalizatorów, wiarygodnych dowodów przydatności klinicznej oraz niezawodnego oprogramowania. Sama zdolność AI do szybszego generowania przewidywań nie wystarczy.
Modele nie będą bazować wyłącznie na opublikowanych danych o właściwościach materiałów. Laboratorium ma generować nowe dane eksperymentalne łączące warunki syntezy z rzeczywistą wydajnością i trwałością produktu. Celem jest przeprowadzenie dziesiątek tysięcy reakcji, znalezienie kandydatów możliwych do zsyntetyzowania oraz stworzenie otwartych narzędzi programistycznych.
W praktyce chodzi o uzyskanie powtarzalnych „receptur” produkcyjnych, a nie tylko listy związków przewidzianych przez AI. Zastosowania mają obejmować materiały dla technologii postkrzemowych i kwantowych, trwałe elektrokatalizatory przydatne w produkcji czystego wodoru oraz powłoki odporne na korozję.
Program A*STAR i Imperial College London o wartości 10 mln dolarów singapurskich ma stworzyć model bazowy nauki o powierzchniach oraz platformę chmurową do przewidywania właściwości katalizatorów i warunków ich syntezy. Badania mają wspierać prace nad czystszymi paliwami, surowcami pozyskiwanymi z dwutlenku węgla oraz chemikaliami pochodzenia biologicznego.
Opis programu zakłada 500-krotne przyspieszenie komputerowego przeszukiwania przestrzeni możliwych rozwiązań. Pojawiające się czasem twierdzenia o „prawie pięciokrotnie większej szybkości i niższych kosztach” należy traktować ostrożnie, chyba że odnoszą się do odrębnego wskaźnika w późniejszym etapie prac.
NUS i Imperial opracowują narzędzia do rozumowania o programach. Mają one automatycznie analizować i testować kod, a także formalnie weryfikować jego poprawność i tworzyć dowody poprawnego działania. Jednocześnie narzędzia będą wykorzystywać mniej formalne metody rozumowania do interpretowania kodu, którego dokumentacja jest niepełna.
Zespół chce sprawdzić je na oprogramowaniu o istotnym znaczeniu, m.in. protokołach sieciowych i komponentach jądra Linuksa. Jednym z celów jest umożliwienie agentom AI audytowania kodu napisanego przez inne systemy AI.
Projekt MultiOmicsFM, prowadzony przez NUS i A*STAR, ma stworzyć model bazowy integrujący dane DNA, RNA oraz aktywności genów. Model będzie pracował na wieloetnicznych zbiorach danych z Singapuru i ma wspierać badania nad ryzykiem chorób oraz optymalizacją terapii mRNA.
Z kolei BloodCounts! wykorzysta model DeepCBC. Zamiast ograniczać się do podstawowych, zagregowanych wyników morfologii, model ma analizować pełne surowe parametry badania krwi oraz obrazy rozmazów krwi. Dzięki temu z powszechnie wykonywanego testu można będzie próbować wydobyć więcej informacji diagnostycznych, w tym wspierać przewidywanie ryzyka takich schorzeń jak udar czy nowotwory.
NUS i University of Illinois pracują nad cyfrowymi bliźniakami gospodarstw rolnych Azji Południowo-Wschodniej. Są to wirtualne reprezentacje pól, które łączą obserwowane dane z zasadami nauki o uprawie roślin.
Zakładanym rezultatem mają być zrozumiałe prognozy i narzędzia wspierające decyzje dotyczące terminów sadzenia, wykorzystania zasobów oraz łańcuchów dostaw. Chodzi więc nie tylko o uzyskanie trafnej prognozy, lecz także o wyjaśnienie, dlaczego model proponuje konkretne działanie.
Osiem projektów obejmuje również projektowane przez AI interfejsy poprawiające transport energii. Cały portfel łączy materiały, informatykę, nauki o życiu, energetykę i rolnictwo — AI4S nie jest więc programem ograniczonym do jednej gałęzi gospodarki.
AI może wskazać obiecujący materiał, cząsteczkę, eksperyment lub fragment kodu. Dopiero automatyczne laboratoria, badania wysokoprzepustowe, pomiary i formalna weryfikacja dostarczają dowodów potrzebnych do oceny, czy rozwiązanie jest możliwe do wytworzenia, bezpieczne i użyteczne. Materials Data Foundry najlepiej pokazuje tę zasadę zamkniętej pętli: model proponuje, laboratorium sprawdza, a wynik wraca do modelu.
AI4S ma także kształcić tak zwanych naukowców dwujęzycznych — badaczy swobodnie poruszających się zarówno w świecie sztucznej inteligencji, jak i w dziedzinach takich jak materiały, nauki o życiu czy nauka o informacji kwantowej. Dzięki temu pytania badawcze, jakość danych i ograniczenia eksperymentów mają wpływać na konstrukcję modeli od samego początku.
Singapur wykorzystuje finansowanie National Research Foundation, współpracę międzynarodową w ramach kampusu CREATE, wspólną infrastrukturę cyfrową i eksperymentalną, otwarte narzędzia oraz partnerów przemysłowych, aby stać się miejscem koordynującym badania oparte na AI i ich praktyczne zastosowania. Dwa programy Imperial są prowadzone przez Imperial Global Singapore w ośrodku CREATE i mają być dostępne dla badaczy z całego świata.
Najważniejszym sprawdzianem będzie to, czy projekty doprowadzą do powtarzalnych i skalowalnych rezultatów: procedur produkcyjnych, skutecznych katalizatorów, wiarygodnych dowodów przydatności klinicznej oraz niezawodnego oprogramowania. Sama zdolność AI do szybszego generowania przewidywań nie wystarczy.