Według kilku niezależnych zbiorów danych, rok 2025 zajął drugie lub trzecie miejsce pod względem ciepła od początku pomiarów w połowie XIX wieku . Rekord temperatury globalnej NOAA (sięgający 1850 r.) klasyfikuje rok 2025 jako trzeci najcieplejszy rok, ze średnią roczną globalną temperaturą powierzchniową wyższą o 1,17 °C (2,11 °F) od średniej XX-wiecznej . Rok ten był nieco chłodniejszy od rekordowo ciepłego roku 2024, częściowo z powodu przejścia od warunków El Niño . Wszystkie 10 najcieplejszych lat w historii pomiarów miało miejsce od 2015 roku .
Zawartość ciepła w górnych warstwach oceanów osiągnęła w 2025 r. rekordowy poziom . Oceany wciąż pochłaniają zdecydowaną większość nadmiaru ciepła zatrzymywanego przez gazy cieplarniane, a tempo ocieplania się oceanów w ciągu ostatnich dwóch dekad (2005–2025) jest ponad dwukrotnie większe niż w okresie 1960–2005 . To pochłonięte ciepło jest w ciągu ostatnich dwóch dekad równoważne około 18-krotności rocznego zużycia energii przez ludzkość .
Średni globalny poziom morza osiągnął w 2025 r. rekordową wysokość, kontynuując wieloletni trend przyspieszającego wzrostu . W latach 2012–2025 poziom morza podnosił się w tempie 4,75 mm rocznie, w porównaniu z 2,65 mm rocznie w latach 1993–2011 . To przyspieszenie jest spowodowane zarówno termiczną rozszerzalnością oceanów, jak i wodami roztopowymi z lodowców i pokryw lodowych .
Arktyczny lód morski kontynuował swój długoterminowy spadek. Maksymalny roczny zasięg lodu morskiego w marcu 2025 r. był najniższy w 47-letniej historii pomiarów satelitarnych, podczas gdy wrześniowe (letnie) minimum było 10. najniższym w historii . Pokrywa lodowa pod koniec lata 2025 r. była o 28% mniejsza niż w 2005 r., a pozostały lód był znacznie młodszy i cieńszy . Temperatury powietrza przy powierzchni w Arktyce od października 2024 r. do września 2025 r. były najwyższe odnotowane od 1900 r., a region ociepla się ponad dwukrotnie szybciej niż średnia globalna . Raport podkreśla trwające poważne przemiany, w tym „atlantyfikację” – napływ cieplejszych i bardziej słonych wód Atlantyku – oraz zwiększone opady deszczu .
Zasięg lodu morskiego wokół Antarktydy pozostawał w 2025 r. znacznie poniżej średniej długoterminowej, choć konkretne coroczne rankingi różnią się w zależności od zbioru danych . Region ten nadal wykazywał ogólnie zmniejszoną pokrywę lodową w porównaniu z historycznymi poziomami odniesienia, kontynuując trend spadkowy obserwowany w ostatnich latach .
Lodowce na całym świecie straciły znaczną masę w 2025 r., kontynuując wzorzec przyspieszającego wycofywania się . Poprzedni rok, 2024, już ustanowił rekord największej utraty lodu z lodowców w ciągu jednego roku . Lodowce i czapy lodowe w Arktyce poza Grenlandią odnotowały szczególnie duże straty, a lodowce w arktycznej Skandynawii i na Svalbardzie przeżyły najbardziej ujemny rok bilansu masy w historii w roku bilansowym 2023/24 . Grenlandzka pokrywa lodowa również kontynuowała utratę masy w 2025 r., co oznacza 29. kolejny rok ogólnej utraty lodu .
Globalnie rok 2025 przyniósł 101 nazwanych burz tropikalnych, powyżej średniej z lat 1991–2020 wynoszącej 88. Spośród nich 52 osiągnęły siłę huraganu/tajfunu, a 24 osiągnęły siłę głównego cyklonu .
Huragan Melissa był najgroźniejszą burzą roku i przedmiotem szeroko zakrojonych badań nad wpływem klimatu: