Kryzys gazowy na Bliskim Wschodzie: jak uderzenie w Qatar LNG zmieniło globalny rynek energii

Bezpośrednie uderzenia i zniszczenia

• 18 marca 2026 roku Izrael zaatakował irańskie pole gazowe South Pars oraz sąsiednie centrum przetwórcze Asaluyeh w prowincji Buszehr, uszkadzając cztery instalacje przeróbki gazu . Była to druga fala uderzeń w infrastrukturę energetyczną w szerszej wojnie z Iranem, która rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku .
• Kilka godzin później Iran odpowiedział atakami rakietowymi na rafinerie, zakłady gazowe i terminale eksportowe w Arabii Saudyjskiej, Kuwejcie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Bahrajnie i, co kluczowe, w katarskim mieście przemysłowym Ras Laffan – największym na świecie kompleksie eksportu LNG .
• Irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej zniszczył dwie jednostki produkcyjne (Treny 4 i 6) w Ras Laffan, eliminując około 17% zdolności eksportowej Kataru (~12,8 mln ton rocznie) i uruchamiając klauzulę siły wyższej (force majeure) w kontraktach długoterminowych . Prezes QatarEnergy, Saad al-Kaabi, oszacował 20 miliardów dolarów rocznych utraconych przychodów i stwierdził, że naprawy potrwają od 3 do 5 lat .

Brak szybkiego powrotu do normalności

• Oczekiwana szybka naprawa nie nastąpiła. Iran częściowo przywrócił produkcję gazu na trzech podmorskich platformach South Pars pod koniec maja, twierdząc, że nie zostały one strukturalnie uszkodzone . Jednak katarskie instalacje skraplania gazu na lądzie doznały poważnych zniszczeń i Ras Laffan pozostaje w dużej mierze nieczynny miesiące później.
• Raport TechTimes z końca lipca potwierdził, że dwie zniszczone jednostki w Ras Laffan wciąż nie działają, a terminy napraw pozostają niezmienione .

Katastrofalna sytuacja na europejskim rynku gazu

• Magazyny na historycznie niskim poziomie. Na początku sierpnia 2026 roku magazyny gazu w UE były wypełnione zaledwie w ~57-58% – to najniższy poziom dla tej pory roku w danych sięgających 2011 roku i około 12-17 punktów procentowych poniżej poziomu z zeszłego roku i średniej pięcioletniej . Wood Mackenzie ocenił, że zapasy są na „niezwykle niskim