Rzecznik Sił Powietrznych Ukrainy Jurij Ihnat oraz inni urzędnicy podkreślają, że choć Rosja i tak wie, co i gdzie trafiło, to publiczne raporty pokazujące spadający wskaźnik przechwyceń pomagają Moskwie skuteczniej planować przyszłe ataki i dostarczają amunicji do kampanii dezinformacyjnych . Zmiana, potwierdzona przez Bloomberga 11 sierpnia 2026 roku, to uznana operacyjnie adaptacja do rzeczywistości na polu bitwy: Ukrainy nie stać już na transparentność w kwestii swoich porażek .
Liczby mówią same za siebie:
Analiza BBC Verify danych ukraińskich sił powietrznych wykazała, że wskaźnik przechwyceń rakiet w ostatnim miesiącu spadł z 66,7% w 2025 roku do 44,4% w analogicznym okresie 2026 roku .
Pociski Patriot to jedyna broń w arsenale Ukrainy zdolna do zatrzymania rakiet balistycznych, a ich zapasy są krytycznie wyczerpane . Przyczyny są złożone:
Dostawy od sojuszników gwałtownie spadły. Prezydent Wołodymyr Zełenski powiedział, że w pierwszej połowie 2026 roku sojusznicy dostarczyli zaledwie jedną trzecią wolumenu pocisków obrony powietrznej w porównaniu z 2025 rokiem . To nie sezonowy spadek – Zełenski podkreślił, że niedobór dotyczył całego pierwszego półrocza, a nie tylko miesięcy letnich .
Globalna produkcja nie nadąża za popytem. Firma Lockheed Martin dostarczyła 620 pocisków przechwytujących PAC-3 MSE w całym 2025 roku, czyli średnio 52 miesięcznie . Nawet jeśli produkcja przyspieszy, to tempo jest dalekie od potrzeb dużej konwencjonalnej wojny. Konflikt w Iranie dodatkowo uszczuplił amerykańskie zapasy – według niektórych szacunków państwa Zatoki Perskiej wystrzeliły w tym teatrze działań ponad 1100 pocisków przechwytujących . USA są rozdarte między wspieraniem Ukrainy, uzupełnianiem własnych rezerw a zobowiązaniami na Bliskim Wschodzie, co zdaniem analityków tworzy „okno podatności” dla wszystkich krajów polegających na systemie Patriot .
Nowa produkcja jest oddalona o lata. Ukraina podpisała pod koniec lipca 2026 roku umowy o wspólnej produkcji z oboma amerykańskimi producentami Patriot, ale łańcuch dostaw komponentów dla pocisku PAC-3 MSE wymaga 24–30 miesięcy, co oznacza, że pierwszy ukraiński pocisk nie pojawi się wcześniej niż pod koniec 2028 roku .
NATO zobowiązało się do „pilnego” znalezienia dla Ukrainy kolejnych systemów obrony powietrznej, ale państwa członkowskie niechętnie rozstają się z własnymi, ograniczonymi bateriami Patriot i zapasami pocisków . Główny problem polega na tym, że większość krajów NATO posiada zaledwie kilka systemów Patriot; oddanie ich oznaczałoby pozostawienie własnych stolic bez osłony.
Zełenski publicznie apelował, że „opóźnienia w otrzymywaniu systemów antybalistycznych od partnerów prowadzą do potwornych ofiar i zniszczeń”, podkreślając, że partnerzy mają dostępne zapasy, ale ich nie uwalniają . W poście w mediach społecznościowych z 1 sierpnia napisał: „Tylko jedna rakieta balistyczna została przechwycona [w sobotę], po prostu dlatego, że nie ma pocisków przechwytujących dla systemów Patriot” .
USA, przed wybuchem konfliktu w Iranie w lutym 2026 roku, były głównym dostawcą pocisków Patriot dla Ukrainy. Od początku tego konfliktu dostawy praktycznie ustały .
Parasol obrony powietrznej Ukrainy w zakresie zagrożeń balistycznych praktycznie przestał istnieć. Decyzja o zaprzestaniu publikowania danych o wystrzelonych rakietach to bezpośrednie przyznanie, że Kijów nie jest w stanie bronić się przed rosyjskimi atakami balistycznymi i nie chce otwarcie potwierdzać, jak duża jest ta luka. Bez natychmiastowego, dużego dostarczenia pocisków Patriot z zapasów sojuszników, ukraińskie miasta i infrastruktura krytyczna pozostaną wysoce podatne na codzienne ataki balistyczne, które Moskwa może teraz przeprowadzać praktycznie bezkarnie.