Badanie zidentyfikowało dwa geny, których usunięcie (utrata funkcji) znacząco zwiększa skuteczność komórek CAR-T przeciwko guzom litym: P2RY8 i GNAS. Każdy z genów działa poprzez inny mechanizm, a połączenie obu modyfikacji daje potężny efekt synergiczny .
Guzy wytwarzają cząsteczkę, która aktywuje receptor P2RY8 na powierzchni limfocytów T. Działa on jak hamulec, fizycznie blokując limfocytom wejście do guza. Usunięcie genu P2RY8 usuwa ten hamulec, powodując masowy napływ komórek T do guzów litych . Gen P2RY8 koduje receptor sprzężony z białkiem G (GPCR), który po aktywacji wysyła sygnał przez białko Gα13, ograniczając migrację komórek T. Przerwanie tego szlaku umożliwiło naukowcom osiągnięcie takiego nagromadzenia komórek T w guzie, które jest nieosiągalne dla standardowych komórek CAR-T .
Gdy komórki T znajdą się już w guzie, stają w obliczu wrogiego mikrośrodowiska pełnego sygnałów supresyjnych. Gen GNAS (kodujący białko Gαs) działa jak centralny koncentrator sygnałów, który przetwarza liczne sygnały hamujące z mikrośrodowiska guza. Usunięcie GNAS sprawia, że komórki T stają się w dużej mierze niewrażliwe na te sygnały, dzięki czemu utrzymują wysoką produkcję interferonu gamma (IFN-γ), kluczowej cząsteczki przeciwnowotworowej . Dzięki temu limfocyty stają się oporne na immunosupresyjne warunki, które zwykle paraliżują układ odpornościowy w obrębie guzów litych.
Jednoczesne usunięcie obu genów (P2RY8 i GNAS) przynosi synergiczny efekt: komórki T nie tylko wnikają do guza w większej liczbie, ale pozostają w nim wysoce aktywne. W modelu raka płuc u myszy, nawet przy bardzo niskiej dawce komórek CAR-T, dwie trzecie myszy było wolnych od nowotworu pod koniec badania, podczas gdy żadna z myszy, które otrzymały standardowe komórki CAR-T, nie pozbyła się guza .
Korzyści z tych modyfikacji nie ograniczają się do raka płuc. Same komórki CAR-T pozbawione genu GNAS zmniejszały guzy w wielu modelach guzów litych, w tym czerniaka, raka płuc, raka trzustki, gruczolakoraka przełykowo-żołądkowego i mięsaka macicy . Połączenie modyfikacji sprawdziło się również w komórkach T pochodzących od pacjentek z rakiem jajnika i czerniakiem, co potwierdza możliwość przeniesienia wyników na komórki ludzkie .
U mysz obserwowanych przez ponad sześć miesięcy po usunięciu guza nie zaobserwowano żadnych długoterminowych skutków ubocznych, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa .
Identyfikacja genów P2RY8 i GNAS była możliwa dzięki nowatorskiej platformie do prowadzenia badań CRISPR w organizmie żywych zwierząt (in vivo), opracowanej przez ten sam zespół. Platforma ta umożliwia prowadzenie badań przesiewowych utraty funkcji w skali całego genomu w ludzkich limfocytach T znajdujących się w myszach z guzami, pokonując dotychczasowe ograniczenia, które zamykały badania CRISPR w warunkach laboratoryjnych (in vitro) lub wymagały bardzo dużej liczby zwierząt . System polega na nadekspresji białka CD3 scFv na komórkach nowotworowych, co pozwala na skuteczne odzyskiwanie limfocytów T z guza i przeprowadzenie kompleksowej analizy przy stosunkowo niewielkiej liczbie myszy .
Odkrycia te stanowią znaczący krok w kierunku uczynienia terapii CAR-T skuteczną przeciwko guzom litym, które stanowią zdecydowaną większość wszystkich nowotworów. Strategia podwójnej edycji genetycznej rozwiązuje dwa największe problemy immunoterapii guzów litych: słabą infiltrację komórek T i immunosupresyjne mikrośrodowisko guza. Korzystny profil bezpieczeństwa zaobserwowany w długoterminowych badaniach na myszach wspiera dalszy rozwój tej metody w kierunku badań klinicznych .
Badanie zidentyfikowało dwa geny, których usunięcie (utrata funkcji) znacząco zwiększa skuteczność komórek CAR-T przeciwko guzom litym: P2RY8 i GNAS. Każdy z genów działa poprzez inny mechanizm, a połączenie obu modyfikacji daje potężny efekt synergiczny .
Guzy wytwarzają cząsteczkę, która aktywuje receptor P2RY8 na powierzchni limfocytów T. Działa on jak hamulec, fizycznie blokując limfocytom wejście do guza. Usunięcie genu P2RY8 usuwa ten hamulec, powodując masowy napływ komórek T do guzów litych . Gen P2RY8 koduje receptor sprzężony z białkiem G (GPCR), który po aktywacji wysyła sygnał przez białko Gα13, ograniczając migrację komórek T. Przerwanie tego szlaku umożliwiło naukowcom osiągnięcie takiego nagromadzenia komórek T w guzie, które jest nieosiągalne dla standardowych komórek CAR-T .
Gdy komórki T znajdą się już w guzie, stają w obliczu wrogiego mikrośrodowiska pełnego sygnałów supresyjnych. Gen GNAS (kodujący białko Gαs) działa jak centralny koncentrator sygnałów, który przetwarza liczne sygnały hamujące z mikrośrodowiska guza. Usunięcie GNAS sprawia, że komórki T stają się w dużej mierze niewrażliwe na te sygnały, dzięki czemu utrzymują wysoką produkcję interferonu gamma (IFN-γ), kluczowej cząsteczki przeciwnowotworowej . Dzięki temu limfocyty stają się oporne na immunosupresyjne warunki, które zwykle paraliżują układ odpornościowy w obrębie guzów litych.
Jednoczesne usunięcie obu genów (P2RY8 i GNAS) przynosi synergiczny efekt: komórki T nie tylko wnikają do guza w większej liczbie, ale pozostają w nim wysoce aktywne. W modelu raka płuc u myszy, nawet przy bardzo niskiej dawce komórek CAR-T, dwie trzecie myszy było wolnych od nowotworu pod koniec badania, podczas gdy żadna z myszy, które otrzymały standardowe komórki CAR-T, nie pozbyła się guza .
Korzyści z tych modyfikacji nie ograniczają się do raka płuc. Same komórki CAR-T pozbawione genu GNAS zmniejszały guzy w wielu modelach guzów litych, w tym czerniaka, raka płuc, raka trzustki, gruczolakoraka przełykowo-żołądkowego i mięsaka macicy . Połączenie modyfikacji sprawdziło się również w komórkach T pochodzących od pacjentek z rakiem jajnika i czerniakiem, co potwierdza możliwość przeniesienia wyników na komórki ludzkie .
U mysz obserwowanych przez ponad sześć miesięcy po usunięciu guza nie zaobserwowano żadnych długoterminowych skutków ubocznych, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa .
Identyfikacja genów P2RY8 i GNAS była możliwa dzięki nowatorskiej platformie do prowadzenia badań CRISPR w organizmie żywych zwierząt (in vivo), opracowanej przez ten sam zespół. Platforma ta umożliwia prowadzenie badań przesiewowych utraty funkcji w skali całego genomu w ludzkich limfocytach T znajdujących się w myszach z guzami, pokonując dotychczasowe ograniczenia, które zamykały badania CRISPR w warunkach laboratoryjnych (in vitro) lub wymagały bardzo dużej liczby zwierząt . System polega na nadekspresji białka CD3 scFv na komórkach nowotworowych, co pozwala na skuteczne odzyskiwanie limfocytów T z guza i przeprowadzenie kompleksowej analizy przy stosunkowo niewielkiej liczbie myszy .
Odkrycia te stanowią znaczący krok w kierunku uczynienia terapii CAR-T skuteczną przeciwko guzom litym, które stanowią zdecydowaną większość wszystkich nowotworów. Strategia podwójnej edycji genetycznej rozwiązuje dwa największe problemy immunoterapii guzów litych: słabą infiltrację komórek T i immunosupresyjne mikrośrodowisko guza. Korzystny profil bezpieczeństwa zaobserwowany w długoterminowych badaniach na myszach wspiera dalszy rozwój tej metody w kierunku badań klinicznych .