W przeciwieństwie do bardziej powszechnego wirusa Ebola Zair – na który istnieje licencjonowana szczepionka Ervebo – to ognisko jest wywoływane przez wirus Bundibugyo (BDBV), rzadki gatunek ebolawirusa po raz pierwszy zidentyfikowany w Ugandzie w 2007 r. . Dla tego szczepu nie ma zatwierdzonej szczepionki ani specyficznego leczenia, co sprawia, że walka z epidemią opiera się głównie na opiece wspomagającej, wczesnym wykrywaniu i skrupulatnym śledzeniu kontaktów . Analiza genomowa próbek od 22 pacjentów z DRK i Ugandy, opublikowana w Nature Medicine 11 sierpnia, potwierdziła, że szczep z 2026 r. jest nowym, genetycznie odrębnym wariantem – różnym od wirusów Bundibugyo z lat 2007 i 2012 – co sugeruje świeże przeniesienie ze zwierzęcia na człowieka, a nie ponowne pojawienie się wcześniej ukrytego ogniska .
Ognisko zostało oficjalnie ogłoszone 15 maja 2026 r., ale dowody genomiczne i epidemiologiczne wskazują, że wirus krążył niewykryty od co najmniej początku stycznia 2026 r., prawdopodobnie zaczynając od śmierci kobiety . Epicentrum znajduje się we wschodnich prowincjach Ituri, Kiwu Północne i Kiwu Południowe, z rozprzestrzenieniem na prowincje Haut-Uele i Tshopo . Uganda odnotowała dwa importowane przypadki w Kampali pod koniec maja ; ogólnie Uganda potwierdziła około 20 przypadków, ale skuteczniej opanowała rozprzestrzenianie dzięki szybkiemu nadzorowi transgranicznemu i śledzeniu kontaktów, zamykając swoje ognisko 28 lipca 2026 r. .
4 sierpnia 2026 r. WHO ogłosiła, że testy eksperymentalnych metod leczenia, leków profilaktycznych i szczepionek przeciwko szczepowi Bundibugyo „postępują szybko” . Finansowane przez WHO badanie kliniczne nowych terapii działa obecnie w trzech ośrodkach leczenia w prowincji Ituri . Nowe badanie I fazy szczepionki, pierwsze w historii dla gatunku Bundibugyo, rozpoczęło się w Wielkiej Brytanii 24 lipca, a drugie rozpoczęło się w Kanadzie . 7 sierpnia 2026 r. eksperci WHO ds. szczepionek zalecili przeprowadzenie pełnoskalowego badania klinicznego na ludziach istniejącej szczepionki Ervebo, aby sprawdzić, czy zapewnia ona ochronę krzyżową przeciwko szczepowi Bundibugyo, opierając się na wstępnych danych z badań na zwierzętach . Wyniki tych badań mają być znane za kilka miesięcy .
Śledzenie kontaktów pozostaje słabym punktem. Wskaźniki poprawiły się z około 25% do 45% na początku czerwca, ale wciąż są dalekie od wymaganego poziomu 90–95%, który pozwoliłby przerwać łańcuch transmisji . Według stanu na 5 sierpnia wskaźnik śledzenia kontaktów wynosił 78,4%, wciąż znacznie poniżej docelowego 95% . Aktualizacja WHO z 13 sierpnia wskazuje, że ukryte łańcuchy transmisji są podsycane przez pacjentów, którzy docierają do zaawansowanych stadiów choroby bez opieki, a zgony wciąż mają miejsce poza placówkami medycznymi, podczas gdy ośrodki leczenia są przeciążone . Główne przeszkody to konflikty zbrojne, masowe przesiedlenia, nieufność społeczności i dotkliwy głód we wschodniej DRK, co szef WHO Tedros określił jako „katastrofalne zderzenie choroby i konfliktu” .
WHO zwiększa nadzór, diagnostykę laboratoryjną, śledzenie kontaktów, opiekę kliniczną, dostawy zaopatrzenia i gotowość transgraniczną . 6 sierpnia WHO i Africa CDC wspólnie wezwały do pilnych działań na rzecz społeczności w celu zwiększenia wczesnego wykrywania i monitorowania kontaktów . Sześciomiesięczny wspólny plan kontynentalny zakłada zmobilizowanie 518 milionów dolarów w ramach podejścia „Jedna Odpowiedź” . Ognisko przyciągnęło uwagę całego świata, a agencje informacyjne, takie jak Reuters i Al Jazeera, relacjonują rosnące żniwo i bezprecedensową lukę w możliwościach medycznych wynikającą z braku licencjonowanej szczepionki dla tego konkretnego gatunku Ebola.
W przeciwieństwie do bardziej powszechnego wirusa Ebola Zair – na który istnieje licencjonowana szczepionka Ervebo – to ognisko jest wywoływane przez wirus Bundibugyo (BDBV), rzadki gatunek ebolawirusa po raz pierwszy zidentyfikowany w Ugandzie w 2007 r. . Dla tego szczepu nie ma zatwierdzonej szczepionki ani specyficznego leczenia, co sprawia, że walka z epidemią opiera się głównie na opiece wspomagającej, wczesnym wykrywaniu i skrupulatnym śledzeniu kontaktów . Analiza genomowa próbek od 22 pacjentów z DRK i Ugandy, opublikowana w Nature Medicine 11 sierpnia, potwierdziła, że szczep z 2026 r. jest nowym, genetycznie odrębnym wariantem – różnym od wirusów Bundibugyo z lat 2007 i 2012 – co sugeruje świeże przeniesienie ze zwierzęcia na człowieka, a nie ponowne pojawienie się wcześniej ukrytego ogniska .
Ognisko zostało oficjalnie ogłoszone 15 maja 2026 r., ale dowody genomiczne i epidemiologiczne wskazują, że wirus krążył niewykryty od co najmniej początku stycznia 2026 r., prawdopodobnie zaczynając od śmierci kobiety . Epicentrum znajduje się we wschodnich prowincjach Ituri, Kiwu Północne i Kiwu Południowe, z rozprzestrzenieniem na prowincje Haut-Uele i Tshopo . Uganda odnotowała dwa importowane przypadki w Kampali pod koniec maja ; ogólnie Uganda potwierdziła około 20 przypadków, ale skuteczniej opanowała rozprzestrzenianie dzięki szybkiemu nadzorowi transgranicznemu i śledzeniu kontaktów, zamykając swoje ognisko 28 lipca 2026 r. .
4 sierpnia 2026 r. WHO ogłosiła, że testy eksperymentalnych metod leczenia, leków profilaktycznych i szczepionek przeciwko szczepowi Bundibugyo „postępują szybko” . Finansowane przez WHO badanie kliniczne nowych terapii działa obecnie w trzech ośrodkach leczenia w prowincji Ituri . Nowe badanie I fazy szczepionki, pierwsze w historii dla gatunku Bundibugyo, rozpoczęło się w Wielkiej Brytanii 24 lipca, a drugie rozpoczęło się w Kanadzie . 7 sierpnia 2026 r. eksperci WHO ds. szczepionek zalecili przeprowadzenie pełnoskalowego badania klinicznego na ludziach istniejącej szczepionki Ervebo, aby sprawdzić, czy zapewnia ona ochronę krzyżową przeciwko szczepowi Bundibugyo, opierając się na wstępnych danych z badań na zwierzętach . Wyniki tych badań mają być znane za kilka miesięcy .
Śledzenie kontaktów pozostaje słabym punktem. Wskaźniki poprawiły się z około 25% do 45% na początku czerwca, ale wciąż są dalekie od wymaganego poziomu 90–95%, który pozwoliłby przerwać łańcuch transmisji . Według stanu na 5 sierpnia wskaźnik śledzenia kontaktów wynosił 78,4%, wciąż znacznie poniżej docelowego 95% . Aktualizacja WHO z 13 sierpnia wskazuje, że ukryte łańcuchy transmisji są podsycane przez pacjentów, którzy docierają do zaawansowanych stadiów choroby bez opieki, a zgony wciąż mają miejsce poza placówkami medycznymi, podczas gdy ośrodki leczenia są przeciążone . Główne przeszkody to konflikty zbrojne, masowe przesiedlenia, nieufność społeczności i dotkliwy głód we wschodniej DRK, co szef WHO Tedros określił jako „katastrofalne zderzenie choroby i konfliktu” .
WHO zwiększa nadzór, diagnostykę laboratoryjną, śledzenie kontaktów, opiekę kliniczną, dostawy zaopatrzenia i gotowość transgraniczną . 6 sierpnia WHO i Africa CDC wspólnie wezwały do pilnych działań na rzecz społeczności w celu zwiększenia wczesnego wykrywania i monitorowania kontaktów . Sześciomiesięczny wspólny plan kontynentalny zakłada zmobilizowanie 518 milionów dolarów w ramach podejścia „Jedna Odpowiedź” . Ognisko przyciągnęło uwagę całego świata, a agencje informacyjne, takie jak Reuters i Al Jazeera, relacjonują rosnące żniwo i bezprecedensową lukę w możliwościach medycznych wynikającą z braku licencjonowanej szczepionki dla tego konkretnego gatunku Ebola.