Rekordowe zyski, najniższe wyceny od dekady: paradoks górnictwa złota w Q2 2026

Zyski spoglądają wstecz. Średnia cena złota wg LBMA w Q2 2026 wyniosła 4 506 USD za uncję, co oznacza wzrost o 37% rok do roku . Newmont zrealizował średnią cenę 4 414 USD za uncję – były to ceny, które zasiliły rachunek zysków i strat w kwartale . Nawet gdy cena spot załamała się ze styczniowego szczytu 5 595 USD do około 4 000 USD pod koniec czerwca, średnia realizowana cena pozostała historycznie wysoka .

Ceny akcji i wskaźnik P/E spoglądają w przyszłość. Notowania producentów zaczęły dyskontować gwałtowny spadek ceny spot w czasie rzeczywistym. Do czasu ogłoszenia wyników za Q2 pod koniec lipca i sierpnia, złoto było już notowane w okolicach 4 000–4 100 USD . Rynek wycenił niższe przyszłe zyski, ściskając mnożniki P/E w całym sektorze.

Indywidualne wyniki producentów potwierdzają trend

Łącznie najwięksi producenci odnotowali drugi najlepszy kwartał w historii, choć Q1 2026 był jeszcze lepszy, ponieważ średnia cena złota była wtedy wyższa i wynosiła 4 873 USD za uncję według danych World Gold Council .

Dlaczego wskaźniki P/E spadły do poziomów najniższych od dekady?

Pomimo rekordowych przepływów pieniężnych, wskaźnik ceny do zysku w sektorze spadł do około 16,5, a poszczególne spółki notowane są jeszcze niżej .

• Newmont: 12,25x wskaźnik P/E
• AngloGold Ashanti: 11,2x wskaźnik P/E, PEG zaledwie 0,1
• OceanaGold: 7,98x wskaźnik P/E
• Agnico Eagle: około 16,2x wskaźnik P/E

Rynek w zasadzie stwierdził, że te zyski są cyklicznie najwyższe i nie do utrzymania przy obecnych cenach złota. Ponieważ cena spot złota spadła o 14,1% w samym Q2 – to najgorszy kwartał od 13 lat – i zniżkowała o 26,3% od styczniowego all-time high, szacunki przyszłych zysków zostały znacznie obniżone . Mnożniki wyglądały na „tanie” tylko dlatego, że mianownik (zyski) nie zdążył się jeszcze skorygować.

Dla porównania, producenci złota w okresach hossy historycznie notowani są przy mnożniku 20-25x. Obecne ściśnięcie do 12-16x sugeruje, że rynek wycenia recesję w cenach złota, która jeszcze w pełni nie nadeszła .

Rekordowe zasoby gotówki: sygnał o dwóch ostrzach

Producenci zgromadzili łącznie 41,3 miliarda dolarów gotówki, co oznacza wzrost o 73% rok do roku, zbudowany z rekordowych wolnych przepływów pieniężnych w okresie wzrostu cen złota . Sam Newmont wygenerował rekordowe 2,2 miliarda dolarów wolnej gotówki w Q2 . Gotówka ta zapewnia:

• Ogromną poduszkę finansową na wypadek spadku cen złota
• Środki na dywidendy, skup akcji i fuzje i przejęcia
• Ale także sygnalizuje, że zarządy nie widzą przekonujących możliwości reinwestycji przy obecnych cenach złota – co samo w sobie jest sygnałem niedźwiedzim dla rynku

Wielu wiodących producentów w branży generuje rekordowe wolne przepływy pieniężne, wzmacnia bilanse, zwraca pieniądze akcjonariuszom i nadal inwestuje w długoterminowe projekty, które mogą wspierać przyszły wzrost produkcji . Jednak sama skala nagromadzonej gotówki sugeruje, że zarządy są ostrożne w kwestii alokacji kapitału na obecnych poziomach cenowych.

Dlaczego banki centralne kupowały rekordowe ilości złota podczas bessy?

To prawdopodobnie najważniejszy punkt danych w całym obrazie sytuacji. Banki centralne kupiły rekordowe 288,9–289 ton złota w Q2 2026 – pięć razy więcej niż skorygowana suma za Q1 wynosząca 57 ton i o 62-74% więcej rok do roku według danych World Gold Council .

Zakupy te były wyraźnie antycykliczne. Banki centralne kupiły najwięcej złota w dowolnym miesiącu w historii podczas gdy ceny spadły o 16% .

• Polska przewodziła stawce, dodając 51 ton, co zwiększyło łączne rezerwy do 632 ton, z samodzielnie wyznaczonym celem 700 ton
• Chiny przedłużyły swoją passę zakupów do 18 miesięcy z rzędu, przyspieszając do 33 ton w Q2 – to największy kwartalny dodatek od Q4 2023 – zwiększając chińskie rezerwy do 2 346 ton
• Indie, Uzbekistan, Kazachstan i inne banki centralne z rynków wschodzących również były aktywnymi nabywcami

To jest strukturalny byczy argument: popyt ze strony oficjalnego sektora jest obecnie napędzany geopolityczną dywersyfikacją rezerw (de-dolaryzacją), a nie dynamiką cen. Banki centralne kupują jako zabezpieczenie strategiczne, a nie jako transakcję taktyczną.

Perspektywy: krótkoterminowy ból kontra długoterminowa szansa strukturalna

Scenariusz niedźwiedzi w krótkim terminie obejmuje kilka przeciwności:

• Wojna w Iranie spowodowała wzrost kosztów energii, który ścisnął marże górników w Q2
• Jastrzębi zwrot Fedu z powodu inflacji napędzanej konfliktem może podnieść stopy procentowe, wywierając dalszą presję na złoto
• Płynność papierowego złota i cykl rozliczania wysokiej dźwigni napędzały część załamania w Q2
• Goldman Sachs, HSBC i Bank of America zrewidowały swoje prognozy dla złota w dół w miarę pogłębiania się bessy
• Śródroczna prognoza World Gold Council sugeruje, że przy braku istotnych zmian warunków, złoto może handlować w przedziale plus/minus 5% wokół 4 100 USD/oz w drugiej połowie roku

Byczy scenariusz strukturalny opiera się na kilku długoterminowych czynnikach:

• Zakupy banków centralnych na rekordowych poziomach zapewniają fizyczne dno popytu
• Chińska restrykcja dotycząca handlu papierowym złotem może zmniejszyć syntetyczną podaż i zwiększyć fizyczne premie
• Całkowite koszty utrzymania (AISC) pozostają znacznie poniżej 4 100–4 200 USD, co oznacza, że obecne ceny wciąż generują solidne marże – tylko nie szczytowe marże
• Kompresja P/E w sektorze do 12-16x i wskaźniki PEG bliskie 0,1-0,16 sugerują, że rynek wycenia recesję w cenach złota, która jeszcze w pełni nie nadeszła
• Wiele analiz określa sektor jako niedowartościowany, a rynek pomija potencjał wzrostu

Kluczowe wnioski

Wyniki Q2 2026 były retrospektywnym obrazem rentowności na cyklicznym szczycie, wynikającym z cen złota z Q1. Rynek jednocześnie wycenił perspektywiczną rzeczywistość około 4 100 USD za uncję, ściśniętych marż i makroekonomicznych przeciwności wynikających z konfliktu w Iranie i potencjalnego zacieśnienia polityki Fed.

Efektem jest głęboko paradoksalna sytuacja: rekordowe zyski, rekordowa gotówka, wyceny najniższe od dekady i cena złota, która odnotowała najgorszy kwartalny spadek od 13 lat – wszystko to współistnieje. Szaleństwo zakupów banków centralnych podczas bessy jest najsilniejszym dowodem na to, że mamy do czynienia z strukturalną przeceną w ramach długoterminowej hossy, a nie z jej końcem. Jednakże krótkoterminowa ścieżka zależy od kosztów energii, polityki Fed i tego, czy fizyczny popyt będzie w stanie wchłonąć dalszą likwidację.

Dla inwestorów kluczowe pytanie brzmi, czy rynek prawidłowo wycenia przedłużającą się bessę, czy tworzy pokoleniową okazję do zakupu w sektorze, który nadal generuje wyjątkowe przepływy pieniężne przy ściśniętych wycenach.