Według stanu na 12 sierpnia 2026 roku w DR Kongo potwierdzono 4 665 przypadków i 2 184 zgony, co daje śmiertelność na poziomie blisko 47% . Epidemia zabija obecnie średnio jedną osobę co 30 minut, ogłosił koordynator ds. pomocy kryzysowej ONZ Tom Fletcher . Liczba ofiar śmiertelnych (2 100) została osiągnięta prawie trzykrotnie szybciej niż podczas epidemii w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016 .
Epidemia rozprzestrzeniła się z epicentrum w prowincji Ituri na łącznie sześć prowincji: Ituri, Haut-Uele, Tshopo, Kiwu Północne, Kiwu Południowe, a ostatnio Bas-Uele (potwierdzone 13 sierpnia 2026) . Ituri pozostaje obszarem najbardziej dotkniętym – odpowiada za ponad 3 400 z blisko 4 660 wszystkich przypadków .
Wirus dotarł do 49 stref zdrowia (stan na koniec lipca), a także do sąsiedniej Ugandy (co najmniej 2 zgony) i Francji (jeden przypadek związany z podróżą) .
Kluczowym czynnikiem napędzającym dramatyczny przebieg epidemii jest brak licencjonowanych szczepionek lub specyficznych leków na szczep Bundibugyo . Istniejące szczepionki, np. Ervebo, są przeznaczone na szczep Zair i nie były projektowane do walki z Bundibugyo .
W odpowiedzi WHO przyspieszyło badania nad eksperymentalnymi szczepionkami i lekami, prowadząc je z „bezprecedensową szybkością” . 12 sierpnia 2026 roku DR Kongo oficjalnie zwróciło się o awaryjne dostawy szczepionki Ervebo z globalnych rezerw do użycia poza wskazaniami przeciwko Bundibugyo. Decyzję wymusiły dane obserwacyjne: żadna z 242 ofiar śmiertelnych, których status szczepień był znany, nie była wcześniej zaszczepiona .
14 sierpnia 2026 roku szef pomocy humanitarnej ONZ Tom Fletcher ogłosił dodatkowe 30,5 miliona dolarów z Centralnego Funduszu Reagowania Kryzysowego (CERF) . To uzupełnienie wcześniejszych 24 milionów dolarów dla DR Konga i krajów sąsiednich oraz 60 milionów dolarów przekazanych w lipcu 2026 . Kraje darczyńcy wpłaciły łącznie blisko 300 milionów dolarów na dedykowany fundusz , a Stany Zjednoczone ogłosiły dodatkowe ponad 242 miliony dolarów .
Epidemia rozwija się w jednym z najtrudniejszych pod względem humanitarnym regionów świata – we wschodnim DR Konga:
Dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus uznał epidemię za stan zagrożenia zdrowia publicznego o znaczeniu międzynarodowym (PHEIC) . Przedstawiciele ONZ wzywają do radykalnego zwiększenia międzynarodowej pomocy, ostrzegając, że epidemia „rozprzestrzenia się szybciej, niż władze są w stanie ją opanować” i zmierza w kierunku zostania najbardziej śmiertelną epidemią Eboli w historii, jeśli trend nie zostanie odwrócony . Fletcher powiedział wprost: „Ebola wygrywa” .
Według stanu na 12 sierpnia 2026 roku w DR Kongo potwierdzono 4 665 przypadków i 2 184 zgony, co daje śmiertelność na poziomie blisko 47% . Epidemia zabija obecnie średnio jedną osobę co 30 minut, ogłosił koordynator ds. pomocy kryzysowej ONZ Tom Fletcher . Liczba ofiar śmiertelnych (2 100) została osiągnięta prawie trzykrotnie szybciej niż podczas epidemii w Afryce Zachodniej w latach 2014–2016 .
Epidemia rozprzestrzeniła się z epicentrum w prowincji Ituri na łącznie sześć prowincji: Ituri, Haut-Uele, Tshopo, Kiwu Północne, Kiwu Południowe, a ostatnio Bas-Uele (potwierdzone 13 sierpnia 2026) . Ituri pozostaje obszarem najbardziej dotkniętym – odpowiada za ponad 3 400 z blisko 4 660 wszystkich przypadków .
Wirus dotarł do 49 stref zdrowia (stan na koniec lipca), a także do sąsiedniej Ugandy (co najmniej 2 zgony) i Francji (jeden przypadek związany z podróżą) .
Kluczowym czynnikiem napędzającym dramatyczny przebieg epidemii jest brak licencjonowanych szczepionek lub specyficznych leków na szczep Bundibugyo . Istniejące szczepionki, np. Ervebo, są przeznaczone na szczep Zair i nie były projektowane do walki z Bundibugyo .
W odpowiedzi WHO przyspieszyło badania nad eksperymentalnymi szczepionkami i lekami, prowadząc je z „bezprecedensową szybkością” . 12 sierpnia 2026 roku DR Kongo oficjalnie zwróciło się o awaryjne dostawy szczepionki Ervebo z globalnych rezerw do użycia poza wskazaniami przeciwko Bundibugyo. Decyzję wymusiły dane obserwacyjne: żadna z 242 ofiar śmiertelnych, których status szczepień był znany, nie była wcześniej zaszczepiona .
14 sierpnia 2026 roku szef pomocy humanitarnej ONZ Tom Fletcher ogłosił dodatkowe 30,5 miliona dolarów z Centralnego Funduszu Reagowania Kryzysowego (CERF) . To uzupełnienie wcześniejszych 24 milionów dolarów dla DR Konga i krajów sąsiednich oraz 60 milionów dolarów przekazanych w lipcu 2026 . Kraje darczyńcy wpłaciły łącznie blisko 300 milionów dolarów na dedykowany fundusz , a Stany Zjednoczone ogłosiły dodatkowe ponad 242 miliony dolarów .
Epidemia rozwija się w jednym z najtrudniejszych pod względem humanitarnym regionów świata – we wschodnim DR Konga:
Dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus uznał epidemię za stan zagrożenia zdrowia publicznego o znaczeniu międzynarodowym (PHEIC) . Przedstawiciele ONZ wzywają do radykalnego zwiększenia międzynarodowej pomocy, ostrzegając, że epidemia „rozprzestrzenia się szybciej, niż władze są w stanie ją opanować” i zmierza w kierunku zostania najbardziej śmiertelną epidemią Eboli w historii, jeśli trend nie zostanie odwrócony . Fletcher powiedział wprost: „Ebola wygrywa” .