Zamiast stosowania jednego schematu dla wszystkich, zespół ICR zidentyfikował odrębne biomarkery, które mogą przewidzieć, które guzy najprawdopodobniej zareagują na leczenie inhibitorem ROCK .
We wszystkich typach nowotworów komórki bardziej wrażliwe na inhibitory ROCK wykazywały również wyższą aktywność genów regulujących tożsamość i podział komórek, co daje szerszy profil do selekcji pacjentów .
Badania obejmowały rygorystyczny, wieloetapowy proces walidacji. Zespół najpierw przeanalizował obszerną bazę danych wrażliwości na leki, aby odkryć wzorce łączące odpowiedź na inhibitory ROCK z określonymi cechami genetycznymi i komórkowymi. Następnie potwierdzono te wzorce w bezpośrednich eksperymentach laboratoryjnych na próbkach guzów pacjentów oraz w badaniach na modelach mysich .
Ponieważ inhibitory ROCK, takie jak fasudil, netarsudil i ripasudil, są już zatwierdzone do leczenia jaskry i mają dobrze udokumentowane profile bezpieczeństwa , ich ponowne wykorzystanie w onkologii mogłoby radykalnie skrócić czas potrzebny na dotarcie do pacjentów. Leki te mogłyby ominąć znaczną część wczesnych testów toksyczności i bezpieczeństwa wymaganych dla zupełnie nowych związków .
W przyszłości zespół przewiduje opracowanie testu biopsyjnego: analiza guza pacjenta pod kątem markerów takich jak wadliwa E-kadheryna, zaokrąglony kształt komórek w połączeniu z wysoką aktywnością NFKB lub specyficzne zmiany genetyczne mogłaby szybko wskazać, czy pacjent odniesie korzyść z terapii inhibitorem ROCK .
Badanie, które ICR określa jako „kładące fundamenty” pod precyzyjne ponowne wykorzystanie leków, ma jasny harmonogram dalszych prac. Pierwszy autor, dr Jaume Barcelo (obecnie w Barts Cancer Institute), stwierdził, że bezpośrednim kolejnym etapem jest testowanie inhibitorów ROCK w połączeniu z innymi istniejącymi terapiami, aby zmaksymalizować korzyści dla pacjentów. Zespół zamierza w najbliższej przyszłości przejść do fazy badań klinicznych .