Iran miał zaoferować 30 tys. dolarów za zabicie lub pojmanie amerykańskiego żołnierza

Kwota w dolarach jest przybliżonym przeliczeniem 5 mld irańskich tomanów. Większość relacji określała ją na około 30 tys. dolarów, choć jej dokładna wartość zależałaby od kursu walutowego.

Dlaczego kobiety miałyby dostać dwa razy więcej?

Hatami miał zapowiedzieć, że „odważne” lub „gorliwe” irańskie kobiety, które dokonałyby takiego czynu, otrzymałyby podwójną nagrodę — około 60 tys. dolarów według tego samego przeliczenia. Dostępne relacje przedstawiają tę podwyżkę jako symboliczne wyróżnienie udziału i odwagi kobiet, a nie jako odrębny wymóg wojskowy czy formalną kwalifikację.

Przekazane źródła nie wyjaśniają, czy bonus miałby konkretne uzasadnienie prawne, religijne lub administracyjne. Nie ma więc podstaw, by przedstawiać go jako element szczegółowo opisanego programu państwowego.

Brak kluczowych szczegółów operacyjnych

W wystąpieniu — zgodnie z dostępnymi relacjami — nie określono:

• gdzie amerykański wojskowy miałby zostać zaatakowany lub pojmany;
• kiedy takie działanie miałoby nastąpić;
• kto dokładnie mógłby ubiegać się o nagrodę;
• jak potwierdzano by pojmanie, śmierć lub przekazanie wojskowego; ani
• w jaki sposób i w jakim terminie wypłacono by pieniądze.

France 24 i inne media odnotowały, że Hatami nie podał ani miejsca, ani harmonogramu potencjalnej operacji. Sama deklaracja jest zatem dowodem na publicznie ogłoszoną groźbę i zachętę finansową, ale nie potwierdza istnienia działającego, finansowanego i możliwego do wyegzekwowania systemu nagród ani tego, że ktokolwiek próbował już po nią sięgnąć.

W niektórych przekazach pojawia się również twierdzenie, że Iran miałby odkupić broń uży­tą w ataku za dwukrotność jej wartości i przekazać ją do muzeum. Ta informacja pochodzi jednak z materiału wygenerowanego przez użytkownika w mediach społecznościowych i nie została niezależnie potwierdzona przez mocniejsze źródła. Nie należy więc traktować jej jako ustalonego elementu zapowiedzi.

Szerszy kontekst: wojna i Cieśnina Ormuz

Informacja o nagrodzie pojawiła się w czasie konfliktu amerykańsko-irańskiego, który — według dostarczonych materiałów — rozpoczął się 28 lutego od amerykańsko-izraelskich uderzeń na Iran. Późniejsze zawieszenie broni zostało w czerwcu uzupełnione wstępnym porozumieniem mającym zatrzymać wojnę i doprowadzić do ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz. Reuters informował jednak, że szczegóły porozumienia nie zostały opublikowane, a trwałe zawieszenie broni nadal wymagało negocjacji.

Cieśnina Ormuz pozostała głównym punktem nacisku. Iran uzależniał jej pełne otwarcie m.in. od zakończenia wojny, zniesienia amerykańskiej blokady morskiej, uzyskania odszkodowań za szkody wojenne oraz wycofania sił USA z regionu.

Teheran i Oman rozmawiały także o zasadach zarządzania żeglugą lub ponownego otwarcia szlaku. Irańskie przekazy głosiły, że uzgodnienia miałyby wykluczać jednostki amerykańskie i izraelskie oraz przewidywać kary dla naruszających je statków, podczas gdy inne relacje przedstawiały rozmowy jako próbę przywrócenia stabilnego transportu morskiego.

W tym kontekście słowa Hatamiego można odczytywać jako część szerszej eskalacji retorycznej dotyczącej obecności wojsk USA oraz dostępu do Zatoki Perskiej i Cieśniny Ormuz. Sama zapowiedź nie wskazuje jednak konkretnej operacji i nie dowodzi, że amerykańskie wojska lądowe znajdują się na terytorium Iranu.

Co wynika ze źródeł, a czego nie można potwierdzić?

Najmocniejszy wniosek oparty na dostępnych materiałach jest ograniczony, ale jasny: dowódca irańskiej armii miał publicznie ogłosić nagrodę około 30 tys. dolarów za zabicie amerykańskiego wojskowego lub pojmanie go i przekazanie Iranowi. W przypadku kobiet, które dokonałyby tego czynu, kwota miała zostać podwojona.

Nie wiadomo natomiast, jak taki program miałby działać, czy miałby potwierdzone finansowanie i mechanizm egzekwowania ani czy ktoś podjął próbę odebrania nagrody. Niezależnie należy oceniać także dodatkowe twierdzenia dotyczące szerszego konfliktu — w tym szczegółowe doniesienia o USS Abraham Lincoln, wypowiedzi polityczne o przejęciu kontroli nad Ormuzem oraz precyzyjne szacunki dotyczące zakłóceń w światowym handlu ropą i żegludze. Dostępne materiały nie pozwalają uznać ich za potwierdzone elementy samej zapowiedzi Hatamiego.