Kluczowe czynniki wyprzedaży

1. Napięcia USA-Iran i impas w Cieśninie Ormuz

Rozmowy w sprawie ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz nie przyniosły widocznych postępów, utrzymując ceny ropy naftowej na podwyższonym poziomie i podsycając niepewność inflacyjną . USA oświadczyły, że mogą utrzymywać blokadę morską Iranu w nieskończoność, podczas gdy Teheran stwierdził, że nie pozwoli na ponowne otwarcie cieśniny, dopóki jego warunki nie zostaną spełnione . Inwestorzy obawiali się, że utrzymujące się wysokie koszty energii zmuszą EBC do dalszego zaostrzania polityki pieniężnej .

2. Oczekiwania na podwyżkę stóp EBC

Perspektywa dalszego zacieśniania polityki pieniężnej była głównym kanałem, przez który ryzyko geopolityczne przenosiło się na rynek obligacji:

• EBC utrzymał stopy procentowe bez zmian na posiedzeniu 23 lipca, ale pozostawił sobie furtkę do dalszych podwyżek, a prezes Lagarde ostrzegła, że pełny skutek szoku energetycznego nie został jeszcze odczuty .
• Do 13 sierpnia sondaż Reutersa wykazał, że 83% z 69 ekonomistów spodziewało się ostatecznej podwyżki stóp o 25 pkt bazowych na wrześniowym posiedzeniu – co czyni ten cykl zacieśniania najkrótszym od 2011 roku .
• Rynki pieniężne strefy euro 14 sierpnia wyceniały około 79% prawdopodobieństwa podwyżki stóp w przyszłym miesiącu, według wyceny swapów . Inne źródła danych wskazywały na prawdopodobieństwo w zakresie od 79% do 91%, w zależności od instrumentu .

3. Potwierdzenie silnego PKB w II kwartale

Drugi szacunek PKB za II kwartał opublikowany przez Eurostat 14 sierpnia potwierdził wzrost o 0,4% kwartał do kwartału – dwukrotnie więcej niż początkowa prognoza wynosząca 0,2% . Silniejszy wzrost osłabił argumenty za wcześniejszym wstrzymaniem podwyżek stóp przez EBC, wywierając dodatkową presję na ceny obligacji .

4. Presja podażowa ze strony emisji skarbowych

Duża emisja obligacji skarbowych przez główne rządy strefy euro (Francja, Włochy, Hiszpania) zwiększyła presję podażową, a rentowności rosły częściowo po to, by przyciągnąć nabywców w niepewnym otoczeniu geopolitycznym .

5. Globalne dane makroekonomiczne

Sprzedaż detaliczna w USA za lipiec okazała się słabsza niż oczekiwano, co chwilowo obniżyło rentowności amerykańskich obligacji skarbowych. Jednak wpływ na europejskie obligacje był krótkotrwały, gdyż ryzyko związane z Cieśniną Ormuz i oczekiwania co do podwyżki stóp EBC ponownie dały o sobie znać .

Szerszy wpływ na rynek

Wyprzedaż obligacji nie wywołała powszechnego odwrotu od ryzyka na innych klasach aktywów:

• Ceny ropy naftowej pozostały stosunkowo stonowane pomimo ryzyka geopolitycznego, ponieważ oznaki słabszego popytu globalnego ograniczyły wzrost .
• Akcje (np. DAX) odnotowały skoncentrowany wzrost napędzany przez spółki o dużej kapitalizacji, absorbując wyprzedaż obligacji .
• Amerykańskie obligacje skarbowe również odwróciły początkowy spadek, rosnąc równolegle z europejskimi rentownościami, gdy narracja o ryzyku inflacyjnym zdominowała rynki .
• Krótkoterminowe rentowności europejskie osiągnęły lub utrzymały się na wieloletnich maksimach, odzwierciedlając przekonanie rynku, że obniżki stóp są odległe nawet po spodziewanej ostatniej podwyżce .

Podsumowanie

Wyprzedaż obligacji z 14 sierpnia była klasycznym przykładem tego, jak geopolityczny szok podażowy na rynkach energii może przenosić się poprzez oczekiwania inflacyjne na wycenę polityki pieniężnej. Dopóki impas w Cieśninie Ormuz nie zostanie rozwiązany, EBC wydaje się gotowy do przeprowadzenia tego, co wielu oczekuje, że będzie ostatnią podwyżką stóp w tym cyklu we wrześniu. To, czy okaże się to szczytem, zależy od tego, czy spór ulegnie eskalacji, czy deeskalacji – to pytanie, które rynki obligacji będą nadal uważnie śledzić.

Kluczowe czynniki wyprzedaży

1. Napięcia USA-Iran i impas w Cieśninie Ormuz

Rozmowy w sprawie ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz nie przyniosły widocznych postępów, utrzymując ceny ropy naftowej na podwyższonym poziomie i podsycając niepewność inflacyjną . USA oświadczyły, że mogą utrzymywać blokadę morską Iranu w nieskończoność, podczas gdy Teheran stwierdził, że nie pozwoli na ponowne otwarcie cieśniny, dopóki jego warunki nie zostaną spełnione . Inwestorzy obawiali się, że utrzymujące się wysokie koszty energii zmuszą EBC do dalszego zaostrzania polityki pieniężnej .

2. Oczekiwania na podwyżkę stóp EBC

Perspektywa dalszego zacieśniania polityki pieniężnej była głównym kanałem, przez który ryzyko geopolityczne przenosiło się na rynek obligacji:

• EBC utrzymał stopy procentowe bez zmian na posiedzeniu 23 lipca, ale pozostawił sobie furtkę do dalszych podwyżek, a prezes Lagarde ostrzegła, że pełny skutek szoku energetycznego nie został jeszcze odczuty .
• Do 13 sierpnia sondaż Reutersa wykazał, że 83% z 69 ekonomistów spodziewało się ostatecznej podwyżki stóp o 25 pkt bazowych na wrześniowym posiedzeniu – co czyni ten cykl zacieśniania najkrótszym od 2011 roku .
• Rynki pieniężne strefy euro 14 sierpnia wyceniały około 79% prawdopodobieństwa podwyżki stóp w przyszłym miesiącu, według wyceny swapów . Inne źródła danych wskazywały na prawdopodobieństwo w zakresie od 79% do 91%, w zależności od instrumentu .

3. Potwierdzenie silnego PKB w II kwartale

Drugi szacunek PKB za II kwartał opublikowany przez Eurostat 14 sierpnia potwierdził wzrost o 0,4% kwartał do kwartału – dwukrotnie więcej niż początkowa prognoza wynosząca 0,2% . Silniejszy wzrost osłabił argumenty za wcześniejszym wstrzymaniem podwyżek stóp przez EBC, wywierając dodatkową presję na ceny obligacji .

4. Presja podażowa ze strony emisji skarbowych

Duża emisja obligacji skarbowych przez główne rządy strefy euro (Francja, Włochy, Hiszpania) zwiększyła presję podażową, a rentowności rosły częściowo po to, by przyciągnąć nabywców w niepewnym otoczeniu geopolitycznym .

5. Globalne dane makroekonomiczne

Sprzedaż detaliczna w USA za lipiec okazała się słabsza niż oczekiwano, co chwilowo obniżyło rentowności amerykańskich obligacji skarbowych. Jednak wpływ na europejskie obligacje był krótkotrwały, gdyż ryzyko związane z Cieśniną Ormuz i oczekiwania co do podwyżki stóp EBC ponownie dały o sobie znać .

Szerszy wpływ na rynek

Wyprzedaż obligacji nie wywołała powszechnego odwrotu od ryzyka na innych klasach aktywów:

• Ceny ropy naftowej pozostały stosunkowo stonowane pomimo ryzyka geopolitycznego, ponieważ oznaki słabszego popytu globalnego ograniczyły wzrost .
• Akcje (np. DAX) odnotowały skoncentrowany wzrost napędzany przez spółki o dużej kapitalizacji, absorbując wyprzedaż obligacji .
• Amerykańskie obligacje skarbowe również odwróciły początkowy spadek, rosnąc równolegle z europejskimi rentownościami, gdy narracja o ryzyku inflacyjnym zdominowała rynki .
• Krótkoterminowe rentowności europejskie osiągnęły lub utrzymały się na wieloletnich maksimach, odzwierciedlając przekonanie rynku, że obniżki stóp są odległe nawet po spodziewanej ostatniej podwyżce .

Podsumowanie

Wyprzedaż obligacji z 14 sierpnia była klasycznym przykładem tego, jak geopolityczny szok podażowy na rynkach energii może przenosić się poprzez oczekiwania inflacyjne na wycenę polityki pieniężnej. Dopóki impas w Cieśninie Ormuz nie zostanie rozwiązany, EBC wydaje się gotowy do przeprowadzenia tego, co wielu oczekuje, że będzie ostatnią podwyżką stóp w tym cyklu we wrześniu. To, czy okaże się to szczytem, zależy od tego, czy spór ulegnie eskalacji, czy deeskalacji – to pytanie, które rynki obligacji będą nadal uważnie śledzić.