Nowy atak dronów Huti na rafinerię Saudi Aramco w Dżazanie

Wcześniejszy, poważniejszy atak (25 lipca 2026)

• 25 lipca Huti przeprowadzili równoczesny atak rakietami balistycznymi i dronami na rafinerię w Dżazanie oraz terminal eksportowy w Janbu – port na Morzu Czerwonym, który stał się jedynym funkcjonującym korytarzem eksportowym Arabii Saudyjskiej po zablokowaniu Ormuz .
• Rafineria w Dżazanie stanęła w płomieniach. Satelitarne zdjęcia NASA potwierdziły ogniska termiczne w tym miejscu .
• Aramco zamknęło rafinerię o wydajności 400 000 baryłek dziennie 27 lipca po uszkodzeniu kompleksu Integrated Gasification Combined Cycle (IGCC) .

Jak zareagowała Arabia Saudyjska i inni gracze regionalni

• Saudyjska odpowiedź militarna: Wspierane przez Arabię Saudyjską siły jemeńskie zbombardowały pozycje Huti w okolicach Hudajdy . Saudyjskie samoloty uderzyły także w cele wojskowe Huti w północnym Jemenie .
• Saudyjskie posunięcia dyplomatyczne: Dwa dni przed atakiem z 9 sierpnia Arabia Saudyjska podpisała pakt obronny z Turcją i Pakistanem, co jest wyraźnym sygnałem pogłębienia współpracy bezpieczeństwowej w odpowiedzi na wielopłaszczyznowe zagrożenie .
• Motywacja Huti: Rebelianci uzasadnili oba ataki odwetem za saudyjskie naloty na Jemen oraz za rolę królestwa w szerszej kampanii USA przeciwko Iranowi .

Szerszy kontekst geopolityczny: blokada Cieśniny Ormuz i wojna z Iranem

Ten atak jest bezpośrednią konsekwencją znacznie większego kryzysu w Zatoce Perskiej:

Blokada Cieśniny Ormuz

• 28 lutego 2026 roku USA i Izrael rozpoczęły zakrojoną na szeroką skalę kampanię lotniczą przeciwko Iranowi . Iran odpowiedział ogłoszeniem zamknięcia Cieśniny Ormuz i użył dronów, rakiet balistycznych oraz małych łodzi szturmowych do atakowania lub zastraszania każdej jednostki próbującej przepłynąć .
• Do marca 2026 roku ruch przez cieśninę – przez którą normalnie przepływa ok. 20% światowej ropy naftowej i gazu ziemnego – praktycznie ustał .
• Ubezpieczenie dla statków przepływających przez cieśninę stało się niedostępne lub zaporowo drogie .

Wpływ na przepływy energii w Zatoce

• Łączny eksport z Zatoki Perskiej i zachodniego wybrzeża Arabii Saudyjskiej spadł pod koniec lipca 2026 roku do ok. 6,2 mln baryłek dziennie – to mniej niż połowa wojennego szczytu wynoszącego 13,4 mln baryłek dziennie pod koniec czerwca i znacznie poniżej przedwojennego poziomu ponad 20 mln baryłek dziennie .
• Ataki Huti na Dżazan i Janbu były strategicznie wymierzone w zamknięcie ostatniego funkcjonującego korytarza eksportowego Arabii Saudyjskiej na Morzu Czerwonym – jedynej drogi dostępnej po zablokowaniu Ormuz .

Żądania Iranu i szersze fronty wojny

• Głównym żądaniem Iranu jest zaprzestanie amerykańskich i izraelskich ataków na jego terytorium oraz zniesienie nowo nałożonych sankcji USA .
• Wojna rozprzestrzeniła się na wiele frontów: bezpośrednie ataki USA i Izraela na Iran, ataki Huti na saudyjską żeglugę i żeglugę na Morzu Czerwonym oraz uderzenia odwetowe w Jemenie. Huti, jako sojusznik Iranu, działają jako drugi front wywierający presję na sprzymierzone z USA państwa Zatoki Perskiej .

Krótko mówiąc: Atak dronem z 9 sierpnia jest najnowszym z serii uderzeń Huti na saudyjską infrastrukturę energetyczną, która rozpoczęła się na dobre 25 lipca. Ataki te są częścią znacznie większego konfliktu regionalnego, wywołanego kampanią USA i Izraela przeciwko Iranowi, faktycznym zamknięciem Cieśniny Ormuz przez Iran oraz wynikającym z tego globalnym kryzysem energetycznym, który zmniejszył eksport ropy z Zatoki Perskiej o ponad dwie trzecie.