Propozycja FIFA zakładała utworzenie nowej spółki zależnej o nazwie FIFA Forward Enterprises (FFE) wycenianej na 20 miliardów dolarów . FFE przejęłoby całość operacji komercyjnych i eventowych związanych z mistrzostwami świata i pozostałymi turniejami FIFA . FIFA planowała sprzedać mniejszościowy, niekontrolujący pakiet do 20% zewnętrznym inwestorom prywatnym, licząc na pozyskanie około 4,2 miliarda dolarów .
W gronie potencjalnych inwestorów znalazł się Joshua Kushner, brat Jareda Kushnera (zięcia Donalda Trumpa), za pośrednictwem swojej firmy Thrive Capital . FIFA zachowałaby większościowy pakiet, ale krytycy wskazywali, że w praktyce oznacza to oddanie przez pokolenia części przychodów z mundialu w ręce prywatnego kapitału, co podważa zarządzanie sportem i jego niezależność finansową .
Infantino rzekomo kusił również każdą z 211 federacji członkowskich FIFA wypłatą po 40 milionów dolarów w zamian za poparcie , co krytycy uznali za próbę kupienia sobie głosów dla projektu wynegocjowanego w tajemnicy.
Plan ogłoszono 28 lipca 2026 roku, a upadł 31 lipca – to błyskawiczna porażka polityczna. Oto chronologia wydarzeń:
Cały plan upadł – zaledwie 72 godziny po ogłoszeniu .
Upadek planu był druzgocącą porażką Infantino, który dotąd wydawał się nietykalny na czele światowego futbolu . Reuters poinformował, że porażka "poważnie osłabiła" jego prezydenturę, a UEFA otwarcie kwestionuje jego zdolność do dalszego kierowania organizacją . Krytycy zwracali uwagę na tajny charakter negocjacji – prowadzonych bez wiedzy większości członków FIFA – oraz udział Kushnera jako czynniki podsycające nieufność .
W dniach po upadku planu wiele konfederacji i związków narodowych zaapelowało o większą przejrzystość w podejmowaniu decyzji finansowych przez FIFA . Cała sprawa stała się przestrogą przed granicami ingerencji prywatnego kapitału w zarządzanie sportem oraz dowodem na to, jak szybko pozornie przesądzona umowa może runąć, gdy najpopularniejszy sport świata stawia opór.