Ataki osadników na Zachodnim Brzegu biją rekordy. Palestyńczycy organizują nocne patrole

Atak na beduińską społeczność Arab al-Kaabneh (na wschód od Ramallah)

6 sierpnia osadnicy zaatakowali beduińską społeczność Kaabneh na wschód od Al-Taybeh, raniąc trzech Palestyńczyków i zatrzymując jedną osobę . Następnego dnia, 7 sierpnia, doszło do drugiej fali ataku na tę samą społeczność: osadnicy wparli swoje owce do domu Nayefa al-Kaabneha, napadli na mieszkańców i zranili obecnego na miejscu międzynarodowego aktywistę solidarnościowego . Lokalne źródła podają, że napastnikom towarzyszyli izraelscy żołnierze i działali pod ich ochroną . Rodzina Kaabneh zgłasza niemal codzienne ataki od czasu, gdy około dwa lata temu w pobliżu ich domu powstała izraelska nielegalna placówka osadnicza .

Szeroki kontekst: rekordowa przemoc w 2026 roku

Ataki osadników na całym Zachodnim Brzegu osiągnęły w 2026 roku niespotykany dotąd poziom:

• ONZ określiła przemoc osadniczą jako „wszech czasów najwyższą” . Liczba ataków osadników powodujących ofiary lub szkody materialne przekroczyła w 2026 roku 1000 incydentów, dotykając ponad 230 społeczności .
• Między 1 stycznia 2025 a 31 czerwca 2026 roku OCHA odnotowało 3033 ataki izraelskich osadników . Tempo ataków osadniczych wzrosło o 45% w pierwszej połowie 2026 roku w porównaniu z tym samym okresem w 2025 roku .
• Według stanu na 20 lipca 2026 roku w tym roku w atakach z udziałem osadników zginęło 18 Palestyńczyków . Ponad 2200 Palestyńczyków zostało wysiedlonych, w tym ponad 1000 dzieci .
• Izraelskie wojsko samo poinformowało, że poważna przemoc osadnicza wzrosła o 50% w latach 2024–2025 .
• Od czasu objęcia urzędu przez skrajnie prawicowy izraelski rząd w grudniu 2022 roku całkowicie wyludniono 59 społeczności, wysiedlając ponad 5500 Palestyńczyków .

Prawie całkowity brak ścigania

Prokuratura w sprawach o przemoc osadniczą pozostaje niezwykle rzadka. Dochodzenie ONZ z czerwca 2026 roku wykazało, że izraelskie władze są bezpośrednio zaangażowane w ataki osadników poprzez wsparcie finansowe i wojskowe oraz przyznawanie bezkarności – przy czym izraelskie siły bezpieczeństwa często osłaniają osadników podczas napaści . Raport ONZ ostrzegał, że „lata bezprawia i bezkarności” umożliwiły eskalację . Według izraelskiej organizacji pozarządowej Yesh Din, ponad 96% incydentów przemocy osadniczej nigdy nie kończy się postawieniem formalnych zarzutów . Chociaż izraelscy prokuratorzy w czerwcu 2026 roku postawili zarzuty sześciu osadnikom za podpalenie meczetu i zamieszki w Deir Dibwan, takie przypadki są raczej wyjątkiem niż regułą . Od początku tej dekady Izrael nie pociągnął do odpowiedzialności swoich obywateli za zabójstwo palestyńskich cywilów na okupowanym Zachodnim Brzegu .

Powstanie palestyńskich wiejskich grup strażniczych

W odpowiedzi na falę ataków i brak oficjalnej ochrony, palestyńscy mieszkańcy wsi zorganizowali własne sieci obronne. W mieście Sinjil, około 15 km na północny wschód od Ramallah, mieszkańcy utworzyli ochotnicze nocne patrole, używając latarek i grupy WhatsApp do monitorowania zboczy wzgórz w poszukiwaniu zbliżających się osadników i wzajemnego ostrzegania się w czasie rzeczywistym . Jeden z ochotników powiedział Reuterowi: „Zostawiono nas samym sobie” .

Te nieuzbrojone grupy strażnicze – znane lokalnie jako komitety ochrony lub „nocne straże” – rozprzestrzeniły się na wiele społeczności na Zachodnim Brzegu, gdzie stanowią pierwszą linię obrony przed niemal codziennymi atakami osadników . Kiedy ktoś zauważy grupę osadników, powiadamia innych telefonicznie, mobilizując dodatkowych mieszkańców na dany obszar, aby stawić im czoła i odeprzeć ich . Grupy te działają jednak bez ochrony prawnej i często spotykają się z nękaniem zarówno ze strony osadników, jak i sił izraelskich . Powstawanie tych oddolnych sieci wzbudziło również obawy wśród izraelskich urzędników, że grupy te mogą w przyszłości sięgnąć po broń .