Upadek RSF w Sudanie przyspiesza. Gubernator Kordofanu ucieka, a setki bojowników składają broń

Sytuacja na froncie: sukcesy armii i odpowiedź RSF

Defekcje i kapitulacje nie miały miejsca w próżni. Pod koniec lipca i na początku sierpnia 2026 r. armia sudańska odniosła kluczowe zwycięstwa na polu bitwy. Odbudowała kontrolę nad krytyczną autostradą łączącą stolicę Chartum ze stolicą regionu Kordofanu, Al-Ubajjid, i odparła wiele ataków RSF w regionie Darfuru . W odpowiedzi przywódca RSF, Mohamed Hamdan Daglo („Hemedti”), opublikował wideo, w którym powiedział swoim bojownikom, że są „rozwiązani”, i że puszcza im wodze, by walczyli bez ograniczeń – komunikat ten został odebrany przez wielu jako oznaka desperacji po utracie strategicznej drogi .

Bilans ludzkich cierpień: ponad 14 milionów przesiedlonych i co najmniej 52 900 ofiar śmiertelnych

Ogromne żniwo wojny wciąż rosło. Do połowy sierpnia 2026 r. UNHCR i wiele agencji humanitarnych podało, że ponad 14 milionów ludzi zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów . Spośród nich około 11,3 miliona to osoby wewnętrznie przesiedlone, podczas gdy miliony innych uciekły jako uchodźcy do sąsiednich krajów, takich jak Czad, Egipt i Sudan Południowy . ONZ określiła tę sytuację jako „najgorszy kryzys humanitarny na świecie” .

Jeśli chodzi o ofiary śmiertelne, najbardziej systematycznie śledzone dane pochodzą z projektu Armed Conflict Location & Event Data (ACLED), który odnotował 52 904 łączną liczbę ofiar śmiertelnych wśród cywilów i kombatantów według stanu na czerwiec 2026 r. . Biuro Spraw Wewnętrznych Wielkiej Brytanii w lipcowym dokumencie politycznym z 2026 r. przytoczyło tę liczbę jako najlepszą dostępną systematycznie śledzoną wartość, jednocześnie zauważając, że całkowite szacunki z innych źródeł wahają się od 20 000 do 150 000 z powodu skrajnego niedorejestrowania . Niektóre źródła ONZ podają wyższą liczbę ofiar śmiertelnych wśród cywilów, wynoszącą około 59 000 .