Poniżej znajduje się podział kluczowych wydarzeń, oparty na doniesieniach Reutera, Associated Press, Focus Taiwan i innych źródeł.
14 sierpnia rzecznik chińskiego ministerstwa obrony, Chen Xi, wydał pierwsze oficjalne oświadczenie Pekinu w sprawie 10-dniowych ćwiczeń. W ostrej reprymendzie Chen nazwał manewry Han Kuang „pozującą, kosztowną farsą”, która marnuje zasoby i siłę roboczą . Oskarżył rządzącą na Tajwanie Postępową Partię Demokratyczną (DPP) o „sianie paniki wojennej” i przyspieszanie wysiłków, aby „zamienić miasta w pola bitwy, a cywilów w uczestników pierwszej linii” . Chen ostrzegł, że Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza (ALW) „pozostaje w stanie najwyższej gotowości”, aby chronić suwerenność narodową . Oświadczenie to było szeroko komentowane przez międzynarodowe media, co było jednym z najbardziej bezpośrednich publicznych krytyk ćwiczeń ze strony Pekinu w czasie ich trwania .
Manewry z 2026 roku położyły bezprecedensowy nacisk na przygotowanie cywilów, integrując ludność ze scenariuszami wojennymi.
Po raz pierwszy rząd celowo spowolnił prędkość transmisji danych w sieciach komórkowych, aby symulować niedobór łączności w czasie wojny. Podczas dwóch oddzielnych, 30-minutowych okien, prędkość transmisji danych w sieciach 4G i 5G została zmniejszona do około 1% normalnej przepustowości – około 256 Kbps, co umożliwiało tylko podstawowe usługi tekstowe i głosowe .
Kluczowa infrastruktura, taka jak bankomaty, sygnalizacja świetlna, telefony stacjonarne i stacjonarne usługi internetowe, nie została naruszona, co pozwoliło skupić test wyłącznie na odporności sieci komórkowej .
W ramach ćwiczeń pod kryptonimem „Wan Chun” prezydent Lai Ching-te założył kamizelkę kuloodporną i późną nocą, opancerzonym transporterem, udał się z biura prezydenckiego do podziemnego centrum dowodzenia w pobliżu ministerstwa obrony . Był to pierwszy raz, kiedy urzędujący prezydent Tajwanu wziął udział w ćwiczeniach ewakuacyjnych symulujących przetrwanie ataku mającego na celu wyeliminowanie najwyższego kierownictwa wyspy – operacji mającej na celu sparaliżowanie dowodzenia i kontroli . Ćwiczenia były bezpośrednią odpowiedzią na scenariusze, w których przeciwnik próbowałby sparaliżować struktury dowodzenia poprzez eliminację najwyższych urzędników .
Ćwiczenia testowały przenoszenie linii produkcyjnych broni z Zakładów Uzbrojenia 202. i prywatnych kontraktorów zbrojeniowych. Celem było zapewnienie, że produkcja uzbrojenia będzie mogła być kontynuowana nawet w przypadku ataku na główne huby produkcyjne. Scenariusz zakładał, że Chiny wykorzystają rutynowe ćwiczenia wojskowe do ukrycia przygotowań do pełnej inwazji .
Manewry Han Kuang w 2026 roku oznaczały celowe odejście od czterdziestoletniej tradycji scenaryzowanych gier wojennych. Po raz pierwszy dowódcy nie otrzymali wcześniej przygotowanych planów scenariuszy. Zamiast tego stanęli przed nieoczekiwanymi sytuacjami, które miały na celu sprawdzenie podejmowania decyzji w czasie rzeczywistym – był to krok w kierunku amerykańskiego stylu dowodzenia misją („mission command”) .
Kluczowe manewry wojskowe obejmowały:
Analitycy zauważyli, że struktura ćwiczeń wskazuje na „głębsze zbliżenie z wojskiem amerykańskim”, kładąc nacisk na elastyczność i odporność, a nie tylko na pokazywanie zaawansowanej broni . Po raz pierwszy zintegrowano również amerykańskie metody odpraw, w tym odprawy potwierdzające (backbriefs) .
W trakcie ćwiczeń chińska aktywność wojskowa wokół Tajwanu utrzymywała się na podwyższonym poziomie. W ciągu jednej doby (6–7 sierpnia) tajwańskie Ministerstwo Obrony Narodowej (MND) wykryło wokół wyspy 10 chińskich samolotów, 6 okrętów i 3 oficjalne statki. Sześć z tych samolotów przekroczyło linię środkową Cieśniny Tajwańskiej, wlatując do centralnej i południowo-zachodniej strefy identyfikacji obrony powietrznej (ADIZ) Tajwanu . Associated Press odnotowało, że ćwiczenia odbywały się na tle „eskalacji chińskiej presji militarnej” . Chiny systematycznie zwiększały częstotliwość lotów bojowych i rejsów okrętów w pobliżu Tajwanu w latach i miesiącach poprzedzających ćwiczenia w 2026 roku .
Poniżej znajduje się podział kluczowych wydarzeń, oparty na doniesieniach Reutera, Associated Press, Focus Taiwan i innych źródeł.
14 sierpnia rzecznik chińskiego ministerstwa obrony, Chen Xi, wydał pierwsze oficjalne oświadczenie Pekinu w sprawie 10-dniowych ćwiczeń. W ostrej reprymendzie Chen nazwał manewry Han Kuang „pozującą, kosztowną farsą”, która marnuje zasoby i siłę roboczą . Oskarżył rządzącą na Tajwanie Postępową Partię Demokratyczną (DPP) o „sianie paniki wojennej” i przyspieszanie wysiłków, aby „zamienić miasta w pola bitwy, a cywilów w uczestników pierwszej linii” . Chen ostrzegł, że Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza (ALW) „pozostaje w stanie najwyższej gotowości”, aby chronić suwerenność narodową . Oświadczenie to było szeroko komentowane przez międzynarodowe media, co było jednym z najbardziej bezpośrednich publicznych krytyk ćwiczeń ze strony Pekinu w czasie ich trwania .
Manewry z 2026 roku położyły bezprecedensowy nacisk na przygotowanie cywilów, integrując ludność ze scenariuszami wojennymi.
Po raz pierwszy rząd celowo spowolnił prędkość transmisji danych w sieciach komórkowych, aby symulować niedobór łączności w czasie wojny. Podczas dwóch oddzielnych, 30-minutowych okien, prędkość transmisji danych w sieciach 4G i 5G została zmniejszona do około 1% normalnej przepustowości – około 256 Kbps, co umożliwiało tylko podstawowe usługi tekstowe i głosowe .
Kluczowa infrastruktura, taka jak bankomaty, sygnalizacja świetlna, telefony stacjonarne i stacjonarne usługi internetowe, nie została naruszona, co pozwoliło skupić test wyłącznie na odporności sieci komórkowej .
W ramach ćwiczeń pod kryptonimem „Wan Chun” prezydent Lai Ching-te założył kamizelkę kuloodporną i późną nocą, opancerzonym transporterem, udał się z biura prezydenckiego do podziemnego centrum dowodzenia w pobliżu ministerstwa obrony . Był to pierwszy raz, kiedy urzędujący prezydent Tajwanu wziął udział w ćwiczeniach ewakuacyjnych symulujących przetrwanie ataku mającego na celu wyeliminowanie najwyższego kierownictwa wyspy – operacji mającej na celu sparaliżowanie dowodzenia i kontroli . Ćwiczenia były bezpośrednią odpowiedzią na scenariusze, w których przeciwnik próbowałby sparaliżować struktury dowodzenia poprzez eliminację najwyższych urzędników .
Ćwiczenia testowały przenoszenie linii produkcyjnych broni z Zakładów Uzbrojenia 202. i prywatnych kontraktorów zbrojeniowych. Celem było zapewnienie, że produkcja uzbrojenia będzie mogła być kontynuowana nawet w przypadku ataku na główne huby produkcyjne. Scenariusz zakładał, że Chiny wykorzystają rutynowe ćwiczenia wojskowe do ukrycia przygotowań do pełnej inwazji .
Manewry Han Kuang w 2026 roku oznaczały celowe odejście od czterdziestoletniej tradycji scenaryzowanych gier wojennych. Po raz pierwszy dowódcy nie otrzymali wcześniej przygotowanych planów scenariuszy. Zamiast tego stanęli przed nieoczekiwanymi sytuacjami, które miały na celu sprawdzenie podejmowania decyzji w czasie rzeczywistym – był to krok w kierunku amerykańskiego stylu dowodzenia misją („mission command”) .
Kluczowe manewry wojskowe obejmowały:
Analitycy zauważyli, że struktura ćwiczeń wskazuje na „głębsze zbliżenie z wojskiem amerykańskim”, kładąc nacisk na elastyczność i odporność, a nie tylko na pokazywanie zaawansowanej broni . Po raz pierwszy zintegrowano również amerykańskie metody odpraw, w tym odprawy potwierdzające (backbriefs) .
W trakcie ćwiczeń chińska aktywność wojskowa wokół Tajwanu utrzymywała się na podwyższonym poziomie. W ciągu jednej doby (6–7 sierpnia) tajwańskie Ministerstwo Obrony Narodowej (MND) wykryło wokół wyspy 10 chińskich samolotów, 6 okrętów i 3 oficjalne statki. Sześć z tych samolotów przekroczyło linię środkową Cieśniny Tajwańskiej, wlatując do centralnej i południowo-zachodniej strefy identyfikacji obrony powietrznej (ADIZ) Tajwanu . Associated Press odnotowało, że ćwiczenia odbywały się na tle „eskalacji chińskiej presji militarnej” . Chiny systematycznie zwiększały częstotliwość lotów bojowych i rejsów okrętów w pobliżu Tajwanu w latach i miesiącach poprzedzających ćwiczenia w 2026 roku .