2. Rozszerzenie regionalnej kampanii nacisku gospodarczego

Iran obstawia, że jest w stanie przetrwać dłużej niż Waszyngton, czyniąc z bliskowschodnich szlaków handlowych, morskich i infrastruktury energetycznej punkty nacisku – celem są obiekty naftowe państw Zatoki Perskiej i żegluga handlowa, co ma podnieść koszty amerykańskiej blokady . Według źródeł w państwach Zatoki Perskiej i analityków cytowanych przez Reuters, celem jest przekonanie Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników, że powstrzymywanie kryzysu jest droższe niż spełnienie żądań Iranu w sprawie Cieśniny Ormuz . Teheran zapowiada również, że w ramach ewentualnego porozumienia zablokuje przepływ amerykańskich okrętów wojennych przez cieśninę, dążąc do ograniczenia wieloletniej obecności militarnej USA w Zatoce Perskiej .

3. Twarde żądania w sprawie Cieśniny Ormuz

Najwyższa Rada Bezpieczeństwa Narodowego Iranu oświadczyła, że cieśnina nie zostanie otwarta, dopóki USA nie „poprawią swojego postępowania” . Sekretarz rady Mohammad Bagher Zolghadr, jednocześnie dowódca IRGC, opublikował za pośrednictwem telewizji państwowej oświadczenie zawierające żądania:

• Zniesienie amerykańskiej blokady morskiej
• Wycofanie wszystkich sił zbrojnych USA z rejonu Iranu
• Odszkodowania za szkody wojenne
• Zniesienie sankcji gospodarczych i uwolnienie zamrożonych aktywów Iranu

USA muszą także trwale zakończyć wojnę z Iranem i jego zbrojnymi sojusznikami w regionie . Proponowane porozumienie Iran–Oman dałoby Teheranowi kontrolę nad statkami wpływającymi na wody cieśniny – amerykańscy urzędnicy oświadczyli, że nie zaakceptują takiego ustępstwa . Minister spraw zagranicznych Iranu Abbas Araghchi powiedział, że porozumienie z Omanem jest „bardzo bliskie”, ale zastrzegł, że pełne otwarcie cieśniny będzie zależeć od tego, czy USA dotrzymają zobowiązań z protokołu ustaleń z czerwca, które – jak twierdzi – zostały później naruszone .

4. Eskalacja starć w Zatoce Omańskiej

W ostatnich miesiącach doszło do eskalacji potyczek morskich:

• 5 czerwca: Marynarka Iranu ostrzelała pociskami i dronami okręty USA na Zatoce Omańskiej, oskarżając US Navy o nękanie ruchu morskiego i zajmowanie statków .
• 26 czerwca: USA uderzyły w Iran w odpowiedzi na atak dronów na statek towarowy w Cieśninie Ormuz – dowództwo CENTCOM poinformowało, że samoloty uderzyły w składy rakiet i dronów oraz nadbrzeżne stacje radarowe .
• 11 sierpnia: Śmigłowiec MH-60 amerykańskiej marynarki wojennej wystrzelił dwa pociski Hellfire w kierunku pływającego pod banderą Panamy statku towarowego „Vela Nova” na Zatoce Omańskiej. CENTCOM stwierdził, że jednostka próbowała przełamać blokadę irańskich portów . Atak trafił w maszynownię i unieruchomił układ kierowniczy .

Ataki na żeglugę w Zatoce Omańskiej i Morzu Czerwonym nasiliły się, a raporty mówią o ofiarach śmiertelnych – czterech członków załogi zginęło w podejrzanym ataku Huti na południowym krańcu Morza Czerwonego .

5. Zmiana amerykańskiej strategii na wyczerpanie gospodarcze

Prezydent USA Donald Trump dał sygnał, że jest gotów pozwolić na narastanie trudności gospodarczych w Iranie, zamiast przeprowadzać dalsze uderzenia militarne, podczas gdy stanowisko Teheranu twardnieje, a negocjacje znajdują się w impasie . USA rozmieściły w regionie ponad 20 okrętów wojennych, by egzekwować blokadę . 13 lipca CENTCOM ogłosił wznowienie blokady morskiej Iranu, nakładając ograniczenia na ruch morski wpływający i wypływający z irańskich portów . Amerykańskie działania egzekucyjne rozszerzyły się na Zatokę Omańską, co stanowi pierwszą interwencję poza Cieśniną Ormuz .

2. Rozszerzenie regionalnej kampanii nacisku gospodarczego

Iran obstawia, że jest w stanie przetrwać dłużej niż Waszyngton, czyniąc z bliskowschodnich szlaków handlowych, morskich i infrastruktury energetycznej punkty nacisku – celem są obiekty naftowe państw Zatoki Perskiej i żegluga handlowa, co ma podnieść koszty amerykańskiej blokady . Według źródeł w państwach Zatoki Perskiej i analityków cytowanych przez Reuters, celem jest przekonanie Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników, że powstrzymywanie kryzysu jest droższe niż spełnienie żądań Iranu w sprawie Cieśniny Ormuz . Teheran zapowiada również, że w ramach ewentualnego porozumienia zablokuje przepływ amerykańskich okrętów wojennych przez cieśninę, dążąc do ograniczenia wieloletniej obecności militarnej USA w Zatoce Perskiej .

3. Twarde żądania w sprawie Cieśniny Ormuz

Najwyższa Rada Bezpieczeństwa Narodowego Iranu oświadczyła, że cieśnina nie zostanie otwarta, dopóki USA nie „poprawią swojego postępowania” . Sekretarz rady Mohammad Bagher Zolghadr, jednocześnie dowódca IRGC, opublikował za pośrednictwem telewizji państwowej oświadczenie zawierające żądania:

• Zniesienie amerykańskiej blokady morskiej
• Wycofanie wszystkich sił zbrojnych USA z rejonu Iranu
• Odszkodowania za szkody wojenne
• Zniesienie sankcji gospodarczych i uwolnienie zamrożonych aktywów Iranu

USA muszą także trwale zakończyć wojnę z Iranem i jego zbrojnymi sojusznikami w regionie . Proponowane porozumienie Iran–Oman dałoby Teheranowi kontrolę nad statkami wpływającymi na wody cieśniny – amerykańscy urzędnicy oświadczyli, że nie zaakceptują takiego ustępstwa . Minister spraw zagranicznych Iranu Abbas Araghchi powiedział, że porozumienie z Omanem jest „bardzo bliskie”, ale zastrzegł, że pełne otwarcie cieśniny będzie zależeć od tego, czy USA dotrzymają zobowiązań z protokołu ustaleń z czerwca, które – jak twierdzi – zostały później naruszone .

4. Eskalacja starć w Zatoce Omańskiej

W ostatnich miesiącach doszło do eskalacji potyczek morskich:

• 5 czerwca: Marynarka Iranu ostrzelała pociskami i dronami okręty USA na Zatoce Omańskiej, oskarżając US Navy o nękanie ruchu morskiego i zajmowanie statków .
• 26 czerwca: USA uderzyły w Iran w odpowiedzi na atak dronów na statek towarowy w Cieśninie Ormuz – dowództwo CENTCOM poinformowało, że samoloty uderzyły w składy rakiet i dronów oraz nadbrzeżne stacje radarowe .
• 11 sierpnia: Śmigłowiec MH-60 amerykańskiej marynarki wojennej wystrzelił dwa pociski Hellfire w kierunku pływającego pod banderą Panamy statku towarowego „Vela Nova” na Zatoce Omańskiej. CENTCOM stwierdził, że jednostka próbowała przełamać blokadę irańskich portów . Atak trafił w maszynownię i unieruchomił układ kierowniczy .

Ataki na żeglugę w Zatoce Omańskiej i Morzu Czerwonym nasiliły się, a raporty mówią o ofiarach śmiertelnych – czterech członków załogi zginęło w podejrzanym ataku Huti na południowym krańcu Morza Czerwonego .

5. Zmiana amerykańskiej strategii na wyczerpanie gospodarcze

Prezydent USA Donald Trump dał sygnał, że jest gotów pozwolić na narastanie trudności gospodarczych w Iranie, zamiast przeprowadzać dalsze uderzenia militarne, podczas gdy stanowisko Teheranu twardnieje, a negocjacje znajdują się w impasie . USA rozmieściły w regionie ponad 20 okrętów wojennych, by egzekwować blokadę . 13 lipca CENTCOM ogłosił wznowienie blokady morskiej Iranu, nakładając ograniczenia na ruch morski wpływający i wypływający z irańskich portów . Amerykańskie działania egzekucyjne rozszerzyły się na Zatokę Omańską, co stanowi pierwszą interwencję poza Cieśniną Ormuz .