Co kluczowe, nie ma przepisu dotyczącego okresu przejściowego (grandfathering) – opakowania wyprodukowane przed terminem, ale wprowadzone na rynek po 12 sierpnia, również muszą być zgodne z przepisami . Komisja Europejska potwierdziła, że PPWR nie pozwala na okres przejściowy na wykorzystanie istniejących zapasów niezgodnych z przepisami opakowań do kontaktu z żywnością . Zakaz obowiązuje wraz z ogólnym obowiązkiem minimalizowania innych substancji budzących obawy oraz łącznym limitem dla czterech metali ciężkich (ołów, kadm, rtęć, chrom sześciowartościowy), który ma zastosowanie do wszystkich opakowań .
Zgodnie z art. 44 PPWR producenci muszą zarejestrować się i wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela w każdym państwie członkowskim UE, w którym sprzedają towary w opakowaniach – rejestracja holenderska nie obejmuje Francji ani żadnego innego kraju . Nie ma progu minimalnej ilości ani zwolnienia dla małych firm; nawet pojedyncze przesyłki transgraniczne uruchamiają ten wymóg .
Ten wymóg per-country miał natychmiastowy i dramatyczny wpływ na małych sprzedawców internetowych. Wielu zareagowało całkowitym wstrzymaniem transgranicznej wysyłki do UE, ograniczając się do rynku krajowego, ponieważ administracyjne i kosztowe obciążenie związane z rejestracją w nawet 27 oddzielnych krajowych systemach rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR) jest zaporowe . Komisja Europejska podobno rozważa możliwe zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw, ale na dzień wejścia w życie nie sfinalizowano żadnej ulgi . Amazon przytoczył badania pokazujące, że małe firmy mają szczególne trudności z tym wymogiem rejestracji w każdym kraju .
Badania brytyjskich producentów i dostawców pokazują, że zdecydowana większość myśli o zmianie opakowań, aby dostosować się do nowych unijnych przepisów . Ankieta przeprowadzona wśród 200 brytyjskich firm z łańcuchów dostaw artykułów nieżywnościowych, zlecona przez firmę logistyczną Advanced Supply Chain, wykazała, że większość dostosowuje strategie dotyczące opakowań . Dla eksporterów z Wielkiej Brytanii PPWR nakłada znaczące obciążenie związane z zgodnością: od 12 sierpnia każdy unikalny rodzaj opakowania wprowadzany na rynek UE będzie wymagał podpisanej deklaracji zgodności popartej dokumentacją techniczną – produkty bez niej nie będą legalnie dopuszczone na rynek UE . PPWR ma również zastosowanie do opakowań wprowadzanych na rynek Irlandii Północnej .
Pomimo nadchodzących obowiązków PPWR dotyczących zawartości surowców wtórnych, popyt na polimery z recyklingu w Europie pozostaje słaby w połowie 2026 r. . Według stanu na czerwiec 2026 r., OPIS oszacował ceny płatków rPET na 1331–1341 € za tonę, a czarnych granulek rPP spadły o 3,3% miesiąc do miesiąca do 960–970 €, przy czym kupujący „składają minimalne zamówienia” w oczekiwaniu na dalsze spadki .
Analitycy rynkowi przypisują słaby popyt konkurencyjnym cenowo żywicom pierwotnym, nadpodaży oraz temu, że kupujący czekają na faktyczne egzekwowanie obowiązków, zanim zobowiążą się do droższych surowców wtórnych . Wygląda na to, że producenci opakowań nie spieszą się ze zwiększaniem zawartości surowców wtórnych na długo przed terminem PPWR w 2030 r. . Ceny polimerów z recyklingu reagują na gwałtowne wzrosty cen żywic pierwotnych spowodowane czynnikami geopolitycznymi – w tym wojną w Iranie – a nie na rzeczywisty wzrost popytu na surowce wtórne . Andrea Bassetti, analityk ds. recyklingu w ICIS, zauważył, że ceny polimerów z recyklingu reagują na „dość agresywne” skoki cen żywic pierwotnych, a nie na wzrost popytu . Rynek stoi teraz przed strukturalną rozbieżnością między celami dotyczącymi zawartości surowców wtórnych a obecnie niewystarczającą podażą żywicy pochodzącej z recyklingu poużytkowego dopuszczonej do kontaktu z żywnością .
PPWR zostało opublikowane i weszło w życie 11 lutego 2025 r., a jego podstawowe obowiązki obowiązują od 12 sierpnia 2026 r. . Jednak wiele kluczowych wymogów jest wprowadzanych stopniowo w kolejnych latach.
| Obowiązek | Data wejścia w życie | Źródła |
|---|---|---|
| Zakaz PFAS w opakowaniach do kontaktu z żywnością | 12 sierpnia 2026 r. | |
| Limity metali ciężkich (ołów, kadm, rtęć, chrom sześciowartościowy) | 12 sierpnia 2026 r. | |
| Ogólny obowiązek minimalizowania substancji budzących obawy | 12 sierpnia 2026 r. | |
| Rejestracja producenta i upoważniony przedstawiciel (art. 44) | 12 sierpnia 2026 r. | |
| Wymóg, aby opakowania nadawały się do recyklingu | Stopniowo od 2026–2030 | |
| Ujednolicony system etykietowania identyfikacji materiału i instrukcji sortowania | Do 2028 r. (cel) | |
| Obowiązkowa zawartość surowców wtórnych: 30% dla jednorazowych butelek na napoje i opakowań PET mających kontakt z żywnością; 10% dla opakowań niemających kontaktu z żywnością (np. poliolefiny); 35% dla wszystkich innych opakowań z tworzyw sztucznych | 2030 r. | |
| Cel 70% możliwości recyklingu dla wszystkich opakowań | 2030 r. | |
| Wyższe cele: 65% dla butelek na napoje, 50% dla PET mającego kontakt z żywnością, 25% dla niemającego kontaktu, 65% dla wszystkich innych opakowań z tworzyw sztucznych | 2040 r. |
Najbardziej bezpośredni wpływ PPWR jest odczuwalny na dwa sposoby: przez rygorystyczny zakaz PFAS bez okresu przejściowego oraz przez administracyjny szok związany z rejestracją w każdym kraju, który już powoduje, że mali sprzedawcy wycofują się z transgranicznej sprzedaży do UE. Dla eksporterów z Wielkiej Brytanii wymóg deklaracji zgodności dla każdego rodzaju opakowania dodaje kolejną warstwę złożoności .
Słaby rynek polimerów z recyklingu sugeruje, że europejski przemysł recyklingowy stoi przed strukturalną luką: obowiązkowy popyt nadchodzi, ale obecne warunki rynkowe – tanie żywice pierwotne, nadpodaż i zmienność cen związana z wojną – nie wspierają jeszcze samowystarczalnego rynku surowców wtórnych . Harmonizacja etykietowania w 2028 r. i obowiązki dotyczące zawartości surowców wtórnych w 2030 r. mają na celu zamknięcie tej luki, ale okres przejściowy będzie trudny dla wielu firm, zwłaszcza MŚP i eksporterów z Wielkiej Brytanii.